ऋग्वेद · सूक्त 10.152

10.152.1

शा॒स इ॒त्था म॒हाँ अ॑सि अमित्रखा॒दो अद्भु॑तः ।
न यस्य॑ ह॒न्यते॒ सखा॒ न जीय॑ते॒ कदा॑ च॒न ॥

अशा प्रकारे तू महान, शत्रुभक्षक, अद्भुत शासक आहेस. ज्याचा सखा कधीही मारला जात नाही आणि कधीही पराभूत होत नाही.

स्व॒स्ति॒दा वि॒शस्पति॑र्वृत्र॒हा वि॑मृ॒धो व॒शी ।
वृषेन्द्रः॑ पु॒र ए॑तु नः सोम॒पा अ॑भयंक॒रः ॥

कल्याण देणारा, प्रजांचा स्वामी, वृत्रहन्ता, शत्रूंना दूर सारणारा, वश करणारा, वृषभ इंद्र आमच्या पुढे चालो. तो सोमपान करणारा, अभय देणारा असो.

वि रक्षो॒ वि मृधो॑ जहि॒ वि वृ॒त्रस्य॒ हनू॑ रुज ।
वि म॒न्युमि॑न्द्र वृत्रहन्न॒मित्र॑स्याभि॒दास॑तः ॥

राक्षसांना दूर घालवा, शत्रूंना मार; वृत्राचे दोन्ही जबडे मोड. हे इंद्रा, वृत्रहन्ता, आमच्यावर हल्ला करणाऱ्या शत्रूचा क्रोध चूर्ण कर.

वि न॑ इन्द्र॒ मृधो॑ जहि नी॒चा य॑च्छ पृतन्य॒तः ।
यो अ॒स्माँ अ॑भि॒दास॑ति॒ अध॑रं गमया॒ तमः॑ ॥

हे इंद्रा, राक्षसांना दूर कर, युद्ध इच्छिणाऱ्या शत्रूंना खाली दाब. जो आमच्यावर हल्ला करतो त्याला खाली, अंधारात पाठव.

अपे॑न्द्र द्विष॒तो मनोऽप॒ जिज्या॑सतो व॒धम् ।
वि म॒न्योः शर्म॑ यच्छ॒ वरी॑यो यवया व॒धम् ॥

हे इंद्रा, शत्रूचे मन दूर कर; आम्हाला जिंकू इच्छिणाऱ्यांचा प्रहार दूर कर. क्रोधापासून रक्षण करणारा आश्रय दे; प्रहार दूर सार.