வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.94.1
तौ रजन्यां प्रभातायां स्नातौ हुतहुताशनौ ।
यथोक्तमृषिणा पूर्वं सर्वं तत्रोपगायताम् ॥ ७.९४.१ ॥
இரவு கழிந்து விடியல் வந்தபோது அவ்விருவரும் நீராடி, அக்னியில் ஹோமம் செய்தனர். முனிவர் முன்பு சொன்னபடியே அங்கு எல்லாவற்றையும் பாடினர்.
7.94.2
तां स शुश्राव काकुत्स्थः पूर्वाचार्यविजिर्मिताम् ।
अपूर्वां पाठ्यजातिं च गेयेन समलङ्कृताम् ॥ ७.९४.२ ॥
காகுத்ஸ்தனான ராமன் அதைக் கேட்டார். அது பண்டைய ஆசிரியர்களால் அளவிட்டு அமைக்கப்பட்டது; முன்பு கேளாத வகை ஓதலும் இசைப்பாடலால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமாக இருந்தது.
7.94.3
प्रमाणैर्बहुभिर्बद्धां तन्त्रीलयसमन्विताम् ।
बालाभ्यां राघवः श्रुत्वा कौतूहलपरो ऽभवत् ॥ ७.९४.३ ॥
பல அளவுகளால் கட்டப்பட்டதும் யாழ் நாதமும் தாளமும் கொண்டதுமான அந்தப் பாடலை இரு சிறுவர்களிடமிருந்து கேட்ட ராகவன் மிகுந்த ஆர்வமுற்றான்.
7.94.4
अथ कर्मान्तरे राजा समाहूय महामुनीन् ।
पार्थिवांश्च नरव्याघ्रः पण्डितान्नैगमांस्तथा ॥ ७.९४.४ ॥
பின்பு வேறொரு வேலைக்கிடையில் மனிதர்களில் சிறந்த அரசன் பெரும் முனிவர்களையும் மன்னர்களையும் பண்டிதர்களையும் வேதியர்களையும் அழைத்தான்.
7.94.5
पौराणिकाञ्छब्दविदो ये च वृद्धा द्विजातयः ।
स्वराणां लक्षणज्ञांश्च उत्सुकान्द्विजसत्तमान् ॥ ७.९४.५ ॥
புராணம் ஓதுவோரையும், சொல்லிலக்கணம் அறிந்தோரையும், முதிய இருபிறப்பாளரையும், சுரங்களின் இலக்கணம் அறிந்த ஆர்வமுள்ள சிறந்த இருபிறப்பாளரையும் (அழைத்தான்).
7.94.6
लक्षणज्ञांश्च गान्धर्वान्नैगमांश्च विशेषतः ।
पादाक्षरसमासज्ञांश्छन्दःसु परिनिष्ठितान् ॥ ७.९४.६ ॥
இசைக்கலை இலக்கணம் அறிந்த கந்தர்வர்களையும், சிறப்பாக வேதியர்களையும், பாதம், எழுத்து, சமாசம் அறிந்தோரையும், யாப்பில் நிலைபெற்றோரையும் (அழைத்தான்).
7.94.7
कलामात्राविशेषज्ञाञ्ज्योतिषे च परं गतान् ।
क्रियाकल्पविदश्चैव तथा कार्यविदो जनान् ॥ ७.९४.७ ॥
கலை, மாத்திரை ஆகியவற்றின் நுட்ப வேறுபாடுகளை அறிந்தவர்களையும், ஜோதிடத்தில் மிக்கத் தேர்ச்சி பெற்றவர்களையும், சடங்கு முறைகளை அறிந்தவர்களையும், செயல்களின் நெறியை அறிந்தவர்களையும் (அழைத்தார்).
7.94.8
भाषाज्ञानिङ्गितज्ञांश्च नैगमांश्चाप्यशेषतः ।
हेतूपचारकुशलान् वचने चापि हैतुकान् ॥ ७.९४.८ ॥
மொழிகளை அறிந்தவர்களையும், குறிப்புகளையும் சைகைகளையும் அறிந்தவர்களையும், வேதநூல் வல்லுநர்களையும் முழுமையாக, காரணம் மற்றும் முறையான பயன்பாட்டில் திறமையானவர்களையும், பேச்சில் தர்க்கத்தில் வல்லவர்களையும் (அழைத்தார்).
7.94.9
छन्दोविदः पुराणज्ञान्वैदिकान्द्विजसत्तमान् ।
चित्रज्ञान्वृत्तसूत्रज्ञान्गीतनृत्यविशारदान् ॥ ७.९४.९ ॥
சந்தஸ் அறிந்தவர்களையும், புராணங்களை அறிந்தவர்களையும், வேத வல்லுநர்களையும், சிறந்த இருபிறப்பாளர்களையும், ஓவியக் கலை அறிந்தவர்களையும், யாப்பு நெறி மற்றும் சூத்திரங்களை அறிந்தவர்களையும், இசை நடனத்தில் வல்லவர்களையும் (அழைத்தார்).
7.94.10
शास्त्रज्ञान्नीतिनिपुणान्वेदान्तार्थप्रबोधकान् ।
एतान्सर्वान्समानीय गातारौ समवेशयत् ॥ ७.९४.१० ॥
சாத்திரங்களை அறிந்தவர்களையும், நீதியில் வல்லவர்களையும், வேதாந்தப் பொருளை விளக்குபவர்களையும் ஆகிய இவர்கள் அனைவரையும் ஒன்றுகூட்டி, அந்த இரு பாடகர்களையும் (அவர்களிடையே) அமர்த்தினார்.
7.94.11
दृष्ट्वा मुनिगणाः सर्वे पार्थिवाश्च महौजसः ।
पिबन्त इव चक्षुर्भ्यां राजानं गायकौ च तौ ॥ ७.९४.११ ॥
முனிவர் கூட்டங்களும் மகா ஒளியுடைய அரசர்கள் அனைவரும் அவர்களைக் கண்டு, கண்களால் அருந்துவது போல், அரசரையும் அந்த இரு பாடகர்களையும் (நோக்கினர்).
7.94.12
ऊचुः परस्परं चेदं सर्व एव समन्ततः ।
उभौ रामस्य सदृशौ बिम्बाद्बिम्बमिवोत्थितौ ॥ ७.९४.१२ ॥
எல்லோரும் எல்லாப் புறத்திலும் ஒருவருக்கொருவர் இவ்வாறு கூறினர்: இருவரும் ராமனுக்கு ஒப்பானவர்கள்; ஒரு பிம்பத்திலிருந்து மற்றொரு பிம்பம் எழுந்ததைப் போல் இருக்கின்றனர்.
7.94.13
जटिलौ यदि न स्यातां न वल्कलधरौ यदि ।
विशेषं नाधिगच्छामो गायतो राघवस्य च ॥ ७.९४.१३ ॥
இவர்கள் சடை தரித்தவர்களும் மரவுரி அணிந்தவர்களும் அல்லாதிருந்தால், பாடும் இவ்விருவருக்கும் ராகவனுக்கும் வேறுபாடு காண மாட்டோம்.
7.94.14
तेषां संवदतामेवं श्रोतऽणां हर्षवर्धनम् ।
गेयं प्रचक्रतुस्तत्र तावुभौ मुनिदारकौ ॥ ७.९४.१४ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த கேட்போரின் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கும் பாடலை அந்த இரு முனிகுமாரர்களும் அங்கே பாடத் தொடங்கினர்.
7.94.15
ततः प्रवृत्तं मधुरं गान्धर्वमतिमानुषम् ।
न च तृप्तिं ययुः सर्वे श्रोतारो गानसम्पदा ॥ ७.९४.१५ ॥
பின்னர் இனிமையான, மனிதர்களுக்கு மேம்பட்ட கந்தர்வ இசை தொடங்கியது; பாடலின் செல்வத்தால் கேட்ட அனைவரும் நிறைவடையவில்லை.
7.94.16
प्रवृत्तमादितः पूर्वसर्गं नारददर्शितम् ।
ततः प्रभृति सर्गांश्च यावद्विंशत्यगायताम् ॥ ७.९४.१६ ॥
நாரதர் காட்டிய முதல் சர்க்கத்திலிருந்து தொடங்கி, அதன் பின் இருபது சர்க்கங்கள் வரை அவ்விருவரும் பாடினர்.
7.94.17
ततो ऽपराह्णसमये राघवः समभाषत ।
श्रुत्वा विंशतिसर्गांस्तान्भ्रातरं भ्रातृवत्सलः ॥ ७.९४.१७ ॥
பின்னர் பிற்பகல் வேளையில், சகோதரர்களிடம் அன்புடைய ராகவன் அந்த இருபது சர்க்கங்களைக் கேட்டு, தம்பியிடம் பேசினார்.
7.94.18
अष्टादशसहस्राणि सुवर्णस्य महात्मनोः ।
प्रयच्छ शीघ्रं काकुत्स्थ यदन्यदभिकाङ्क्षितम् ।
ददौ शीघ्रं स काकुत्स्थो बालयोर्वै पृथक्पृथक् ॥ ७.९४.१८ ॥
"ஓ காகுத்ஸ்தா! இந்த இரு மகாத்மா சிறுவர்களுக்கும் பதினெட்டாயிரம் பொன்னை விரைவில் கொடு; அவர்கள் விரும்பும் வேறெதையும் கொடு." அப்போது அந்தக் காகுத்ஸ்தன் அந்த இரு சிறுவர்களுக்கும் தனித்தனியாக விரைவில் கொடுத்தான்.
7.94.19
दीयमानं सुवर्णं तु नागृह्णीतां कुशीलवौ ।
ऊचतुश्च महात्मानौ किमनेनेति विस्मितौ ॥ ७.९४.१९ ॥
கொடுக்கப்பட்ட அந்தப் பொன்னை குசீலவர்கள் வாங்கவில்லை; அந்த இரு மகாத்மாக்களும் வியப்புடன், "இதனால் நமக்கு என்ன?" என்றனர்.
7.94.20
वन्येन फलमूलेन निरतौ वनवासिनौ ।
सुवर्णेन हिरण्येन किं करिष्यावहे वने ॥ ७.९४.२० ॥
காட்டின் கனிகளும் கிழங்குகளும் கொண்டு மகிழ்ந்திருக்கும் காட்டு வாசிகள் நாங்கள்; காட்டில் இந்தப் பொன்னால் நாங்கள் என்ன செய்வோம்?
7.94.21
तथा तयोः प्रब्रुवतोः कौतूहलसमन्विताः ।
श्रोतारश्चैव रामश्च सर्व एव सुविस्मिताः ॥ ७.९४.२१ ॥
அவர்கள் இருவரும் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், கேட்போர் அனைவரும், ராமனும் கூட, ஆர்வத்துடன் பெரும் வியப்படைந்தனர்.
7.94.22
तस्य चैवागमं रामः काव्यस्य श्रोतुमुत्सुकः ।
पप्रच्छ तौ महातेजास्तावुभौ मुनिदारकौ ॥ ७.९४.२२ ॥
அவரது வருகையையும், அந்தக் காவியத்தைக் கேட்கும் ஆர்வத்துடனும், மகா தேஜஸ்வியான ராமன் அந்த இரு முனிகுமாரர்களிடம் கேட்டான்.
7.94.23
किम्प्रमाणमिदं काव्यं का प्रतिष्ठा महात्मनः ।
कर्ता काव्यस्य महतः क्व चासौ मुनिपुङ्गवः ॥ ७.९४.२३ ॥
இந்தக் காவியம் எத்தனை பெரியது? அந்த மகாத்மாவின் அடிப்படை என்ன? இந்தப் பெரிய காவியத்தின் ஆசிரியர் எங்கே, அந்த முனிசிரேஷ்டர் எங்கே?
7.94.24
पृच्छन्तं राघवं वाक्यमूचतुर्मुनिदारकौ ॥ ७.९४.२४ ॥
ராகவன் கேட்டபோது, அந்த இரு முனிகுமாரர்களும் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினர்.
7.94.25
वाल्मीकिर्भगवान्कर्ता सम्प्राप्तो यज्ञसंविधम् ।
येनेदं चरितं तुभ्यमशेषं सम्प्रदर्शितम् ॥ ७.९४.२५ ॥
இந்தக் காவியத்தின் ஆசிரியரான பகவான் வால்மீகி யாக இடத்திற்கு வந்துள்ளார்; அவர் உமது முழு வரலாற்றையும் இங்கு விரிவாகக் காட்டியுள்ளார்.
7.94.26
सन्निबद्धं हि श्लोकानां चतुर्विशत्सहस्रकम् ।
उपाख्यानशतं चैव भार्गवेण तपस्विना ॥ ७.९४.२६ ॥
பிருகு குலத்துத் தவசியான வால்மீகி இருபத்து நான்காயிரம் சுலோகங்களில் இதை இயற்றியுள்ளார்; அதில் நூறு உபாக்கியானங்களும் உள்ளன.
7.94.27
आदिप्रभृति वै राजन्पञ्चसर्गशतानि च ।
काण्डानि षट् कृतानीह सोत्तराणि महात्मना ।
कृतानि गुरुणास्माकमृषिणा चरितं तव ॥ ७.९४.२७ ॥
அரசே, தொடக்கம் முதல் எங்கள் குருவாகிய அந்த மகாத்மா முனிவர் இங்கு உத்தரகாண்டத்துடன் ஆறு காண்டங்களையும் ஐநூறு சர்க்கங்களையும் இயற்றியுள்ளார்; அவர் உமது வரலாற்றை இயற்றினார்.
7.94.28
प्रतिष्ठा ऽ ऽजीवितं यावत्तावत्सर्वस्य वर्तते ॥ ७.९४.२८ ॥
உயிர் உள்ளவரை, அனைவரிடத்திலும் இந்தக் கதையின் நிலைபேறு நிலைத்திருக்கும்.
7.94.29
सोत्तराणि महात्मना ।
यदि बुद्धिः कृता राजञ्छ्रवणाय महारथ ।
कर्मान्तरे क्षणीभूतस्तच्छृणुष्व सहानुजः ॥ ७.९४.२९ ॥
அரசே, மகாரதரே, கேட்பதற்கு உமது எண்ணம் இருந்தால், செயல்களுக்கிடையில் ஓய்வு கிடைக்கும்போது தம்பியுடன் அதைக் கேளும்.
7.94.30
बाढमित्यब्रवीद्रामस्तौ चानुज्ञाप्य राघवम् ।
प्रहृष्टौ जग्मतुः स्थानं यत्रास्ते मुनिपुङ्गवः ॥ ७.९४.३० ॥
"சரி" என்று இராமன் கூறினான்; ராகவனிடம் அனுமதி பெற்று அவ்விருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் முனிவர்களில் சிறந்தவர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றனர்.
7.94.31
रामो ऽपि मुनिभिः सार्धं पार्थिवैश्च महात्मभिः ।
श्रुत्वा तद्गीतिमाधुर्यं कर्मशालामुपागमत् ॥ ७.९४.३१ ॥
ராமனும் முனிவர்களுடனும் மகாத்மாவான அரசர்களுடனும் சேர்ந்து, அந்த இசையின் இனிமையைக் கேட்டு கர்மசாலைக்கு வந்தான்.
7.94.32
शुश्राव तत्ताललयोपपन्नं सर्गान्वितं स स्वरशब्दयुक्तम् ।
तन्त्रीलयव्यञ्जनयोगयुक्तं कुशीलवाभ्यां परिगीयमानम् ॥ ७.९४.३२ ॥
தாளமும் லயமும் கொண்டதும், சர்க்கங்களாகப் பகுக்கப்பட்டதும், சுரமும் சொல்லும் கூடியதும், தந்தியின் லயமும் எழுத்தொலிகளின் சேர்க்கையும் கொண்டதும், குசனும் லவனும் பாடிக்கொண்டிருந்ததுமான அதை அவன் கேட்டான்.