ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.152

10.152.1

शा॒स इ॒त्था म॒हाँ अ॑सि अमित्रखा॒दो अद्भु॑तः ।
न यस्य॑ ह॒न्यते॒ सखा॒ न जीय॑ते॒ कदा॑ च॒न ॥

ଏହିପରି ତୁମେ ମହାନ, ଶତ୍ରୁଭକ୍ଷକ, ଅଦ୍ଭୁତ ଶାସକ। ଯାହାର ସଖା କେବେ ହତ ହୁଏ ନାହିଁ, କେବେ ପରାଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

स्व॒स्ति॒दा वि॒शस्पति॑र्वृत्र॒हा वि॑मृ॒धो व॒शी ।
वृषेन्द्रः॑ पु॒र ए॑तु नः सोम॒पा अ॑भयंक॒रः ॥

କଲ୍ୟାଣଦାତା, ପ୍ରଜାଙ୍କର ପତି, ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଶତ୍ରୁ ଦୂରକାରୀ, ବଶକାରୀ, ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଆଗରେ ଗମନ କରନ୍ତୁ। ସେ ସୋମପାୟୀ, ଅଭୟଦାତା ହୁଅନ୍ତୁ।

वि रक्षो॒ वि मृधो॑ जहि॒ वि वृ॒त्रस्य॒ हनू॑ रुज ।
वि म॒न्युमि॑न्द्र वृत्रहन्न॒मित्र॑स्याभि॒दास॑तः ॥

ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦୂରକର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କର; ବୃତ୍ରର ଦୁଇ ହନୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଆମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ଶତ୍ରୁର କ୍ରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ।

वि न॑ इन्द्र॒ मृधो॑ जहि नी॒चा य॑च्छ पृतन्य॒तः ।
यो अ॒स्माँ अ॑भि॒दास॑ति॒ अध॑रं गमया॒ तमः॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦୂରକର, ଯୁଦ୍ଧାକାଂକ୍ଷୀ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତଳେ ଦବାଅ। ଯେ ଆମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ ତାକୁ ତଳେ, ଅନ୍ଧକାରରେ ପଠାଅ।

अपे॑न्द्र द्विष॒तो मनोऽप॒ जिज्या॑सतो व॒धम् ।
वि म॒न्योः शर्म॑ यच्छ॒ वरी॑यो यवया व॒धम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁର ମନ ଦୂରକର; ଆମକୁ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକମାନଙ୍କ ପ୍ରହାର ଦୂରକର। କ୍ରୋଧରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ; ପ୍ରହାରକୁ ଦୂରକୁ ପଠାଅ।