ऋग्वेद · सूक्त 10.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.139.1
सूर्य॑रश्मि॒र्हरि॑केशः पु॒रस्ता॑त्सवि॒ता ज्योति॒रुद॑याँ॒ अज॑स्रम् ।
तस्य॑ पू॒षा प्र॑स॒वे या॑ति वि॒द्वान्त्स॒म्पश्य॒न्विश्वा॒ भुव॑नानि गो॒पाः ॥
सूर्यकिरणे असलेले, सोनेरी केसांचे सविता पूर्वेला अखंड प्रकाशासह उदित झाले. त्यांच्या प्रेरणेने जाणता पूषन् चालतो; सर्व प्राण्यांचा रक्षक होऊन तो त्यांना पाहतो.
10.139.2
नृ॒चक्षा॑ ए॒ष दि॒वो मध्य॑ आस्त आपप्रि॒वान्रोद॑सी अ॒न्तरि॑क्षम् ।
स वि॒श्वाची॑र॒भि च॑ष्टे घृ॒ताची॑रन्त॒रा पूर्व॒मप॑रं च के॒तुम् ॥
मानवांचा द्रष्टा हा आकाशाच्या मध्यभागी उभा आहे, द्यावापृथिवी आणि अंतरिक्ष भरून टाकत. सर्व दिशांना जाणाऱ्या घृत वाहणाऱ्या किरणांना तो पाहतो, पूर्व आणि पुढील प्रकाशाच्या मध्ये.
10.139.3
रा॒यो बु॒ध्नः सं॒गम॑नो॒ वसू॑नां॒ विश्वा॑ रू॒पाभि च॑ष्टे॒ शची॑भिः ।
दे॒व इ॑व सवि॒ता स॒त्यध॑र्मा॒ इन्द्रो॒ न त॑स्थौ सम॒रे धना॑नाम् ॥
धनाचे मूळ आणि वसूंचा संग्राहक तो आपल्या सामर्थ्यांनी सर्व रूपे पाहतो. सत्यधर्मा सविता देवासारखा आणि इंद्रासारखा, धनांच्या संग्रामात तो स्थिर उभा राहिला.
10.139.4
वि॒श्वाव॑सुं सोम गन्ध॒र्वमापो॑ ददृ॒शुषी॒स्तदृ॒तेना॒ व्या॑यन् ।
तद॒न्ववै॒दिन्द्रो॑ रारहा॒ण आ॑सां॒ परि॒ सूर्य॑स्य परि॒धीँर॑पश्यत् ॥
हे सोमा, सर्वधनवान गंधर्वाला आणि पाहिलेल्या पाण्यांना, ते ऋताने विस्तारत गेले. त्याचा पाठलाग इंद्राने केला; त्यांच्याभोवतालची सूर्याची कुंपणे त्याने पाहिली.
10.139.5
वि॒श्वाव॑सुर॒भि तन्नो॑ गृणातु दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वो रज॑सो वि॒मानः॑ ।
यद्वा॑ घा स॒त्यमु॒त यन्न वि॒द्म धियो॑ हिन्वा॒नो धिय॒ इन्नो॑ अव्याः ॥
सर्वधनवान दिव्य गंधर्व, अंतरिक्षाचा मापक, आमच्यासाठी त्याचे स्तवन करो — ते सत्य असो वा आपल्याला न कळणारे. विचारांना प्रेरणा देणारा, त्या विचारानेही आमचे रक्षण करो.
10.139.6
सस्नि॑मविन्द॒च्चर॑णे न॒दीना॒मपा॑वृणो॒द्दुरो॒ अश्म॑व्रजानाम् ।
प्रासां॑ गन्ध॒र्वो अ॒मृता॑नि वोच॒दिन्द्रो॒ दक्षं॒ परि॑ जानाद॒हीना॑म् ॥
नद्यांच्या प्रवाहात त्याला गुहा सापडली; दगडी कुंपणाची दारे उघडली. त्यांचा गंधर्व अमर वचने बोलला; इंद्र सर्पांचे कौशल्य जाणतो.