ऋग्वेद · सूक्त 5.70

5.70.1

पु॒रू॒रुणा॑ चि॒द्ध्यस्ति॒ अवो॑ नू॒नं वां॑ वरुण ।
मित्र॒ वंसि॑ वां सुम॒तिम् ॥

हे वरुणा, खरोखर तुमची मदत अनेक प्रकारे आत्ता येथे आहे. हे मित्रा, तुम्हा दोघांची शुभ कृपा आम्हाला द्या.

ता वां॑ स॒म्यग॑द्रुह्वा॒णेष॑मश्याम॒ धाय॑से ।
व॒यं ते रु॑द्रा स्याम ॥

हे अद्रोही दोघांनो, त्या तुमच्या कृपेने आम्हाला योग्य रीतीने अन्न मिळो. हे रुद्रांनो, आम्ही तुमचेच होऊ.

पा॒तं नो॑ रुद्रा पा॒युभि॑रु॒त त्रा॑येथां सुत्रा॒त्रा ।
तु॒र्याम॒ दस्यू॑न्त॒नूभिः॑ ॥

हे रुद्रांनो, आमचे रक्षण करा; तुमच्या रक्षणांनी रक्षण करा; उत्तम रक्षक असलेले तुम्ही दोघे रक्षण करा. आमच्या देहांसह आम्ही शत्रूंवर विजय मिळवो.

मा कस्या॑द्भुतक्रतू य॒क्षं भु॑जेमा त॒नूभिः॑ ।
मा शेष॑सा॒ मा तन॑सा ॥

हे अद्भुतकर्मा दोघांनो, कोणाचाही यज्ञ आम्ही आमच्या देहांनी उपभोगू नये. शेषाने नव्हे, पापानेही नव्हे.