ऋग्वेद · सूक्त 4.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.26.1
अ॒हं मनु॑रभवं॒ सूर्य॑श्चा॒हं क॒क्षीवाँ॒ ऋषि॑रस्मि॒ विप्रः॑ ।
अ॒हं कुत्स॑मार्जुने॒यं न्यृ॑ञ्जे अ॒हं क॒विरु॒शना॒ पश्य॑ता मा ॥
मी मनू होतो आणि मीच सूर्यही होतो; मी कक्षीवान ऋषी, ज्ञानी आहे. अर्जुनाचा पुत्र कुत्साला मी वश केले; मी कवी उशना आहे — मला पाहा.
4.26.2
अ॒हं भूमि॑मददा॒मार्या॑या॒हं वृ॒ष्टिं दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य ।
अ॒हम॒पो अ॑नयं वावशा॒ना मम॑ दे॒वासो॒ अनु॒ केत॑मायन् ॥
मी पृथ्वी आर्याला दिली; दानशूर मर्त्याला मी पाऊस दिला. गर्जणारी पाणी मी चालवली; माझ्या इच्छेनुसार देव आले.
4.26.3
अ॒हं पुरो॑ मन्दसा॒नो व्यै॑रं॒ नव॑ सा॒कं न॑व॒तीः शम्ब॑रस्य ।
श॒त॒त॒मं वे॒श्यं॑ स॒र्वता॑ता॒ दिवो॑दासमतिथि॒ग्वं यदाव॑म् ॥
मी उल्हसित होऊन शंबराचे नव्वद नऊ किल्ले फोडले. सर्वतातीत शंभरावा किल्ला फोडला; दिवोदास आणि अतिथिग्वाचे मी रक्षण केले तेव्हा.
4.26.4
प्र सु ष विभ्यो॑ मरुतो॒ विर॑स्तु॒ प्र श्ये॒नः श्ये॒नेभ्य॑ आशु॒पत्वा॑ ।
अ॒च॒क्रया॒ यत्स्व॒धया॑ सुप॒र्णो ह॒व्यं भर॒न्मन॑वे दे॒वजु॑ष्टम् ॥
तो मरुतांमध्ये पुढे असो; वेगवान बाजांमध्ये बाज पुढे जावो. स्वतःच्या सामर्थ्याने चाकाविना वेगाने सुपर्णाने देवांना प्रिय असलेले हविर्द्रव्य मनूसाठी आणले तेव्हा.
4.26.5
भर॒द्यदि॒ विरतो॒ वेवि॑जानः प॒थोरुणा॒ मनो॑जवा असर्जि ।
तूयं॑ ययौ॒ मधु॑ना सो॒म्येनो॒त श्रवो॑ विविदे श्ये॒नो अत्र॑ ॥
तो थरथरत येथून आणत असता, मनोवेगवान तो विस्तृत मार्गाने पाठवला गेला. वेगाने तो मध आणि सोमासह गेला; येथे बाज कीर्ती मिळवतो.
4.26.6
ऋ॒जी॒पी श्ये॒नो दद॑मानो अं॒शुं प॑रा॒वतः॑ शकु॒नो म॒न्द्रं मद॑म् ।
सोमं॑ भरद्दादृहा॒णो दे॒वावा॑न्दि॒वो अ॒मुष्मा॒दुत्त॑रादा॒दाय॑ ॥
योग्य मार्गाने जाणारा बाज दूरून सोमबिंदू धरून, आनंददायी उल्हास असलेला सोम आणला; बलवान होऊन देवयुक्त तो वरच्या स्वर्गातून ते घेतला.
4.26.7
आ॒दाय॑ श्ये॒नो अ॑भर॒त्सोमं॑ स॒हस्रं॑ स॒वाँ अ॒युतं॑ च सा॒कम् ।
अत्रा॒ पुरं॑धिरजहा॒दरा॑ती॒र्मदे॒ सोम॑स्य मू॒रा अमू॑रः ॥
गरुडाने सोम आणला; हजार आणि दहा हजार सवनांसह. येथे पुरंधीने शत्रूंना सोडले; सोमाच्या मदात मूढ अमूढ झाले.