Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.87

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.87.1

रद॑त्प॒थो वरु॑णः॒ सूर्या॑य॒ प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ न॒दीना॑म् ।
सर्गो॒ न सृ॒ष्टो अर्व॑तीर्ऋता॒यञ्च॒कार॑ म॒हीर॒वनी॒रह॑भ्यः ॥

ବରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଦେଲେ; ନଦୀମାନଙ୍କର ସମୁଦ୍ରୀୟ ଜଳକୁ ପ୍ରବାହିତ କଲେ। ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଥିବା ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱଦଳ ପରି, ଋତକୁ ଅନୁସରଣ କରି ସେ ଦିନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶାଳ ବିସ୍ତାର ରଚିଲେ।

7.87.2

आ॒त्मा ते॒ वातो॒ रज॒ आ न॑वीनोत्प॒शुर्न भूर्णि॒र्यव॑से सस॒वान् ।
अ॒न्तर्म॒ही बृ॑ह॒ती रोद॑सी॒मे विश्वा॑ ते॒ धाम॑ वरुण प्रि॒याणि॑ ॥

ହେ ବରୁଣ, ତୁମ ପ୍ରାଣ ବାୟୁ; ତାହା ଆକାଶକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରେ, ଚରୁଥିବା ପଶୁ ଘାସ ଆଡ଼େ ଯିବା ପରି। ମହାନ ବିଶାଳ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ବରୁଣ, ତୁମର ସମସ୍ତ ପ୍ରିୟ ଧାମ ଅଛି।

7.87.3

परि॒ स्पशो॒ वरु॑णस्य॒ स्मदि॑ष्टा उ॒भे प॑श्यन्ति॒ रोद॑सी सु॒मेके॑ ।
ऋ॒तावा॑नः क॒वयो॑ य॒ज्ञधी॑राः॒ प्रचे॑तसो॒ य इ॒षय॑न्त॒ मन्म॑ ॥

ବରୁଣଙ୍କ ଅତି ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ଗୁପ୍ତଚରମାନେ ଚାରିପାଖେ ଦେଖନ୍ତି; ସୁନ୍ଦର ଆଲୋକମୟ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଉଭୟଙ୍କୁ ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତି। ଋତର ରକ୍ଷକ, ଯଜ୍ଞନିଷ୍ଠ, ବିବେକୀ କବିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି।

7.87.4

उ॒वाच॑ मे॒ वरु॑णो॒ मेधि॑राय॒ त्रिः स॒प्त नामाघ्न्या॑ बिभर्ति ।
वि॒द्वान्प॒दस्य॒ गुह्या॒ न वो॑चद्यु॒गाय॒ विप्र॒ उप॑राय॒ शिक्ष॑न् ॥

ବରୁଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମୋ ସହିତ କହିଲେ; ତିନିଥର ସାତ ଅବଧ୍ୟ ନାମ ସେ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ପଥର ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ସେ କହନ୍ତି ନାହିଁ; ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ରଷ୍ଟା ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶିଖାଉ।

7.87.5

ति॒स्रो द्यावो॒ निहि॑ता अ॒न्तर॑स्मिन्ति॒स्रो भूमी॒रुप॑राः॒ षड्वि॑धानाः ।
गृत्सो॒ राजा॒ वरु॑णश्चक्र ए॒तं दि॒वि प्रे॒ङ्खं हि॑र॒ण्ययं॑ शु॒भे कम् ॥

ଏଥିରେ ତିନି ଦ୍ୟୁଲୋକ ସ୍ଥାପିତ, ଏବଂ ଉପରେ ତିନି ଭୂମି ଅଛନ୍ତି, ଛଅ ପ୍ରକାରର। ଗୃତ୍ସ ନାମକ ରାଜା ବରୁଣ ଆକାଶରେ ଏହି ସୁନାମୟ ଦୋଳି ରଚିଲେ, ଦୀପ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।

7.87.6

अव॒ सिन्धुं॒ वरु॑णो॒ द्यौरि॑व स्थाद्द्र॒प्सो न श्वे॒तो मृ॒गस्तुवि॑ष्मान् ।
ग॒म्भी॒रशं॑सो॒ रज॑सो वि॒मानः॑ सुपा॒रक्ष॑त्रः स॒तो अ॒स्य राजा॑ ॥

ବରୁଣ ଆକାଶ ପରି ସିନ୍ଧୁ ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ; ସେ ଧଳା, ଚମକୁଥିବା ହରିଣ ପରି ବଳବାନ। ଗଭୀର ପ୍ରଶଂସିତ, ଅନ୍ତରୀକ୍ଷର ମାପକ, ଉତ୍ତମ ବଳଶାଳୀ, ବିଦ୍ୟମାନର ରାଜା।

7.87.7

यो मृ॒ळया॑ति च॒क्रुषे॑ चि॒दागो॑ व॒यं स्या॑म॒ वरु॑णे॒ अना॑गाः ।
अनु॑ व्र॒तान्यदि॑तेर्ऋ॒धन्तो॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥

କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକ ଉପରେ କୃପା କରୁଥିବା ହେ ବରୁଣ, ଆମେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରହୁ। ଅଦିତିଙ୍କ ବିଧି ଅନୁସରଣ କରି ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ, ଆପଣ ସର୍ବଦା କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।