ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.155

10.155.1

अरा॑यि॒ काणे॒ विक॑टे गि॒रिं ग॑च्छ सदान्वे ।
शि॒रिम्बि॑ठस्य॒ सत्व॑भि॒स्तेभि॑ष्ट्वा चातयामसि ॥

હે અભાગણી, હે કાણી, હે વિકટ, હે દુષ્ટા, પર્વત તરફ ચાલી જા. શિરિમ્બિઠના સત્ત્વો વડે અને તેમના વડે જ અમે તને હાંકી કાઢીએ છીએ.

च॒त्तो इ॒तश्च॒त्तामुतः॒ सर्वा॑ भ्रू॒णान्या॒रुषी॑ ।
अ॒रा॒य्यं॑ ब्रह्मणस्पते॒ तीक्ष्ण॑शृण्गोदृ॒षन्नि॑हि ॥

અહીંથી અને ત્યાંથી વિનાશ કરનારી, બધા શાપોને જગાડીને ઊઠેલી તે અભાગણીને, હે બ્રહ્મણસ્પતિ, હે તીક્ષ્ણશૃંગ, ઉખેડતાં અહીં આવ.

अ॒दो यद्दारु॒ प्लव॑ते॒ सिन्धोः॑ पा॒रे अ॑पूरु॒षम् ।
तदा र॑भस्व दुर्हणो॒ तेन॑ गच्छ परस्त॒रम् ॥

નદીની પેલે પાર માણસ વિનાની જગ્યાએ તરતું તે લાકડું — તેને જ, હે વિનાશિની, અહીં પકડ, તેની સાથે જ વધુ દૂર જા.

यद्ध॒ प्राची॒रज॑ग॒न्तोरो॑ मण्डूरधाणिकीः ।
ह॒ता इन्द्र॑स्य॒ शत्र॑वः॒ सर्वे॑ बुद्बु॒दया॑शवः ॥

ખરેખર પૂર્વ તરફ ગયેલી, દેડકાંની રક્ષિકાઓ, વિશાળ છાતીવાળીઓ — તેઓ ગઈ ત્યારે ઇન્દ્રના બધા શત્રુઓ ફીણ થઈને બુડબુડ કરતા માર્યા ગયા.

परी॒मे गाम॑नेषत॒ पर्य॒ग्निम॑हृषत ।
दे॒वेष्व॑क्रत॒ श्रवः॒ क इ॒माँ आ द॑धर्षति ॥

તેમણે ગાયને ચારે બાજુ હાંકી; અગ્નિને પણ ચારેબાજુથી ઝૂંટવી લીધો; દેવોમાં યશ રચ્યો. આમને કોણ આક્રમણ કરવાની હિંમત કરશે?