സാമവേദം · ഭാഗം 1.13

1.13.115

त꣡द्वो꣢ गाय सु꣣ते꣡ सचा꣢꣯ पुरुहू꣣ता꣢य꣣ स꣡त्व꣢ने ।
शं꣢꣫ यद्गवे꣣ न꣢ शा꣣कि꣡ने꣢ ॥ ११५ ॥

സോമം പിഴിയുമ്പോൾ, പലരാൽ വിളിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തനായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഒന്നിച്ചു പാടുക; പശുവിനും ശക്തനും ശുഭം നൽകുന്നവനായി.

य꣡स्ते꣢ नू꣣न꣡ꣳ श꣡तक्रत꣣वि꣡न्द्र꣢ द्यु꣣म्नि꣡त꣢मो꣣ म꣡दः꣢ ।
ते꣡न꣢ नू꣣नं꣡ मदे꣢꣯ मदे ॥ ११६ ॥

നൂറു ശക്തികളുള്ള ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ ഏറ്റവും തേജസ്സുള്ള ആനന്ദംകൊണ്ടു തന്നെ ഇപ്പോൾ നിശ്ചയമായും ഞങ്ങളെ ആനന്ദിപ്പിക്കേണമേ.

गा꣢व꣣ उ꣡प꣢ वदाव꣣टे꣢ म꣢ही꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ र꣣प्सु꣡दा꣢ ।
उ꣣भा꣡ कर्णा꣢꣯ हिर꣣ण्य꣡या꣢ ॥ ११७ ॥

പശുക്കൾ യജ്ഞത്തിന്റെ മഹത്തായ ഗാനത്തിന് അടുത്തുണ്ട്; ഇമ്പമുള്ള ഈണം നൽകുന്നവ; രണ്ടു സ്വർണ്ണച്ചെവികളുള്ളവ.

अ꣢र꣣म꣡श्वा꣢य गायत꣣ श्रु꣡त꣢कक्षारं गवे ।
अ꣢र꣣मि꣡न्द्र꣢स्य꣣ धा꣡म्ने꣢ ॥ ११८ ॥

കുതിരയ്ക്കായി മതിയാകുംവിധം പാടുക; പ്രസിദ്ധ പശുവിനും മതിയാകുംവിധം; ഇന്ദ്രന്റെ ധാമത്തിനും മതിയാകുംവിധം പാടുക.

त꣡मिन्द्रं꣢꣯ वाजयामसि म꣣हे꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
स꣡ वृषा꣢꣯ वृषभो꣣ भु꣡व꣢त् ॥ ११९ ॥

ആ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു; മഹാനായ വൃത്രനെ വധിക്കുവാൻ; അവൻ ശക്തനായ കാളയായി മാറി.

त्व꣡मि꣡न्द्र꣣ ब꣢ला꣣द꣢धि꣣ स꣡ह꣢सो जा꣣त꣡ ओज꣢꣯सः ।
त्व꣡ꣳसन्वृ꣢꣯ष꣣न्वृ꣡षेद꣢꣯सि ॥ १२० ॥

ഇന്ദ്രാ! നീ ബലത്തിൽനിന്നും ശക്തിയിൽനിന്നും ഓജസ്സിൽനിന്നും ജനിച്ചവനാണ്; നീ കാളകളിൽ കാളയാണ്.

य꣣ज्ञ꣡ इन्द्र꣢꣯मवर्धय꣣द्य꣢꣫द्भूमिं꣣ व्य꣡व꣢र्तयत् ।
च꣣क्राण꣡ ओ꣢प꣣शं꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १२१ ॥

യജ്ഞം ഇന്ദ്രനെ വളർത്തി, അവൻ ഭൂമിയെ തിരിച്ചപ്പോൾ; ദിവിയിൽ പ്രകാശരശ്മി സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്.

य꣡दि꣢न्द्रा꣣हं꣢꣫ यथा꣣ त्व꣡मीशी꣢꣯य꣣ व꣢स्व꣣ ए꣢क꣣ इ꣢त् ।
स्तो꣣ता꣢ मे꣣ गो꣡स꣢खा स्यात् ॥ १२२ ॥

ഇന്ദ്രാ, ഞാനും നിന്നെപ്പോലെയായി, ഒറ്റയ്ക്ക് സമ്പത്തിന്റെ അധിപതിയായിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ സ്തോതാവ് പശുക്കളുടെ സുഹൃത്താകും.

प꣡न्य꣢पन्य꣣मि꣡त्सो꣢तार꣣ आ꣡ धा꣢वत꣣ म꣡द्या꣢य ।
सो꣡मं꣢ वी꣣रा꣢य꣣ शू꣡रा꣢य ॥ १२३ ॥

ഓരോ തവണയും സ്തുത്യനായ സോമം പിഴിയുന്നവരേ, ആനന്ദത്തിനായി ഓടി വരിക; വീരന്നും ശൂരന്നും സോമം.

इ꣣दं꣡ व꣢सो सु꣣त꣢꣫मन्धः꣣ पि꣢बा꣣ सु꣡पू꣢र्णमु꣣द꣡र꣢म् ।
अ꣡ना꣢भयिन्ररि꣣मा꣡ ते꣢ ॥ १२४ ॥

വസോ, പിഴിഞ്ഞ ഈ സോമരസം കുടിക്കുക; നിറഞ്ഞ നിന്റെ വയർ നിറയ്ക്കുക; നിനക്ക് തടസ്സമില്ലാത്ത ആനന്ദം ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.