ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.59.1
प्र व॒ स्पळ॑क्रन्त्सुवि॒ताय॑ दा॒वनेऽर्चा॑ दि॒वे प्र पृ॑थि॒व्या ऋ॒तं भ॑रे ।
उ॒क्षन्ते॒ अश्वा॒न्तरु॑षन्त॒ आ रजोऽनु॒ स्वं भा॒नुं श्र॑थयन्ते अर्ण॒वैः ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମମାନଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ଓ ଦାନ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଉଠୁ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ମୁଁ ଋତ ଆଣେ। ଘୋଡାମାନଙ୍କୁ ସଜାଇ, ଗର୍ଜନ କରି ସେମାନେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଆସନ୍ତି; ଜଳଧାରାରେ ନିଜ ତେଜ ସଜାନ୍ତି।
5.59.2
अमा॑देषां भि॒यसा॒ भूमि॑रेजति॒ नौर्न पू॒र्णा क्ष॑रति॒ व्यथि॑र्य॒ती ।
दू॒रे॒दृशो॒ ये चि॒तय॑न्त॒ एम॑भिर॒न्तर्म॒हे वि॒दथे॑ येतिरे॒ नरः॑ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଭୟରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପେ; ଭରା ନାଆ ପରି ଏହା ଦୋହଲେ, ହଲେ। ଦୂରଦର୍ଶୀ ସେହି ନରମାନେ ନିଜ ପଥ ଜାଣି ଏହି ମହାସଭା ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତି।
5.59.3
गवा॑मिव श्रि॒यसे॒ शृङ्ग॑मुत्त॒मं सूर्यो॒ न चक्षू॒ रज॑सो वि॒सर्ज॑ने ।
अत्या॑ इव सु॒भ्व॑श्चार॑व स्थन॒ मर्या॑ इव श्रि॒यसे॑ चेतथा नरः ॥
ଗାଈର ଶିଙ୍ଗ ପରି ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶିଖର; ଆକାଶର ମୁକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି। ଘୋଡୀ ପରି ସୁନ୍ଦର ଓ ମନୋହର ହୁଅ; ନରମାନଙ୍କ ପରି ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ରୁହ, ହେ ନରଗଣ।
5.59.4
को वो॑ म॒हान्ति॑ मह॒तामुद॑श्नव॒त्कस्काव्या॑ मरुतः॒ को ह॒ पौंस्या॑ ।
यू॒यं ह॒ भूमिं॑ कि॒रणं॒ न रे॑जथ॒ प्र यद्भर॑ध्वे सुवि॒ताय॑ दा॒वने॑ ॥
ତୁମମାନଙ୍କ ମହାନ ମହିମା କିଏ ପାଇପାରେ, ହେ ମରୁତଗଣ? ତୁମମାନଙ୍କ କାବ୍ୟ ଓ ପରାକ୍ରମ କିଏ ଛୁଇଁପାରେ? କଲ୍ୟାଣ ଓ ଦାନ ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କର, ସେତେବେଳେ କିରଣ ପରି ତାକୁ କମ୍ପାଅ।
5.59.5
अश्वा॑ इ॒वेद॑रु॒षासः॒ सब॑न्धवः॒ शूरा॑ इव प्र॒युधः॒ प्रोत यु॑युधुः ।
मर्या॑ इव सु॒वृधो॑ वावृधु॒र्नरः॒ सूर्य॑स्य॒ चक्षुः॒ प्र मि॑नन्ति वृ॒ष्टिभिः॑ ॥
ଘୋଡା ପରି, ଲାଲ ଦୀପ୍ତିରେ, ଏକ ବଂଶର ହୋଇ, ବୀରମାନଙ୍କ ପରି ଶତ୍ରୁ ସାମନାରେ ଆଗେଇ ଲଢ଼ନ୍ତି। ନରମାନଙ୍କ ପରି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ବଢ଼ିଥିବା; ବର୍ଷାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଚିରନ୍ତି।
5.59.6
ते अ॑ज्ये॒ष्ठा अक॑निष्ठास उ॒द्भिदोऽम॑ध्यमासो॒ मह॑सा॒ वि वा॑वृधुः ।
सु॒जा॒तासो॑ ज॒नुषा॒ पृश्नि॑मातरो दि॒वो मर्या॒ आ नो॒ अच्छा॑ जिगातन ॥
ସେମାନେ ଅଜେୟ, ସାନ ନୁହଁନ୍ତି, ନୀଚ ନୁହଁନ୍ତି, ମଧ୍ୟମ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି; ଜନ୍ମି ନିଜ ମହିମାରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବଢ଼ିଲେ। ସୁଜାତ ହୋଇ, ବର୍ଷାମାତା ଥିବା, ଆକାଶର ହେ ନରଗଣ, ଆମ ଆଡ଼କୁ ଆସ।
5.59.7
वयो॒ न ये श्रेणीः॑ प॒प्तुरोज॒सान्ता॑न्दि॒वो बृ॑ह॒तः सानु॑न॒स्परि॑ ।
अश्वा॑स एषामु॒भये॒ यथा॑ वि॒दुः प्र पर्व॑तस्य नभ॒नूँर॑चुच्यवुः ॥
ପବନ ପରି ନିଜ ବଳରେ ବିଶାଳ ଦ୍ୟୁଲୋକର ସୀମା ଓ ପର୍ବତଶିଖରକୁ ଚାରିପଟରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ସେମାନେ; ଉଭୟେ ଜାଣନ୍ତି ଯେପରି, ସେମାନଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପର୍ବତରୁ ମେଘକୁ ଆଗକୁ ଠେଲିଲେ।
5.59.8
मिमा॑तु॒ द्यौरदि॑तिर्वी॒तये॑ नः॒ सं दानु॑चित्रा उ॒षसो॑ यतन्ताम् ।
आचु॑च्यवुर्दि॒व्यं कोश॑मे॒ते ऋषे॑ रु॒द्रस्य॑ म॒रुतो॑ गृणा॒नाः ॥
ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଅଦିତି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ମାପନ୍ତୁ; ବିବିଧ ଦାନଯୁକ୍ତ ଉଷାମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ। ହେ ଋଷି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ମରୁତ୍ଗଣ ସ୍ତୁତ ହୋଇ ଦିବ୍ୟ ଭଣ୍ଡାର ହଲାଇଲେ।