ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.38

5.38.1

उ॒रोष्ट॑ इन्द्र॒ राध॑सो वि॒भ्वी रा॒तिः श॑तक्रतो ।
अधा॑ नो विश्वचर्षणे द्यु॒म्ना सु॑क्षत्र मंहय ॥

ହେ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଧନଦାନ ବିଶାଳ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। ତେଣୁ ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ଆମକୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ପ୍ରଦାନ କର।

यदी॑मिन्द्र श्र॒वाय्य॒मिषं॑ शविष्ठ दधि॒षे ।
प॒प्र॒थे दी॑र्घ॒श्रुत्त॑मं॒ हिर॑ण्यवर्ण दु॒ष्टर॑म् ॥

ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅନ୍ନ ତୁମେ ସ୍ଥାପନ କରିଛ, ତାହା ବିସ୍ତାରିତ କରିଛ। ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ତୁମ କୀର୍ତ୍ତି ସର୍ବାଧିକ ଦୀର୍ଘ; ତୁମେ ଅଜେୟ।

शुष्मा॑सो॒ ये ते॑ अद्रिवो मे॒हना॑ केत॒सापः॑ ।
उ॒भा दे॒वाव॒भिष्ट॑ये दि॒वश्च॒ ग्मश्च॑ राजथः ॥

ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମର ବଳବାନ ସହାୟକମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ହେ ଦୁଇ ଦେବତା, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୁହେଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କର।

उ॒तो नो॑ अ॒स्य कस्य॑ चि॒द्दक्ष॑स्य॒ तव॑ वृत्रहन् ।
अ॒स्मभ्यं॑ नृ॒म्णमा भ॑रा॒स्मभ्यं॑ नृमणस्यसे ॥

ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ, ଏହାର କିମ୍ବା କାହାର ହେଉ ଦକ୍ଷତାରେ, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଆମ ପାଇଁ ପୌରୁଷର ଧନ ଆଣ; ଆମକୁ ପୌରୁଷ ପ୍ରଦାନ କର।

नू त॑ आ॒भिर॒भिष्टि॑भि॒स्तव॒ शर्म॑ञ्च्छतक्रतो ।
इन्द्र॒ स्याम॑ सुगो॒पाः शूर॒ स्याम॑ सुगो॒पाः ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ, ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ, ହେ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଭଲ ଭାବରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ। ହେ ବୀର, ଆମେ ଭଲ ଭାବରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ।