リグ・ヴェーダ · スークタ 1.170

1.170.1

न नू॒नमस्ति॒ नो श्वः कस्तद्वे॑द॒ यदद्भु॑तम् ।
अ॒न्यस्य॑ चि॒त्तम॒भि सं॑च॒रेण्य॑मु॒ताधी॑तं॒ वि न॑श्यति ॥

今日は何もなく、明日もない。その不思議を誰が知ろうか。他者の心が向かう先に置かれたものは、失われてしまう。

किं न॑ इन्द्र जिघांससि॒ भ्रात॑रो म॒रुत॒स्तव॑ ।
तेभिः॑ कल्पस्व साधु॒या मा नः॑ स॒मर॑णे वधीः ॥

インドラよ、なぜ我らを殺そうとするのか。マルトたちはおまえの兄弟だ。彼らと善意をもって備えよ。戦いの場で我らを打つな。

किं नो॑ भ्रातरगस्त्य॒ सखा॒ सन्नति॑ मन्यसे ।
वि॒द्मा हि ते॒ यथा॒ मनो॑ अ॒स्मभ्य॒मिन्न दि॑त्ससि ॥

兄弟アガスティヤよ、友であるのに、なぜ我らに対してそれほど高慢なのか。おまえの心がどのようであるかは我らが知っている。なぜ我らに与えようとしないのか。

अरं॑ कृण्वन्तु॒ वेदिं॒ सम॒ग्निमि॑न्धतां पु॒रः ।
तत्रा॒मृत॑स्य॒ चेत॑नं य॒ज्ञं ते॑ तनवावहै ॥

彼らは祭壇を作り、アグニを前に良く燃え上がらせよ。そこで我ら二人は、おまえの供犠において不死の覚知を広げよう。

त्वमी॑शिषे वसुपते॒ वसू॑नां॒ त्वं मि॒त्राणां॑ मित्रपते॒ धेष्ठः॑ ।
इन्द्र॒ त्वं म॒रुद्भिः॒ सं व॑द॒स्वाध॒ प्राशा॑न ऋतु॒था ह॒वींषि॑ ॥

宝の主よ、おまえは富を統べる。友の主よ、友の中でおまえこそ最も堅固である。インドラよ、マルトたちと調和して語れ。そして時に応じて供物を受けよ。