ऋग्वेद · सूक्त 5.39

5.39.1

यदि॑न्द्र चित्र मे॒हनास्ति॒ त्वादा॑तमद्रिवः ।
राध॒स्तन्नो॑ विदद्वस उभयाह॒स्त्या भ॑र ॥

हे इंद्रा, अद्भुता, वज्रधारी, तुझ्या सामर्थ्याने दिलेले ते धन आम्हाला आण. हे दानशूरा, दोन्ही हातांनी ते धन आमच्यासाठी घेऊन ये.

यन्मन्य॑से॒ वरे॑ण्य॒मिन्द्र॑ द्यु॒क्षं तदा भ॑र ।
वि॒द्याम॒ तस्य॑ ते व॒यमकू॑पारस्य दा॒वने॑ ॥

हे इंद्रा, जे तेजस्वी धन तू श्रेष्ठ व इच्छित समजतोस ते येथे आण. अकूपाराच्या दानात तू देत असलेले ते धन आम्ही मिळवू.

यत्ते॑ दि॒त्सु प्र॒राध्यं॒ मनो॒ अस्ति॑ श्रु॒तं बृ॒हत् ।
तेन॑ दृ॒ळ्हा चि॑दद्रिव॒ आ वाजं॑ दर्षि सा॒तये॑ ॥

हे वज्रधारी, दान देण्यास इच्छुक असलेल्या तुझ्या महान व प्रसिद्ध मनाने दृढ किल्लेही फोड. आमच्या विजयासाठी बल आण.

मंहि॑ष्ठं वो म॒घोनां॒ राजा॑नं चर्षणी॒नाम् ।
इन्द्र॒मुप॒ प्रश॑स्तये पू॒र्वीभि॑र्जुजुषे॒ गिरः॑ ॥

तुमच्या धनांमध्ये सर्वात महान, चराचर प्राण्यांचा राजा अशा इंद्राकडे, स्तुतीसाठी, प्राचीन स्तोत्रांनी आनंदाने आपली वाणी अर्पण केली आहे.

अस्मा॒ इत्काव्यं॒ वच॑ उ॒क्थमिन्द्रा॑य॒ शंस्यं॒ तस्मा॑ उ॒ ब्रह्म॑वाहसे ।
गिरो॑ वर्ध॒न्त्यत्र॑यो॒ गिरः॑ शुम्भ॒न्त्यत्र॑यः ॥

प्रार्थना वाहणाऱ्या त्या इंद्रासाठीच काव्यमय वाणी, स्तोत्र व प्रशंसा अर्पण केली जाते. अत्री स्तुती वाढवतात; अत्री स्तुती सजवतात.