ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 5.70

5.70.1

पु॒रू॒रुणा॑ चि॒द्ध्यस्ति॒ अवो॑ नू॒नं वां॑ वरुण ।
मित्र॒ वंसि॑ वां सुम॒तिम् ॥

ವರುಣನೇ, ನಿಮ್ಮ ಸಹಾಯವು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈಗಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಮಿತ್ರನೇ, ನೀವಿಬ್ಬರ ಶುಭ ಕೃಪೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿರಿ.

ता वां॑ स॒म्यग॑द्रुह्वा॒णेष॑मश्याम॒ धाय॑से ।
व॒यं ते रु॑द्रा स्याम ॥

ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದ ಇಬ್ಬರೇ, ಆ ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ. ರುದ್ರರೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮವರಾಗಿರೋಣ.

पा॒तं नो॑ रुद्रा पा॒युभि॑रु॒त त्रा॑येथां सुत्रा॒त्रा ।
तु॒र्याम॒ दस्यू॑न्त॒नूभिः॑ ॥

ರುದ್ರರೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಕಾವಲುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿರಿ; ಉತ್ತಮ ರಕ್ಷಕರಾದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ರಕ್ಷಿಸಿರಿ. ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸೋಣ.

मा कस्या॑द्भुतक्रतू य॒क्षं भु॑जेमा त॒नूभिः॑ ।
मा शेष॑सा॒ मा तन॑सा ॥

ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳುಳ್ಳ ಇಬ್ಬರೇ, ಯಾರ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳಿಂದ ನಾವು ಅನುಭವಿಸದಿರೋಣ. ಶೇಷದಿಂದಲೂ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.