சாம வேதம் · பகுதி 1.13

1.13.115

त꣡द्वो꣢ गाय सु꣣ते꣡ सचा꣢꣯ पुरुहू꣣ता꣢य꣣ स꣡त्व꣢ने ।
शं꣢꣫ यद्गवे꣣ न꣢ शा꣣कि꣡ने꣢ ॥ ११५ ॥

சோமம் பிழியப்படும்போது, பலரால் அழைக்கப்படும் வலிமையுள்ள இந்திரனுக்காக ஒன்றாகப் பாடுங்கள்; பசுவுக்கும் வலிமையுள்ளவனுக்கும் நன்மை தருவதற்காக.

य꣡स्ते꣢ नू꣣न꣡ꣳ श꣡तक्रत꣣वि꣡न्द्र꣢ द्यु꣣म्नि꣡त꣢मो꣣ म꣡दः꣢ ।
ते꣡न꣢ नू꣣नं꣡ मदे꣢꣯ मदे ॥ ११६ ॥

நூறு ஆற்றல் கொண்ட இந்திரா! உன் மிகவும் ஒளிமிகுந்த களிப்பு எதுவோ, அதனாலேயே இப்போது நிச்சயமாக களிப்பில் எங்களை மகிழ்விப்பாய்.

गा꣢व꣣ उ꣡प꣢ वदाव꣣टे꣢ म꣢ही꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ र꣣प्सु꣡दा꣢ ।
उ꣣भा꣡ कर्णा꣢꣯ हिर꣣ण्य꣡या꣢ ॥ ११७ ॥

பசுக்கள் வேள்வியின் பெரிய பாடலுக்கு அருகில் உள்ளன; இனிய இசையை அளிப்பவை; இரு பொன் காதுகளை உடையவை.

अ꣢र꣣म꣡श्वा꣢य गायत꣣ श्रु꣡त꣢कक्षारं गवे ।
अ꣢र꣣मि꣡न्द्र꣢स्य꣣ धा꣡म्ने꣢ ॥ ११८ ॥

குதிரைக்காக போதுமானதாக பாடுங்கள்; புகழ்பெற்ற பசுவுக்காகவும் போதுமானதாக; இந்திரனின் இருப்பிடத்திற்கும் போதுமானதாக பாடுங்கள்.

त꣡मिन्द्रं꣢꣯ वाजयामसि म꣣हे꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
स꣡ वृषा꣢꣯ वृषभो꣣ भु꣡व꣢त् ॥ ११९ ॥

அந்த இந்திரனை நாங்கள் ஊக்குவிக்கிறோம்; பெரிய விருத்திரனை கொல்வதற்காக; அவன் வலிமையான காளையாக ஆனான்.

त्व꣡मि꣡न्द्र꣣ ब꣢ला꣣द꣢धि꣣ स꣡ह꣢सो जा꣣त꣡ ओज꣢꣯सः ।
त्व꣡ꣳसन्वृ꣢꣯ष꣣न्वृ꣡षेद꣢꣯सि ॥ १२० ॥

இந்திரா! நீ பலத்திலிருந்தும், வலிமையிலிருந்தும், ஓஜஸிலிருந்தும் பிறந்தவன்; நீ காளைகளிலெல்லாம் காளையே.

य꣣ज्ञ꣡ इन्द्र꣢꣯मवर्धय꣣द्य꣢꣫द्भूमिं꣣ व्य꣡व꣢र्तयत् ।
च꣣क्राण꣡ ओ꣢प꣣शं꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १२१ ॥

யஜ்ஞம் இந்திரனை வளர்த்தது, அவன் பூமியைச் சுழற்றியபோது; வானில் ஒளிக்கதிரை உண்டாக்கியபடி.

य꣡दि꣢न्द्रा꣣हं꣢꣫ यथा꣣ त्व꣡मीशी꣢꣯य꣣ व꣢स्व꣣ ए꣢क꣣ इ꣢त् ।
स्तो꣣ता꣢ मे꣣ गो꣡स꣢खा स्यात् ॥ १२२ ॥

இந்திரா, நானும் உன்னைப்போல் ஆகி, ஒருவனே செல்வத்தின் அதிபதியாயிருந்தால், என் துதிப்பவன் பசுக்களின் நண்பனாக இருப்பான்.

प꣡न्य꣢पन्य꣣मि꣡त्सो꣢तार꣣ आ꣡ धा꣢वत꣣ म꣡द्या꣢य ।
सो꣡मं꣢ वी꣣रा꣢य꣣ शू꣡रा꣢य ॥ १२३ ॥

ஒவ்வொரு முறையும் புகழத்தக்க சோமத்தைப் பிழிபவர்களே, மகிழ்ச்சிக்காக ஓடி வாருங்கள்; வீரனுக்கும் சூரனுக்கும் சோமம்.

इ꣣दं꣡ व꣢सो सु꣣त꣢꣫मन्धः꣣ पि꣢बा꣣ सु꣡पू꣢र्णमु꣣द꣡र꣢म् ।
अ꣡ना꣢भयिन्ररि꣣मा꣡ ते꣢ ॥ १२४ ॥

வசுவே, பிழியப்பட்ட இந்த சோமத்தைப் பருகு; நிரம்பிய உன் வயிற்றை நிறைவாக்கு; உனக்கு இடையூறற்ற மகிழ்ச்சியை நாங்கள் அளிப்போம்.