Sāmaveda · Abschnitt 1.16

1.16.145

अ꣡पा꣢दु शि꣣प्र्य꣡न्ध꣢सः सु꣣द꣡क्ष꣢स्य प्रहो꣣षि꣡णः꣢ ।
इ꣢न्द्रो꣣रि꣢न्द्रो꣣ य꣡वा꣢शिरः ॥ १४५ ॥

Fußlos, der Soma des Geschickten, des Angerufenen, mit Gerste gemischt — Indra, Indra, yavāśiraḥ.

इ꣣मा꣡ उ꣢ त्वा पुरुवसो꣣ऽभि꣡ प्र नो꣢꣯नवु꣣र्गि꣡रः꣢ ।
गा꣡वो꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न धे꣣न꣡वः꣢ ॥ १४६ ॥

O Reicher an vielen Schätzen, diese Lieder erheben sich zu dir, wie milchgebende Kühe zu ihrem Kalb.

अ꣢꣫त्राह꣣ गो꣡र꣢मन्वत꣣ ना꣢म꣣ त्व꣡ष्टु꣢꣯पी꣣꣬च्य꣢꣯म् ।
इ꣣त्था꣢ च꣣न्द्र꣡म꣢सो गृ꣣हे꣢ ॥ १४७ ॥

Hier heißt es: Die Kühe erkannten den verborgenen Namen Tvaṣṭṛs; so im Haus des Mondes.

य꣢꣫दिन्द्रो꣣ अ꣡न꣢य꣣द्रि꣡तो꣢ म꣣ही꣢र꣣पो꣡ वृष꣢꣯न्तमः ।
त꣡त्र꣢ पू꣣षा꣡भु꣢व꣣त्स꣡चा꣢ ॥ १४८ ॥

Als Indra, der Mächtigste, die großen Wasser aus der Gefangenschaft führte, wurde Pūṣan dort sein Gefährte.

गौ꣡र्ध꣢यति म꣣रु꣡ता꣢ꣳ श्रव꣣स्यु꣢र्मा꣣ता꣢ म꣣घो꣡ना꣢म्॥ यु꣣क्ता꣢꣫ वह्नी꣣ र꣡था꣢नाम् ॥ १४९ ॥

Die Kuh läuft, nach Ruhm strebend für die Maruts — Mutter der Freigebigen; die Zugtiere der Wagen sind angeschirrt.

उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣तं꣢ या꣣हि꣡ म꣢दानां पते ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १५० ॥

Komm zu uns mit deinen falben Rossen zum gepressten Soma, o Herr der berauschenden Tränke; komm zu uns mit deinen falben Rossen zum gepressten Soma.

इ꣣ष्टा꣡ होत्रा꣢꣯ असृक्ष꣣ते꣡न्द्रं꣢ वृ꣣ध꣡न्तो꣢ अध्व꣣रे꣢ ।
अ꣡च्छा꣢वभृ꣣थ꣡मोज꣢꣯सा ॥ १५१ ॥

Beim Opfer, Indra preisend, wurden die dargebrachten Anrufungen mit Kraft zum Avabhṛtha gesandt.

अ꣣ह꣢꣫मिद्धि पि꣣तु꣡ष्परि꣢꣯ मे꣣धा꣢मृ꣣त꣡स्य꣢ ज꣣ग्र꣡ह꣢ ।
अ꣣ह꣡ꣳ सूर्य꣢꣯ इवाजनि ॥ १५२ ॥

Vom Vater empfing ich die Einsicht des ṛta; ich ging auf wie die Sonne.

रे꣣व꣡ती꣢र्नः सध꣣मा꣢द꣣ इ꣡न्द्रे꣢ सन्तु तु꣣वि꣡वा꣢जाः ।
क्षु꣣म꣢न्तो꣣ या꣢भि꣣र्म꣡दे꣢म ॥ १५३ ॥

Beim gemeinsamen Mahl mit Indra mögen uns reiche, nahrungsreiche Kräfte sein, durch die wir uns freuen.

सो꣡मः꣢ पू꣣षा꣡ च꣢ चेततु꣣र्वि꣡श्वा꣢साꣳ सुक्षिती꣣ना꣢म् ।
दे꣣वत्रा꣢ र꣢थ्यो꣢꣯र्हि꣣ता꣢ ॥ १५४ ॥

Soma und Pūṣan wachen beide über alle wohlgegründeten Völker; unter den Göttern sind sie als Wagenlenker angeschirrt.