Ṛgveda · Sūkta 10.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.130.1
यो य॒ज्ञो वि॒श्वत॒स्तन्तु॑भिस्त॒त एक॑शतं देवक॒र्मेभि॒राय॑तः ।
इ॒मे व॑यन्ति पि॒तरो॒ य आ॑य॒युः प्र व॒याप॑ व॒येत्या॑सते त॒ते ॥
Das Opfer, nach allen Seiten mit Fäden ausgespannt und durch die Werke der Götter hundertfach gedehnt, weben die herbeigekommenen Väter; sie sitzen am gespannten Kettfaden und sagen: »Webt vorwärts, webt zurück.«
10.130.2
पुमाँ॑ एनं तनुत॒ उत्कृ॑णत्ति॒ पुमा॒न्वि त॑त्ने॒ अधि॒ नाके॑ अ॒स्मिन् ।
इ॒मे म॒यूखा॒ उप॑ सेदुरू॒ सदः॒ सामा॑नि चक्रु॒स्तस॑रा॒ण्योत॑वे ॥
Der Mann spannt es aus, der Mann zieht es empor; der Mann breitet es am Himmel aus und spannt es. Diese Strahlen setzten sich zu den Sitzen; sie schufen die Sāman-Gesänge und die gespannten Fäden zum Weben.
10.130.3
कासी॑त्प्र॒मा प्र॑ति॒मा किं नि॒दान॒माज्यं॒ किमा॑सीत्परि॒धिः क आ॑सीत् ।
छन्दः॒ किमा॑सी॒त्प्र:उ॑गं॒ किमु॒क्थं यद्दे॒वा दे॒वमय॑जन्त॒ विश्वे॑ ॥
Was war das Maß, was das Vorbild? Was war die Grundlage, was das Schmalz, was der Umzäunungsstab, wer war es? Was war das Metrum, was der Prauga-Gesang, was der Spruch, als alle Götter einen Gott verehrten?
10.130.4
अ॒ग्नेर्गा॑य॒त्र्य॑भवत्स॒युग्वो॒ष्णिह॑या सवि॒ता सं ब॑भूव ।
अ॒नु॒ष्टुभा॒ सोम॑ उ॒क्थैर्मह॑स्वा॒न्बृह॒स्पते॑र्बृह॒ती वाच॑मावत् ॥
Die Gāyatrī wurde zu Agnis; mit dem Uṣṇih vereinte sich Savitṛ zu einem. Mit dem Anuṣṭubh wurde Soma durch die Rezitationen mächtig; die Bṛhatī des Bṛhaspati beschützte die Rede.
10.130.5
वि॒राण्मि॒त्रावरु॑णयोरभि॒श्रीरिन्द्र॑स्य त्रि॒ष्टुबि॒ह भा॒गो अह्नः॑ ।
विश्वा॑न्दे॒वाञ्जग॒त्या वि॑वेश॒ तेन॑ चाकॢप्र॒ ऋष॑यो मनु॒ष्याः॑ ॥
Die Virāj ist der Glanz von Mitra und Varuṇa; die Triṣṭubh hier ist Indras Anteil, der Anteil des Tages. Die Jagatī drang in alle Götter ein, und durch sie wurden die Seher und Menschen befähigt.
10.130.6
चा॒कॢ॒प्रे तेन॒ ऋष॑यो मनु॒ष्या॑ य॒ज्ञे जा॒ते पि॒तरो॑ नः पुरा॒णे ।
पश्य॑न्मन्ये॒ मन॑सा॒ चक्ष॑सा॒ तान्य इ॒मं य॒ज्ञमय॑जन्त॒ पूर्वे॑ ॥
Durch sie wurden die Seher und Menschen befähigt. Als das Opfer geboren wurde, wurden unsere alten Väter befähigt. Schauend denke ich mit Geist und Auge an sie, jene Alten, die dieses Opfer verehrten.
10.130.7
स॒हस्तो॑माः स॒हच्छ॑न्दस आ॒वृतः॑ स॒हप्र॑मा॒ ऋष॑यः स॒प्त दैव्याः॑ ।
पूर्वे॑षां॒ पन्था॑मनु॒दृश्य॒ धीरा॑ अ॒न्वाले॑भिरे र॒थ्यो॑ न र॒श्मीन् ॥
Von demselben Lobpreis und denselben Metren umhüllt, sieben göttliche Seher von gleichem Maß, sahen den Pfad der Alten und folgten ihm als Weise, wie der Wagenlenker die Zügel ergreift.