Ṛgveda · Sūkta 6.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.28.1
आ गावो॑ अग्मन्नु॒त भ॒द्रम॑क्र॒न्त्सीद॑न्तु गो॒ष्ठे र॒णय॑न्त्व॒स्मे ।
प्र॒जाव॑तीः पुरु॒रूपा॑ इ॒ह स्यु॒रिन्द्रा॑य पू॒र्वीरु॒षसो॒ दुहा॑नाः ॥
Die Kühe sind hierher gekommen und haben uns Gutes getan. Mögen sie im Kuhstall sitzen und sich unter uns freuen. Mögen sie, reich an Nachkommen und vielgestaltig, hier sein und für Indra die ersten Morgenröten melken.
6.28.2
इन्द्रो॒ यज्व॑ने पृण॒ते च॑ शिक्षति॒ उपेद्द॑दाति॒ न स्वं मु॑षायति ।
भूयो॑भूयो र॒यिमिद॑स्य व॒र्धय॒न्नभि॑न्ने खि॒ल्ये नि द॑धाति देव॒युम् ॥
Indra, der den Opferer, der ihn zufriedenstellt, belehren will, gibt in der Nähe und stiehlt nichts von dem Seinen. Immer wieder seinen Reichtum mehrend, setzt er den Gottergebenen in den unversehrten Hürdenpferch.
6.28.3
न ता न॑शन्ति॒ न द॑भाति॒ तस्क॑रो॒ नासा॑मामि॒त्रो व्यथि॒रा द॑धर्षति ।
दे॒वांश्च॒ याभि॒र्यज॑ते॒ ददा॑ति च॒ ज्योगित्ताभिः॑ सचते॒ गोप॑तिः स॒ह ॥
Mögen sie nicht zugrunde gehen; möge kein Dieb ihnen schaden, noch der Schaden ihres Feindes nahe kommen. Mit denen, durch die er opfert und den Göttern gibt, verbindet sich der Herr der Kühe rasch.
6.28.4
न ता अर्वा॑ रे॒णुक॑काटो अश्नुते॒ न सं॑स्कृत॒त्रमुप॑ यन्ति॒ ता अ॒भि ।
उ॒रु॒गा॒यमभ॑यं॒ तस्य॒ ता अनु॒ गावो॒ मर्त॑स्य॒ वि च॑रन्ति॒ यज्व॑नः ॥
Das Pferd Reṇukākaṭa erreicht sie nicht, noch gehen sie zum wohlbereiteten Opferplatz. Hinter dem Mann weitgepriesener Furchtlosigkeit ziehen die Kühe des Opferers getrennt umher.
6.28.5
गावो॒ भगो॒ गाव॒ इन्द्रो॑ मे अच्छा॒न्गावः॒ सोम॑स्य प्रथ॒मस्य॑ भ॒क्षः ।
इ॒मा या गावः॒ स ज॑नास॒ इन्द्र॑ इ॒च्छामीद्धृ॒दा मन॑सा चि॒दिन्द्र॑म् ॥
Die Kühe sind das Glück, die Kühe sind Indra; die Kühe haben mich erfreut. Die Kühe sind der erste Anteil des Soma. O Menschen, durch eben diese Kühe begehre ich Indra mit Herz und Sinn.
6.28.6
यू॒यं गा॑वो मेदयथा कृ॒शं चि॑दश्री॒रं चि॑त्कृणुथा सु॒प्रती॑कम् ।
भ॒द्रं गृ॒हं कृ॑णुथ भद्रवाचो बृ॒हद्वो॒ वय॑ उच्यते स॒भासु॑ ॥
O Kühe, ihr macht den Mageren fett, und selbst den Unansehnlichen macht ihr schönen Antlitzes. O Kühe mit glückverheißender Stimme, ihr bereitet ein glückliches Haus; eure große Kraft wird in den Versammlungen verkündet.
6.28.7
प्र॒जाव॑तीः सू॒यव॑सं रि॒शन्तीः॑ शु॒द्धा अ॒पः सु॑प्रपा॒णे पिब॑न्तीः ।
मा व॑ स्ते॒न ई॑शत॒ माघशं॑सः॒ परि॑ वो हे॒ती रु॒द्रस्य॑ वृज्याः ॥
Reich an Nachwuchs, gutes Futter weidend, reines Wasser an der guten Tränke trinkend, o Kühe: Möge der Dieb euch nicht bezwingen, noch der Schmäher; möge Rudras Waffe fern von euch bleiben.
6.28.8
उपे॒दमु॑प॒पर्च॑नमा॒सु गोषूप॑ पृच्यताम् ।
उप॑ ऋष॒भस्य॒ रेत॑सि॒ उपे॑न्द्र॒ तव॑ वी॒र्ये॑ ॥
Möge dieses unterstützende Lob sich an diese Kühe anschließen, an den Samen des Stieres und an deine Mannhaftigkeit, o Indra.