ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.13

1.13.115

त꣡द्वो꣢ गाय सु꣣ते꣡ सचा꣢꣯ पुरुहू꣣ता꣢य꣣ स꣡त्व꣢ने ।
शं꣢꣫ यद्गवे꣣ न꣢ शा꣣कि꣡ने꣢ ॥ ११५ ॥

ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନ ସମୟରେ ବହୁଜନ-ଆହୂତ ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକତ୍ର ଗାନ କର; ଗାଭୀ ଓ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉଥିବା ଜଣକ ପାଇଁ।

य꣡स्ते꣢ नू꣣न꣡ꣳ श꣡तक्रत꣣वि꣡न्द्र꣢ द्यु꣣म्नि꣡त꣢मो꣣ म꣡दः꣢ ।
ते꣡न꣢ नू꣣नं꣡ मदे꣢꣯ मदे ॥ ११६ ॥

ଶହେ ଶକ୍ତିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମର ଯେଉଁ ଅତି ତେଜୋମୟ ଆନନ୍ଦ, ସେଥିରେ ହିଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ନିଶ୍ଚୟ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କର।

गा꣢व꣣ उ꣡प꣢ वदाव꣣टे꣢ म꣢ही꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ र꣣प्सु꣡दा꣢ ।
उ꣣भा꣡ कर्णा꣢꣯ हिर꣣ण्य꣡या꣢ ॥ ११७ ॥

ଗାଈମାନେ ଯଜ୍ଞର ମହାନ ଗାନ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି; ମଧୁର ସ୍ୱର ଦେଉଥିବା, ଦୁଇ ସୁନା କାନଯୁକ୍ତ।

अ꣢र꣣म꣡श्वा꣢य गायत꣣ श्रु꣡त꣢कक्षारं गवे ।
अ꣢र꣣मि꣡न्द्र꣢स्य꣣ धा꣡म्ने꣢ ॥ ११८ ॥

ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଗାନ କର; ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗାଈ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧାମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଗାନ କର।

त꣡मिन्द्रं꣢꣯ वाजयामसि म꣣हे꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
स꣡ वृषा꣢꣯ वृषभो꣣ भु꣡व꣢त् ॥ ११९ ॥

ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ବଳ ଦେଉଛୁ, ମହାନ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ; ସେ ବଳବାନ ବୃଷଭ ହୋଇଛନ୍ତି।

त्व꣡मि꣡न्द्र꣣ ब꣢ला꣣द꣢धि꣣ स꣡ह꣢सो जा꣣त꣡ ओज꣢꣯सः ।
त्व꣡ꣳसन्वृ꣢꣯ष꣣न्वृ꣡षेद꣢꣯सि ॥ १२० ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ବଳ, ଶକ୍ତି ଓ ଓଜରୁ ଜନ୍ମିଛ; ତୁମେ ବୃଷଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ।

य꣣ज्ञ꣡ इन्द्र꣢꣯मवर्धय꣣द्य꣢꣫द्भूमिं꣣ व्य꣡व꣢र्तयत् ।
च꣣क्राण꣡ ओ꣢प꣣शं꣢ दि꣣वि꣢ ॥ १२१ ॥

ଯଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲା, ଯେତେବେଳେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଘୂରାଇଲେ; ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଆଲୋକରଶ୍ମି ସୃଷ୍ଟି କରି।

य꣡दि꣢न्द्रा꣣हं꣢꣫ यथा꣣ त्व꣡मीशी꣢꣯य꣣ व꣢स्व꣣ ए꣢क꣣ इ꣢त् ।
स्तो꣣ता꣢ मे꣣ गो꣡स꣢खा स्यात् ॥ १२२ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପରି ହୋଇ ଏକାକୀ ଧନର ଅଧିପତି ହୋଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ମୋର ସ୍ତୋତା ଗୋସଖା ହୋଇଥାନ୍ତା।

प꣡न्य꣢पन्य꣣मि꣡त्सो꣢तार꣣ आ꣡ धा꣢वत꣣ म꣡द्या꣢य ।
सो꣡मं꣢ वी꣣रा꣢य꣣ शू꣡रा꣢य ॥ १२३ ॥

ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଶଂସନୀୟ ସୋମ ନିଷ୍କାଶନକାରୀମାନେ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଧାଇଁ ଆସ; ବୀର ଓ ଶୂର ପାଇଁ ସୋମ।

इ꣣दं꣡ व꣢सो सु꣣त꣢꣫मन्धः꣣ पि꣢बा꣣ सु꣡पू꣢र्णमु꣣द꣡र꣢म् ।
अ꣡ना꣢भयिन्ररि꣣मा꣡ ते꣢ ॥ १२४ ॥

ହେ ବସୁ, ଏହି ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମରସ ପାନ କର; ତୁମର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦର ପୂରଣ କର; ତୁମ ପାଇଁ ଅବାଧ ଆନନ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି କରିବା।