ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.8.1
त्वाम॑ग्न ऋता॒यवः॒ समी॑धिरे प्र॒त्नं प्र॒त्नास॑ ऊ॒तये॑ सहस्कृत ।
पु॒रु॒श्च॒न्द्रं य॑ज॒तं वि॒श्वधा॑यसं॒ दमू॑नसं गृ॒हप॑तिं॒ वरे॑ण्यम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଋତର ସାଧକ ପ୍ରାଚୀନମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଏକତ୍ର ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ। ହେ ବଳରେ ସମର୍ଥ, ଅନେକ ତେଜୋମୟ, ପୂଜନୀୟ, ସର୍ବଧାରକ, ଗୃହରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଗୃହପତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମେ।
5.8.2
त्वाम॑ग्ने॒ अति॑थिं पू॒र्व्यं विशः॑ शो॒चिष्के॑शं गृ॒हप॑तिं॒ नि षे॑दिरे ।
बृ॒हत्के॑तुं पुरु॒रूपं॑ धन॒स्पृतं॑ सु॒शर्मा॑णं॒ स्वव॑सं जर॒द्विष॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରାଚୀନ ଅତିଥି ଓ ଗୃହପତି ରୂପେ ବସାଇଛନ୍ତି। ଶିଖା-କେଶୀ, ଉଚ୍ଚ ପତାକାଧାରୀ, ବହୁରୂପୀ, ଧନଲାଭଦାତା, ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟଯୁକ୍ତ, ଜରାନାଶକ ତୁମେ।
5.8.3
त्वाम॑ग्ने॒ मानु॑षीरीळते॒ विशो॑ होत्रा॒विदं॒ विवि॑चिं रत्न॒धात॑मम् ।
गुहा॒ सन्तं॑ सुभग वि॒श्वद॑र्शतं तुविष्व॒णसं॑ सु॒यजं॑ घृत॒श्रिय॑म् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମାନବ ପ୍ରଜାମାନେ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ହୋତାର ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା, ବିବେଚକ, ରତ୍ନର ସର୍ବାଧିକ ଦାତା ତୁମେ। ହେ ଗୁହାରେ ବାସ କରୁଥିବା, ସୌଭାଗ୍ୟବାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଗର୍ଜନକାରୀ, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଘୃତଦୀପ୍ତ ତୁମେ।
5.8.4
त्वाम॑ग्ने धर्ण॒सिं वि॒श्वधा॑ व॒यं गी॒र्भिर्गृ॒णन्तो॒ नम॒सोप॑ सेदिम ।
स नो॑ जुषस्व समिधा॒नो अ॑ङ्गिरो दे॒वो मर्त॑स्य य॒शसा॑ सुदी॒तिभिः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ସର୍ବଦା ଗୀତରେ ସ୍ତୁତି କରି, ନମସ୍କାର ସହିତ ଆମେ ତୁମ ନିକଟରେ ବସୁ। ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ; ତୁମେ ଦେବତା, ମର୍ତ୍ୟର ଯଶ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାଯୁକ୍ତ।
5.8.5
त्वम॑ग्ने पुरु॒रूपो॑ वि॒शेवि॑शे॒ वयो॑ दधासि प्र॒त्नथा॑ पुरुष्टुत ।
पु॒रूण्यन्ना॒ सह॑सा॒ वि रा॑जसि॒ त्विषिः॒ सा ते॑ तित्विषा॒णस्य॒ नाधृषे॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅନେକ ରୂପବାନ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଜାକୁ ବଳ ଦିଅ। ପ୍ରାଚୀନ ରୀତିରେ ପୁନର୍ବାର, ହେ ସ୍ତୁତ, ତୁମେ ବହୁ ଅନ୍ନ ଦିଅ। ବଳରେ ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ନକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର; ସେ ତେଜ ତୁମର, ହେ ଅଜେୟ।
5.8.6
त्वाम॑ग्ने समिधा॒नं य॑विष्ठ्य दे॒वा दू॒तं च॑क्रिरे हव्य॒वाह॑नम् ।
उ॒रु॒ज्रय॑सं घृ॒तयो॑नि॒माहु॑तं त्वे॒षं चक्षु॑र्दधिरे चोद॒यन्म॑ति ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଯୁବତମ, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତକାରୀ, ହବି ବହନକାରୀ, ଦୂତ କଲେ। ବିସ୍ତୃତ ଶିଖାଯୁକ୍ତ, ଘୃତରୁ ଜାତ, ଆହୁତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁମକୁ ସେମାନେ ମତି ପ୍ରେରଣାକାରୀ ଦୃଷ୍ଟି ରୂପେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
5.8.7
त्वाम॑ग्ने प्र॒दिव॒ आहु॑तं घृ॒तैः सु॑म्ना॒यवः॑ सुष॒मिधा॒ समी॑धिरे ।
स वा॑वृधा॒न ओष॑धीभिरुक्षि॒तोऽभि ज्रयां॑सि॒ पार्थि॑वा॒ वि ति॑ष्ठसे ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଘୃତରେ ଆହୁତ ତୁମକୁ, ସୁନ୍ଦର ସମିଧ ସହିତ, କଲ୍ୟାଣ ଇଚ୍ଛାରେ, ଏକତ୍ର ଜଳାଇଲେ। ସେହି ତୁମେ ଔଷଧିରେ ସିକ୍ତ ହୋଇ ବଢ଼ି ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତାରରେ ବ୍ୟାପି ଠିଆ ହୁଅ।