ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 5.39

5.39.1

यदि॑न्द्र चित्र मे॒हनास्ति॒ त्वादा॑तमद्रिवः ।
राध॒स्तन्नो॑ विदद्वस उभयाह॒स्त्या भ॑र ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਹ ਧਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ। ਹੇ ਦਾਨੀ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।

यन्मन्य॑से॒ वरे॑ण्य॒मिन्द्र॑ द्यु॒क्षं तदा भ॑र ।
वि॒द्याम॒ तस्य॑ ते व॒यमकू॑पारस्य दा॒वने॑ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਚਾਹੁਣਯੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਧਨ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਅਕੂਪਾਰ ਦੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਧਨ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।

यत्ते॑ दि॒त्सु प्र॒राध्यं॒ मनो॒ अस्ति॑ श्रु॒तं बृ॒हत् ।
तेन॑ दृ॒ळ्हा चि॑दद्रिव॒ आ वाजं॑ दर्षि सा॒तये॑ ॥

ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ। ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਬਲ ਲਿਆ।

मंहि॑ष्ठं वो म॒घोनां॒ राजा॑नं चर्षणी॒नाम् ।
इन्द्र॒मुप॒ प्रश॑स्तये पू॒र्वीभि॑र्जुजुषे॒ गिरः॑ ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਧਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ, ਚੱਲਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਵੱਲ, ਉਸਤਤ ਲਈ, ਪੁਰਾਤਨ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਨੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

अस्मा॒ इत्काव्यं॒ वच॑ उ॒क्थमिन्द्रा॑य॒ शंस्यं॒ तस्मा॑ उ॒ ब्रह्म॑वाहसे ।
गिरो॑ वर्ध॒न्त्यत्र॑यो॒ गिरः॑ शुम्भ॒न्त्यत्र॑यः ॥

ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੀ ਕਾਵਿਕ ਬੋਲ, ਸ੍ਰੋਤ ਅਤੇ ਉਸਤਤ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤ੍ਰੀ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਤ੍ਰੀ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।