Ṛgveda · Sūkta 1.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.170.1
न नू॒नमस्ति॒ नो श्वः कस्तद्वे॑द॒ यदद्भु॑तम् ।
अ॒न्यस्य॑ चि॒त्तम॒भि सं॑च॒रेण्य॑मु॒ताधी॑तं॒ वि न॑श्यति ॥
Heute gibt es nichts, auch morgen nicht. Wer kennt das Wunderbare? Was dem Sinn eines anderen anvertraut wird, geht verloren.
1.170.2
किं न॑ इन्द्र जिघांससि॒ भ्रात॑रो म॒रुत॒स्तव॑ ।
तेभिः॑ कल्पस्व साधु॒या मा नः॑ स॒मर॑णे वधीः ॥
O Indra, warum willst du uns erschlagen? Die Maruts sind deine Brüder. Rüste dich mit ihnen in gutem Willen; erschlage uns nicht im Kampfgetümmel.
1.170.3
किं नो॑ भ्रातरगस्त्य॒ सखा॒ सन्नति॑ मन्यसे ।
वि॒द्मा हि ते॒ यथा॒ मनो॑ अ॒स्मभ्य॒मिन्न दि॑त्ससि ॥
O Bruder Agastya, warum bist du als Freund so hochmütig gegen uns? Wir kennen deinen Sinn, wie er ist; warum willst du uns nicht geben?
1.170.4
अरं॑ कृण्वन्तु॒ वेदिं॒ सम॒ग्निमि॑न्धतां पु॒रः ।
तत्रा॒मृत॑स्य॒ चेत॑नं य॒ज्ञं ते॑ तनवावहै ॥
Sie sollen den Altar bereiten und Agni vorn gut entzünden. Dort wollen wir beide im Opfer des Unsterblichen Bewusstsein ausbreiten, für dich.
1.170.5
त्वमी॑शिषे वसुपते॒ वसू॑नां॒ त्वं मि॒त्राणां॑ मित्रपते॒ धेष्ठः॑ ।
इन्द्र॒ त्वं म॒रुद्भिः॒ सं व॑द॒स्वाध॒ प्राशा॑न ऋतु॒था ह॒वींषि॑ ॥
Du herrschest über die Schätze, o Herr der Schätze; du, o Herr der Freunde, bist der festeste der Freunde. O Indra, sprich in Eintracht mit den Maruts; dann genieße die Opfergaben zur rechten Zeit.