ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.16

1.16.145

अ꣡पा꣢दु शि꣣प्र्य꣡न्ध꣢सः सु꣣द꣡क्ष꣢स्य प्रहो꣣षि꣡णः꣢ ।
इ꣢न्द्रो꣣रि꣢न्द्रो꣣ य꣡वा꣢शिरः ॥ १४५ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ସୋମରସ, ଯବ ମିଶ୍ରିତ — ଇନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯବାଶିରଃ।

इ꣣मा꣡ उ꣢ त्वा पुरुवसो꣣ऽभि꣡ प्र नो꣢꣯नवु꣣र्गि꣡रः꣢ ।
गा꣡वो꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न धे꣣न꣡वः꣢ ॥ १४६ ॥

ହେ ବହୁଧନୀ, ଏହି ସ୍ତୁତିମାନ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ଉଠିଲେ — ବତ୍ସ ଆଡ଼କୁ ଧେନୁ ପରି।

अ꣢꣫त्राह꣣ गो꣡र꣢मन्वत꣣ ना꣢म꣣ त्व꣡ष्टु꣢꣯पी꣣꣬च्य꣢꣯म् ।
इ꣣त्था꣢ च꣣न्द्र꣡म꣢सो गृ꣣हे꣢ ॥ १४७ ॥

ଏଠାରେ କୁହାଯାଇଛି — ଗାଈମାନେ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ନାମ ଜାଣିଲେ; ଏହିପରି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହରେ।

य꣢꣫दिन्द्रो꣣ अ꣡न꣢य꣣द्रि꣡तो꣢ म꣣ही꣢र꣣पो꣡ वृष꣢꣯न्तमः ।
त꣡त्र꣢ पू꣣षा꣡भु꣢व꣣त्स꣡चा꣢ ॥ १४८ ॥

ଅତି ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ବନ୍ଧନରୁ ମହାଜଳକୁ ଆଗକୁ ଆଣିଲେ, ସେଠାରେ ପୂଷା ସାଥୀ ହେଲେ।

गौ꣡र्ध꣢यति म꣣रु꣡ता꣢ꣳ श्रव꣣स्यु꣢र्मा꣣ता꣢ म꣣घो꣡ना꣢म्॥ यु꣣क्ता꣢꣫ वह्नी꣣ र꣡था꣢नाम् ॥ १४९ ॥

ମରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଶ ଚାହୁଁଥିବା ଗାଈ ଦୌଡ଼େ — ଦାତାମାନଙ୍କ ମାତା; ରଥ ବହନକାରୀମାନେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି।

उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣तं꣢ या꣣हि꣡ म꣢दानां पते ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १५० ॥

ହେ ମଦର ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ହରି ଅଶ୍ୱ ସହ ଆମ ଅଭିଷୁତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ।

इ꣣ष्टा꣡ होत्रा꣢꣯ असृक्ष꣣ते꣡न्द्रं꣢ वृ꣣ध꣡न्तो꣢ अध्व꣣रे꣢ ।
अ꣡च्छा꣢वभृ꣣थ꣡मोज꣢꣯सा ॥ १५१ ॥

ଯଜ୍ଞରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇ, ଅର୍ପିତ ହୋତ୍ର-ମନ୍ତ୍ର ବଳ ସହିତ ଅବଭୃଥ ଆଡ଼କୁ ପଠାଯାଇଲା।

अ꣣ह꣢꣫मिद्धि पि꣣तु꣡ष्परि꣢꣯ मे꣣धा꣢मृ꣣त꣡स्य꣢ ज꣣ग्र꣡ह꣢ ।
अ꣣ह꣡ꣳ सूर्य꣢꣯ इवाजनि ॥ १५२ ॥

ମୁଁ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଋତର ମେଧା ଗ୍ରହଣ କଲି; ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଦିତ ହେଲି।

रे꣣व꣡ती꣢र्नः सध꣣मा꣢द꣣ इ꣡न्द्रे꣢ सन्तु तु꣣वि꣡वा꣢जाः ।
क्षु꣣म꣢न्तो꣣ या꣢भि꣣र्म꣡दे꣢म ॥ १५३ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ସହଭୋଜରେ ଆମ ପାଇଁ ଧନବତୀ ଓ ଅନ୍ନସମୃଦ୍ଧ ବଳ ହେଉ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବୁ।

सो꣡मः꣢ पू꣣षा꣡ च꣢ चेततु꣣र्वि꣡श्वा꣢साꣳ सुक्षिती꣣ना꣢म् ।
दे꣣वत्रा꣢ र꣢थ्यो꣢꣯र्हि꣣ता꣢ ॥ १५४ ॥

ସୋମ ଓ ପୂଷନ୍ ଦୁହେଁ ସମସ୍ତ ସୁଖବାସୀ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ରଥସାରଥି ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ।