सामवेद · विभाग 1.15

1.15.135

इ꣣हे꣡व꣢ शृण्व एषां꣣ क꣢शा꣣ ह꣡स्ते꣢षु꣣ य꣡द्वदा꣢꣯न् ।
नि꣡ यामं꣢꣯ चि꣣त्र꣡मृ꣢ञ्जते ॥ १३५ ॥

येथेच यांच्या हातातील कशेचा आवाज मी ऐकतो; ते आपला तेजस्वी मार्ग खाली सजवतात.

इ꣣म꣡ उ꣢ त्वा꣣ वि꣡ च꣢क्षते꣣ स꣡खा꣢य इन्द्र सो꣣मि꣡नः꣢ ।
पु꣣ष्टा꣡व꣢न्तो꣣ य꣡था꣢ प꣣शु꣢म् ॥ १३६ ॥

हे इंद्रा, सोम अर्पण करणारे हे मित्र तुला पाहतात; पुष्ट पशू जसे पाहतो तसे.

स꣡म꣢स्य म꣣न्य꣢वे꣣ वि꣢शो꣣ वि꣡श्वा꣢ नमन्त कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
स꣣मुद्रा꣡ये꣢व꣣ सि꣡न्ध꣢वः ॥ १३७ ॥

त्याच्या पराक्रमापुढे सर्व जन आणि सर्व मानव नमले; समुद्राकडे नद्या वाकतात तसे.

दे꣣वा꣢ना꣣मि꣡दवो꣢꣯ म꣣ह꣡त्तदा वृ꣢꣯णीमहे व꣣य꣢म् ।
वृ꣡ष्णा꣢म꣣स्म꣡भ्य꣢मू꣣त꣡ये꣢ ॥ १३८ ॥

देवांची ती महान मदत आम्ही वरतो; बलवानांची मदत आमच्या रक्षणासाठी.

सो꣣मा꣢ना꣣ꣳ स्व꣡र꣢णं कृणु꣣हि꣡ ब्र꣢ह्मणस्पते ।
क꣣क्षी꣡व꣢न्तं꣣ य꣡ औ꣢शि꣣जः꣢ ॥ १३९ ॥

हे ब्रह्मणस्पते, सोमांचे स्वरण (दाबण्याचा ध्वनी) घडव; उशिजाचा पुत्र कक्षीवानासाठी केले तसे.

बो꣡ध꣢न्मना꣣ इ꣡द꣢स्तु नो वृत्र꣣हा꣡ भूर्या꣢꣯सुतिः ।
शृ꣣णो꣡तु꣢ श꣣क्र꣢ आ꣣शि꣡ष꣢म् ॥ १४० ॥

आमच्याबद्दल जागरूक मनाचा असो; वृत्राचा वध करणारा, पुष्कळ सोमार्पण असलेला; शक्र आमची प्रार्थना ऐको.

अ꣣द्य꣡ नो꣢ देव सवितः प्र꣣जा꣡व꣢त्सावीः꣣ सौ꣡भ꣢गम् ।
प꣡रा꣢ दु꣣ष्व꣡प्न्य꣢ꣳ सुव ॥ १४१ ॥

हे देव सविता, आज आम्हांसाठी संततियुक्त सौभाग्य प्रेरित कर; वाईट स्वप्न दूर सार.

क्व꣢ऽ३स्य꣡ वृ꣢ष꣣भो꣡ युवा꣢꣯ तुवि꣣ग्री꣢वो꣣ अ꣡ना꣢नतः ।
ब्र꣣ह्मा꣡ कस्तꣳ स꣢꣯पर्यति ॥ १४२ ॥

हा वृषभ, तरुण, जाड मानेचा, न वाकणारा; कोणता ब्रह्मा त्याची सेवा करतो?

उ꣣पह्वरे꣡ गि꣢री꣣णा꣡ꣳ स꣢ङ्ग꣣मे꣡ च꣢ न꣣दी꣡ना꣢म् ।
धि꣣या꣡ विप्रो꣢꣯ अजायत ॥ १४३ ॥

पर्वतांच्या गुहेत आणि नद्यांच्या संगमावर, बुद्धीने विप्र (ज्ञानी) जन्मला.

प्र꣢ स꣣म्रा꣡जं꣢ चर्षणी꣣ना꣡मिन्द्र꣢꣯ꣳ स्तोता꣣ न꣡व्यं꣢ गी꣣र्भिः꣢ ।
न꣡रं꣢ नृ꣣षा꣢हं꣣ म꣡ꣳहि꣢ष्ठम् ॥ १४४ ॥

लोकांचा सम्राट इंद्राची, नव्या गीतांनी स्तोत्याने स्तुती करावी — नेत्याची, माणसांना जिंकणाऱ्याची, परम दात्याची.