സാമവേദം · ഭാഗം 1.16

1.16.145

अ꣡पा꣢दु शि꣣प्र्य꣡न्ध꣢सः सु꣣द꣡क्ष꣢स्य प्रहो꣣षि꣡णः꣢ ।
इ꣢न्द्रो꣣रि꣢न्द्रो꣣ य꣡वा꣢शिरः ॥ १४५ ॥

ഇന്ദ്രനായുള്ള സോമരസം, യവത്തോടു കലർന്നത് — ഇന്ദ്ര, ഇന്ദ്ര, യവാശിരഃ.

इ꣣मा꣡ उ꣢ त्वा पुरुवसो꣣ऽभि꣡ प्र नो꣢꣯नवु꣣र्गि꣡रः꣢ ।
गा꣡वो꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न धे꣣न꣡वः꣢ ॥ १४६ ॥

ഹേ പുരുവസോ, ഈ സ്തുതികൾ നിന്നിലേക്ക് ഉയർന്നു — കിടാവിനെ നോക്കുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ.

अ꣢꣫त्राह꣣ गो꣡र꣢मन्वत꣣ ना꣢म꣣ त्व꣡ष्टु꣢꣯पी꣣꣬च्य꣢꣯म् ।
इ꣣त्था꣢ च꣣न्द्र꣡म꣢सो गृ꣣हे꣢ ॥ १४७ ॥

ഇവിടെ പറയുന്നു — പശുക്കൾ ത്വഷ്ടാവിന്റെ രഹസ്യനാമം അറിഞ്ഞു; ഇങ്ങനെ ചന്ദ്രന്റെ ഭവനത്തിൽ.

य꣢꣫दिन्द्रो꣣ अ꣡न꣢य꣣द्रि꣡तो꣢ म꣣ही꣢र꣣पो꣡ वृष꣢꣯न्तमः ।
त꣡त्र꣢ पू꣣षा꣡भु꣢व꣣त्स꣡चा꣢ ॥ १४८ ॥

ഏറ്റവും ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ ബന്ധനത്തിൽനിന്ന് മഹാജലങ്ങളെ നയിച്ചപ്പോൾ, അവിടെ പൂഷാവ് കൂട്ടായി.

गौ꣡र्ध꣢यति म꣣रु꣡ता꣢ꣳ श्रव꣣स्यु꣢र्मा꣣ता꣢ म꣣घो꣡ना꣢म्॥ यु꣣क्ता꣢꣫ वह्नी꣣ र꣡था꣢नाम् ॥ १४९ ॥

മരുത്തുകൾക്കായി കീർത്തി ആഗ്രഹിക്കുന്ന പശു ഓടുന്നു — ദാതാക്കളുടെ മാതാവ്; രഥങ്ങളെ വഹിക്കുന്നവ നുകത്തിൽ പൂട്ടപ്പെട്ടു.

उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣तं꣢ या꣣हि꣡ म꣢दानां पते ।
उ꣡प꣢ नो꣣ ह꣡रि꣢भिः सु꣣त꣢म् ॥ १५० ॥

മദപാനങ്ങളുടെ നാഥാ, നിന്റെ ഹരി അശ്വങ്ങളോടെ ഞങ്ങളുടെ പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനരികെ വരിക.

इ꣣ष्टा꣡ होत्रा꣢꣯ असृक्ष꣣ते꣡न्द्रं꣢ वृ꣣ध꣡न्तो꣢ अध्व꣣रे꣢ ।
अ꣡च्छा꣢वभृ꣣थ꣡मोज꣢꣯सा ॥ १५१ ॥

യജ്ഞത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ വളർത്തിക്കൊണ്ട്, അർപ്പിത ഹോത്ര മന്ത്രങ്ങൾ ശക്തിയോടെ അവഭൃഥത്തിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടു.

अ꣣ह꣢꣫मिद्धि पि꣣तु꣡ष्परि꣢꣯ मे꣣धा꣢मृ꣣त꣡स्य꣢ ज꣣ग्र꣡ह꣢ ।
अ꣣ह꣡ꣳ सूर्य꣢꣯ इवाजनि ॥ १५२ ॥

ഞാൻ പിതാവിൽനിന്ന് ഋതത്തിന്റെ മേധ സ്വീകരിച്ചു; ഞാൻ സൂര്യനെപ്പോലെ ഉദിച്ചു.

रे꣣व꣡ती꣢र्नः सध꣣मा꣢द꣣ इ꣡न्द्रे꣢ सन्तु तु꣣वि꣡वा꣢जाः ।
क्षु꣣म꣢न्तो꣣ या꣢भि꣣र्म꣡दे꣢म ॥ १५३ ॥

ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള വിരുന്നിൽ നമുക്ക് സമ്പത്തും ധാന്യസമൃദ്ധിയുമുള്ള ബലങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ; അവയാൽ നാം സന്തോഷിക്കട്ടെ.

सो꣡मः꣢ पू꣣षा꣡ च꣢ चेततु꣣र्वि꣡श्वा꣢साꣳ सुक्षिती꣣ना꣢म् ।
दे꣣वत्रा꣢ र꣢थ्यो꣢꣯र्हि꣣ता꣢ ॥ १५४ ॥

സോമനും പൂഷനും ഇരുവരും എല്ലാ സുഖവാസികളായ ജനങ്ങളെയും കാണുന്നു; ദേവന്മാർക്കിടയിൽ അവർ രഥസാരഥികളായി നിയമിതരാണ്.