ઋગ્વેદ · સૂક્ત 5.39

5.39.1

यदि॑न्द्र चित्र मे॒हनास्ति॒ त्वादा॑तमद्रिवः ।
राध॒स्तन्नो॑ विदद्वस उभयाह॒स्त्या भ॑र ॥

હે ઇન્દ્ર, હે અદ્ભુત, હે વજ્રધારી, તારા બળથી આપેલું તે ધન અમારા માટે લાવ. હે દાનશીલ, બંને હાથે તે ધન અમારી પાસે લાવ.

यन्मन्य॑से॒ वरे॑ण्य॒मिन्द्र॑ द्यु॒क्षं तदा भ॑र ।
वि॒द्याम॒ तस्य॑ ते व॒यमकू॑पारस्य दा॒वने॑ ॥

હે ઇન્દ્ર, જે તેજસ્વી ધનને તું શ્રેષ્ઠ અને ઇચ્છનીય માને છે તે અહીં લાવ. અકૂપારના દાનમાં તું આપે છે તે ધન અમે પ્રાપ્ત કરીએ.

यत्ते॑ दि॒त्सु प्र॒राध्यं॒ मनो॒ अस्ति॑ श्रु॒तं बृ॒हत् ।
तेन॑ दृ॒ळ्हा चि॑दद्रिव॒ आ वाजं॑ दर्षि सा॒तये॑ ॥

હે વજ્રધારી, દાન આપવા ઇચ્છતા તારા મહાન અને પ્રસિદ્ધ મનથી દૃઢ કિલ્લાઓને પણ તોડ. અમારી જીત માટે બળ લાવ.

मंहि॑ष्ठं वो म॒घोनां॒ राजा॑नं चर्षणी॒नाम् ।
इन्द्र॒मुप॒ प्रश॑स्तये पू॒र्वीभि॑र्जुजुषे॒ गिरः॑ ॥

તમારા ધનોમાં સૌથી મહાન, ચાલતા જીવોના રાજા ઇન્દ્ર તરફ, સ્તુતિ માટે, પ્રાચીન સ્તોત્રોએ આનંદથી પોતાને અર્પણ કર્યાં છે.

अस्मा॒ इत्काव्यं॒ वच॑ उ॒क्थमिन्द्रा॑य॒ शंस्यं॒ तस्मा॑ उ॒ ब्रह्म॑वाहसे ।
गिरो॑ वर्ध॒न्त्यत्र॑यो॒ गिरः॑ शुम्भ॒न्त्यत्र॑यः ॥

પ્રાર્થના વહન કરનાર તે ઇન્દ્ર માટે જ કાવ્યમય વાણી, સ્તોત્ર અને પ્રશંસા અર્પાય છે. અત્રિઓ સ્તુતિઓ વધારે છે; અત્રિઓ સ્તુતિઓને શણગારે છે.