Ṛgveda · Sūkta 1.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.56.1
ए॒ष प्र पू॒र्वीरव॒ तस्य॑ च॒म्रिषोऽत्यो॒ न योषा॒मुद॑यंस्त भु॒र्वणिः॑ ।
दक्षं॑ म॒हे पा॑ययते हिर॒ण्ययं॒ रथ॑मा॒वृत्या॒ हरि॑योग॒मृभ्व॑सम् ॥
Indra erhebt sich unter den vielen Lobliedern wie ein Rennpferd. Für die Kraft lässt er den Großen aus dem goldenen Wagen trinken, von den Ṛbhus gemacht und mit braunen Pferden bespannt.
1.56.2
तं गू॒र्तयो॑ नेम॒न्निषः॒ परी॑णसः समु॒द्रं न सं॒चर॑णे सनि॒ष्यवः॑ ।
पतिं॒ दक्ष॑स्य वि॒दथ॑स्य॒ नू सहो॑ गि॒रिं न वे॒ना अधि॑ रोह॒ तेज॑सा ॥
Wie die Nabe eines sich drehenden Rades strömen die Lobgesänge von allen Seiten zu ihm, dem Herrn der Geschicklichkeit, wie Flüsse zum Meer. Nun steige auf die Kraft, strahlend, wie die Dichter den Berg erklimmen.
1.56.3
स तु॒र्वणि॑र्म॒हाँ अ॑रे॒णु पौंस्ये॑ गि॒रेर्भृ॒ष्टिर्न भ्रा॑जते तु॒जा शवः॑ ।
येन॒ शुष्णं॑ मा॒यिन॑माय॒सो मदे॑ दु॒ध्र आ॒भूषु॑ रा॒मय॒न्नि दाम॑नि ॥
Er strahlt mit großer Macht, wie das zitternde Licht des Berges. Durch die Kraft, mit der er den trügerischen Śuṣṇa im Rausch des Soma besiegte, wurde der kühne Indra in den Burgen zur Ruhe gebracht.
1.56.4
दे॒वी यदि॒ तवि॑षी॒ त्वावृ॑धो॒तय॒ इन्द्रं॒ सिष॑क्त्यु॒षसं॒ न सूर्यः॑ ।
यो धृ॒ष्णुना॒ शव॑सा॒ बाध॑ते॒ तम॒ इय॑र्ति रे॒णुं बृ॒हद॑र्हरि॒ष्वणिः॑ ॥
Wenn der göttliche, mächtige, helfende Lobgesang Indra zur Hilfe antreibt, wie die Sonne die Uṣas, so treibt er, der mit kühner Kraft die Finsternis vertreibt und den weiten Staub aufwirbelt, mit schnellen Rossen gepriesen.
1.56.5
वि यत्ति॒रो ध॒रुण॒मच्यु॑तं॒ रजोऽति॑ष्ठिपो दि॒व आता॑सु ब॒र्हणा॑ ।
स्व॑र्मीळ्हे॒ यन्मद॑ इन्द्र॒ हर्ष्याह॑न्वृ॒त्रं निर॒पामौ॑ब्जो अर्ण॒वम् ॥
Als du die unvergängliche Stütze ausbreitetest, die weiten Räume des Himmels emporhobst und die Schranken des Himmels öffnetest; da schlugst du im Rausch des Soma, o Indra, in Freude Vṛtra und lößtest die Wasser, den Ozean öffnend.
1.56.6
त्वं दि॒वो ध॒रुणं॑ धिष॒ ओज॑सा पृथि॒व्या इ॑न्द्र॒ सद॑नेषु॒ माहि॑नः ।
त्वं सु॒तस्य॒ मदे॑ अरिणा अ॒पो वि वृ॒त्रस्य॑ स॒मया॑ पा॒ष्या॑रुजः ॥
Du, durch deine Kraft, setztest die Stütze des Himmels fest und wurdest groß in den Wohnsitzen der Erde, o Indra. Du, im Rausch des Soma, ließest die Wasser fließen; mit einem einzigen Schlag zerbrachst du die beiden Burgen Vṛtras.