ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.30

9.30.1

प्र धारा॑ अस्य शु॒ष्मिणो॒ वृथा॑ प॒वित्रे॑ अक्षरन् ।
पु॒ना॒नो वाच॑मिष्यति ॥

ଏହାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାରା ଛାଣନୀରେ ବୃଥା ବୋହେ ନାହିଁ; ପବିତ୍ର ହେଉ ହେଉ ସେ ବାଣୀକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ।

इन्दु॑र्हिया॒नः सो॒तृभि॑र्मृ॒ज्यमा॑नः॒ कनि॑क्रदत् ।
इय॑र्ति व॒ग्नुमि॑न्द्रि॒यम् ॥

ଶୀଘ୍ର ଗତିଶୀଳ ସୋମ, ନିଙ୍ଗାଳୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଧିତ ହୋଇ ଗର୍ଜନ କରେ; ସେ ଧାରା ଓ ବଳ ପଠାଏ।

आ नः॒ शुष्मं॑ नृ॒षाह्यं॑ वी॒रव॑न्तं पुरु॒स्पृह॑म् ।
पव॑स्व सोम॒ धार॑या ॥

ଆମ ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଉଥିବା, ବୀରମାନଙ୍କରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଅନେକ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବଳ ଆଣ; ହେ ସୋମ, ଧାରା ସହ ବୋହ।

प्र सोमो॒ अति॒ धार॑या॒ पव॑मानो असिष्यदत् ।
अ॒भि द्रोणा॑न्या॒सद॑म् ॥

ସୋମ ଧାରା ସହ ଆଗକୁ ବୋହିଲା; ପବିତ୍ର ହୋଇ ସେ କାଠ ପାତ୍ର ଓ ଆସନ ଆଡ଼କୁ ଗଲା।

अ॒प्सु त्वा॒ मधु॑मत्तमं॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ଜଳରେ, ଅତି ମଧୁର ତୁମକୁ ପଥରରେ ନିଙ୍ଗାନ୍ତି; ହେ ସୋମବିନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ।

सु॒नोता॒ मधु॑मत्तमं॒ सोम॒मिन्द्रा॑य व॒ज्रिणे॑ ।
चारुं॒ शर्धा॑य मत्स॒रम् ॥

ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ମଧୁର ସୋମ ନିଙ୍ଗାଅ; ବଳ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ।