સામવેદ · વિભાગ 1.15

1.15.135

इ꣣हे꣡व꣢ शृण्व एषां꣣ क꣢शा꣣ ह꣡स्ते꣢षु꣣ य꣡द्वदा꣢꣯न् ।
नि꣡ यामं꣢꣯ चि꣣त्र꣡मृ꣢ञ्जते ॥ १३५ ॥

અહીં જ એમના હાથમાં કશાનો અવાજ હું સાંભળું છું; તેઓ પોતાનો તેજસ્વી માર્ગ નીચે શણગારે છે.

इ꣣म꣡ उ꣢ त्वा꣣ वि꣡ च꣢क्षते꣣ स꣡खा꣢य इन्द्र सो꣣मि꣡नः꣢ ।
पु꣣ष्टा꣡व꣢न्तो꣣ य꣡था꣢ प꣣शु꣢म् ॥ १३६ ॥

હે ઇન્દ્ર, સોમ અર્પનારા આ મિત્રો તને જુએ છે; પુષ્ટ પશુ જેમ જુએ તેમ.

स꣡म꣢स्य म꣣न्य꣢वे꣣ वि꣢शो꣣ वि꣡श्वा꣢ नमन्त कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
स꣣मुद्रा꣡ये꣢व꣣ सि꣡न्ध꣢वः ॥ १३७ ॥

તેના પરાક્રમ સામે બધા જનો અને બધા મનુષ્યો નમી ગયા; સમુદ્ર તરફ નદીઓ વળે તેમ.

दे꣣वा꣢ना꣣मि꣡दवो꣢꣯ म꣣ह꣡त्तदा वृ꣢꣯णीमहे व꣣य꣢म् ।
वृ꣡ष्णा꣢म꣣स्म꣡भ्य꣢मू꣣त꣡ये꣢ ॥ १३८ ॥

દેવોની તે મહાન સહાય અમે વરીએ છીએ; બળવાનોની સહાય અમારા રક્ષણ માટે.

सो꣣मा꣢ना꣣ꣳ स्व꣡र꣢णं कृणु꣣हि꣡ ब्र꣢ह्मणस्पते ।
क꣣क्षी꣡व꣢न्तं꣣ य꣡ औ꣢शि꣣जः꣢ ॥ १३९ ॥

હે બ્રહ્મણસ્પતિ, સોમોનું સ્વરણ (દબાવવાનો અવાજ) કર; ઉશિજના પુત્ર કક્ષીવાન માટે કર્યું તેમ.

बो꣡ध꣢न्मना꣣ इ꣡द꣢स्तु नो वृत्र꣣हा꣡ भूर्या꣢꣯सुतिः ।
शृ꣣णो꣡तु꣢ श꣣क्र꣢ आ꣣शि꣡ष꣢म् ॥ १४० ॥

અમારા પ્રત્યે જાગ્રત મનવાળો હો; વૃત્રનો હંતા, ઘણા સોમાર્પણવાળો; શક્ર અમારી પ્રાર્થના સાંભળો.

अ꣣द्य꣡ नो꣢ देव सवितः प्र꣣जा꣡व꣢त्सावीः꣣ सौ꣡भ꣢गम् ।
प꣡रा꣢ दु꣣ष्व꣡प्न्य꣢ꣳ सुव ॥ १४१ ॥

હે દેવ સવિતા, આજે અમારા માટે સંતાનયુક્ત સૌભાગ્ય પ્રેરો; ખરાબ સ્વપ્નને દૂર હડસેલો.

क्व꣢ऽ३स्य꣡ वृ꣢ष꣣भो꣡ युवा꣢꣯ तुवि꣣ग्री꣢वो꣣ अ꣡ना꣢नतः ।
ब्र꣣ह्मा꣡ कस्तꣳ स꣢꣯पर्यति ॥ १४२ ॥

આ વૃષભ, યુવાન, જાડી ગરદનવાળો, નમ્યો ન નમનારો; કયો બ્રહ્મા તેની સેવા કરે છે?

उ꣣पह्वरे꣡ गि꣢री꣣णा꣡ꣳ स꣢ङ्ग꣣मे꣡ च꣢ न꣣दी꣡ना꣢म् ।
धि꣣या꣡ विप्रो꣢꣯ अजायत ॥ १४३ ॥

પર્વતની ગુફામાં અને નદીઓના સંગમે, બુદ્ધિથી વિપ્ર (જ્ઞાની) જન્મ્યો.

प्र꣢ स꣣म्रा꣡जं꣢ चर्षणी꣣ना꣡मिन्द्र꣢꣯ꣳ स्तोता꣣ न꣡व्यं꣢ गी꣣र्भिः꣢ ।
न꣡रं꣢ नृ꣣षा꣢हं꣣ म꣡ꣳहि꣢ष्ठम् ॥ १४४ ॥

લોકોના સમ્રાટ ઇન્દ્રની, નવાં ગીતોથી સ્તોતા સ્તુતિ કરે — નેતા, મનુષ્યોને જીતનાર, અતિ દાની એવા તેની.