ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.30

9.30.1

प्र धारा॑ अस्य शु॒ष्मिणो॒ वृथा॑ प॒वित्रे॑ अक्षरन् ।
पु॒ना॒नो वाच॑मिष्यति ॥

ഇവന്റെ ശക്തിയേറിയ ധാരകൾ അരിപ്പയിൽ വെറുതെ ഒഴുകുന്നില്ല; പവിത്രനാകുന്ന അവൻ വാക്കിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

इन्दु॑र्हिया॒नः सो॒तृभि॑र्मृ॒ज्यमा॑नः॒ कनि॑क्रदत् ।
इय॑र्ति व॒ग्नुमि॑न्द्रि॒यम् ॥

വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന സോമൻ, പിഴിയുന്നവരാൽ ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട് ഗർജ്ജിക്കുന്നു; അവൻ ഒഴുക്കും ശക്തിയും അയയ്ക്കുന്നു.

आ नः॒ शुष्मं॑ नृ॒षाह्यं॑ वी॒रव॑न्तं पुरु॒स्पृह॑म् ।
पव॑स्व सोम॒ धार॑या ॥

ഞങ്ങൾക്കായി, മനുഷ്യരെ വിജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന, വീരന്മാരാൽ സമൃദ്ധമായ, പലരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന ശക്തി കൊണ്ടുവരിക; ഹേ സോമാ, ധാരയോടെ ഒഴുകുക.

प्र सोमो॒ अति॒ धार॑या॒ पव॑मानो असिष्यदत् ।
अ॒भि द्रोणा॑न्या॒सद॑म् ॥

സോമൻ ധാരയോടെ മുന്നോട്ട് ഒഴുകി; പവിത്രനായി അവൻ മരപ്പാത്രങ്ങളിലേക്കും ആസനത്തിലേക്കും നീങ്ങി.

अ॒प्सु त्वा॒ मधु॑मत्तमं॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ജലത്തിൽ, ഏറ്റവും മധുരനായ നിന്നെ കല്ലുകളാൽ പിഴിയുന്നു; ഹേ സോമബിന്ദോ, ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്യാൻ.

सु॒नोता॒ मधु॑मत्तमं॒ सोम॒मिन्द्रा॑य व॒ज्रिणे॑ ।
चारुं॒ शर्धा॑य मत्स॒रम् ॥

വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഏറ്റവും മധുരമുള്ള സോമത്തെ പിഴിയുക; ശക്തിക്കായി മനോഹരവും ഉന്മേഷദായകവുമായ സോമത്തെ.