ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.24

10.24.1

इन्द्र॒ सोम॑मि॒मं पि॑ब॒ मधु॑मन्तं च॒मू सु॒तम॒स्मे र॒यिं नि धा॑रय ।
वि वो॒ मदे॑ सह॒स्रिणं॑ पुरूवसो॒ विव॑क्षसे ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପାତ୍ରରେ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ଏହି ମଧୁର ସୋମ ପାନ କର; ଆମ ପାଇଁ ସହସ୍ରଗୁଣ ଧନ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କର। ହେ ପୁରୁବସୁ, ତୁମର ଉଲ୍ଲାସରେ ମୁଁ ଏହା କହୁଛି।

त्वां य॒ज्ञेभि॑रु॒क्थैरुप॑ ह॒व्येभि॑रीमहे॒ शची॑पते शचीनां ।
वि वो॒ मदे॒ श्रेष्ठं॑ नो धेहि॒ वार्यं॒ विव॑क्षसे ॥

ହେ ଶଚୀପତି, ଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ନିକଟକୁ ଡାକୁ। ତୁମର ଉଲ୍ଲାସରେ ମୁଁ କହୁଛି: ଆମକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉତ୍ତମ ଧନ ଦିଅ।

यस्पति॒र्वार्या॑णा॒मसि॑ र॒ध्रस्य॑ चोदि॒ता इन्द्र॑ स्तोतॄ॒णाम॑वि॒ता ।
वि वो॒ मदे॑ द्वि॒षो नः॑ पा॒ह्यंह॑सो॒ विव॑क्षसे ॥

ତୁମେ ଧନମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ଦାନର ପ୍ରେରକ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କର ସହାୟକ। ତୁମର ଉଲ୍ଲାସରେ ମୁଁ କହୁଛି: ଶତ୍ରୁର ବିଦ୍ୱେଷ ଓ ପାପରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

यु॒वं श॑क्रा माया॒विना॑ समी॒ची निर॑मन्थतम् ।
वि॒म॒देन॒ यदी॑ळि॒ता नास॑त्या नि॒रम॑न्थतम् ॥

ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାୟାବୀ ଦୁଇଜଣ, ତୁମେମାନେ ଏକତ୍ର ମନ୍ଥନ କଲ; ବିମଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ହୋଇ, ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ତୁମେମାନେ ବାହାରକୁ ମନ୍ଥନ କରି ବାହାର କଲ।

विश्वे॑ दे॒वा अ॑कृपन्त समी॒च्योर्नि॒ष्पत॑न्त्योः ।
नास॑त्यावब्रुवन्दे॒वाः पुन॒रा व॑हता॒दिति॑ ॥

ମନ୍ଥନ କରୁଥିବା ଓ ଉପରକୁ ଉଠୁଥିବା ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦୟା କଲେ; ଦେବତାମାନେ ନାସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏମାନଙ୍କୁ ପୁଣି ଫେରାଇ ଆଣ।'

मधु॑मन्मे प॒राय॑णं॒ मधु॑म॒त्पुन॒राय॑नम् ।
ता नो॑ देवा दे॒वत॑या यु॒वं मधु॑मतस्कृतम् ॥

ମୋ ପ୍ରସ୍ଥାନ ମଧୁର ହେଉ, ମୋ ଫେରିବା ମଧ୍ୟ ମଧୁର ହେଉ; ହେ ଦେବଗଣ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଦୈବ ଇଚ୍ଛାରେ ଆମ ପାଇଁ ତାହା ମଧୁର କର।