Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.39

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

3.39.1

इन्द्रं॑ म॒तिर्हृ॒द आ व॒च्यमा॒नाच्छा॒ पतिं॒ स्तोम॑तष्टा जिगाति ।
या जागृ॑विर्वि॒दथे॑ श॒स्यमा॒नेन्द्र॒ यत्ते॒ जाय॑ते वि॒द्धि तस्य॑ ॥

ହୃଦୟରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ପ୍ରାର୍ଥନା, ସ୍ତୁତିରେ ଗଢ଼ା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ପହଞ୍ଚେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଭାରେ ସଜାଗ ହୋଇ ଗାଯାଯାଉଥିବା, ତୁମ ପାଇଁ ଜନ୍ମୁଥିବା ତାହା ଜାଣ।

3.39.2

दि॒वश्चि॒दा पू॒र्व्या जाय॑माना॒ वि जागृ॑विर्वि॒दथे॑ श॒स्यमा॑ना ।
भ॒द्रा वस्त्रा॒ण्यर्जु॑ना॒ वसा॑ना॒ सेयम॒स्मे स॑न॒जा पित्र्या॒ धीः ॥

ସ୍ୱର୍ଗଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମିତା, ସଭାରେ ସଜାଗ ହୋଇ ଗାଯାଯାଉଥିବା, ସୁନ୍ଦର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତା; ସେଇ ଏହି ଆମ ପାଇଁ ସଦା ଜନ୍ମୁଥିବା ପିତୃଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା।

3.39.3

य॒मा चि॒दत्र॑ यम॒सूर॑सूत जि॒ह्वाया॒ अग्रं॒ पत॒दा ह्यस्था॑त् ।
वपूं॑षि जा॒ता मि॑थु॒ना स॑चेते तमो॒हना॒ तपु॑षो बु॒ध्न एता॑ ॥

ଏଠାରେ ଯମଙ୍କ ମାତା ଯମୀଙ୍କୁ ପ୍ରସବ କଲେ; ଜିଭର ଅଗ୍ରଭାଗ ପଡ଼ିଲା, ତାହା ଉଠି ଠିଆ ହେଲା। ଜନ୍ମିତ ଯୁଗଳ ରୂପ ସହିତ ଏକତ୍ର ରହନ୍ତି; ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ସେ ଦୁଇଜଣ ଉତ୍ତାପର ମୂଳରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

3.39.4

नकि॑रेषां निन्दि॒ता मर्त्ये॑षु॒ ये अ॒स्माकं॑ पि॒तरो॒ गोषु॑ यो॒धाः ।
इन्द्र॑ एषां दृंहि॒ता माहि॑नावा॒नुद्गो॒त्राणि॑ ससृजे दं॒सना॑वान् ॥

ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ନିନ୍ଦିତ ନୁହନ୍ତି; ଆମର ପିତୃଗଣ ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ଓ ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୃଢ଼ ବଂଶସମୂହକୁ ପଠାନ୍ତି।

3.39.5

सखा॑ ह॒ यत्र॒ सखि॑भि॒र्नव॑ग्वैरभि॒ज्ञ्वा सत्व॑भि॒र्गा अ॑नु॒ग्मन् ।
स॒त्यं तदिन्द्रो॑ द॒शभि॒र्दश॑ग्वैः॒ सूर्यं॑ विवेद॒ तम॑सि क्षि॒यन्त॑म् ॥

ସଖା ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ନଅ ଗାଈ-ସାଥୀଙ୍କ ସହିତ, ବଳବାନ ପଲ ସହିତ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ; ସେଠାରେ ପ୍ରକୃତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦଶ ଗାଈ-ପଲ ସହିତ ଅନ୍ଧକାରରେ କ୍ଷୀଣ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପାଇଲେ।

3.39.6

इन्द्रो॒ मधु॒ सम्भृ॑तमु॒स्रिया॑यां प॒द्वद्वि॑वेद श॒फव॒न्नमे॒ गोः ।
गुहा॑ हि॒तं गुह्यं॑ गू॒ळ्हम॒प्सु हस्ते॑ दधे॒ दक्षि॑णे॒ दक्षि॑णावान् ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଉଷାରେ ସଞ୍ଚିତ ମଧୁ ପାଇଲେ, ପାଦ ଓ ଖୁରବିଶିଷ୍ଟ ଗାଈର ନାମରେ; ଗୁପ୍ତରେ ରଖାଯାଇଥିବା, ପାଣିରେ ଲୁଚିଥିବା ରହସ୍ୟ। ଦକ୍ଷିଣାବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ତାହା ନିଜ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଲେ।

3.39.7

ज्योति॑र्वृणीत॒ तम॑सो विजा॒नन्ना॒रे स्या॑म दुरि॒ताद॒भीके॑ ।
इ॒मा गिरः॑ सोमपाः सोमवृद्ध जु॒षस्वे॑न्द्र पुरु॒तम॑स्य का॒रोः ॥

ହେ ସୋମପାୟୀ, ସୋମରେ ବର୍ଦ୍ଧିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକ ବାଛ; ଜାଣିଶୁଣି ଆମେ ବିପଦ ଓ ନିକଟସ୍ଥ ଅନିଷ୍ଟରୁ ଦୂରରେ ରହୁ; ବହୁଜନଙ୍କ କବିଙ୍କର ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।

3.39.8

ज्योति॑र्य॒ज्ञाय॒ रोद॑सी॒ अनु॑ ष्यादा॒रे स्या॑म दुरि॒तस्य॒ भूरेः॑ ।
भूरि॑ चि॒द्धि तु॑ज॒तो मर्त्य॑स्य सुपा॒रासो॑ वसवो ब॒र्हणा॑वत् ॥

ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଆଡ଼କୁ ଉଦୟ ହେଉ; ଆମେ ମହା ପାପରୁ ଦୂରରେ ରହୁ। ହେ ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ ବସୁଗଣ, ମର୍ତ୍ୟକୁ ପ୍ରେରଣାକାରୀଙ୍କ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦର୍ଭାସନଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଣ।

3.39.9

शु॒नं हु॑वेम म॒घवा॑न॒मिन्द्र॑म॒स्मिन्भरे॒ नृत॑मं॒ वाज॑सातौ ।
शृ॒ण्वन्त॑मु॒ग्रमू॒तये॑ स॒मत्सु॒ घ्नन्तं॑ वृ॒त्राणि॑ सं॒जितं॒ धना॑नाम् ॥

କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଧନବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା; ଏହି ସଂଗ୍ରାମରେ, ଅନ୍ନ-ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାରେ ଅତି ବୀରଙ୍କୁ; ଶ୍ରବଣକାରୀ, ପ୍ରଚଣ୍ଡ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଘାତକାରୀ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ ଓ ଧନର ବିଜେତାଙ୍କୁ।