ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 1.27

1.27.253

श꣣ग्ध्यू꣢३षु꣡ श꣢चीपत꣣ इ꣢न्द्र꣣ वि꣡श्वा꣢भिरू꣣ति꣡भिः꣢ ।
भ꣢गं꣣ न꣡ हि त्वा꣢꣯ य꣣श꣡सं꣢ वसु꣣वि꣢द꣣म꣡नु꣢ शूर꣣ च꣡रा꣢मसि ॥ २५३ ॥

ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਨੂੰ ਬਲ ਦਿਓ। ਯਸ਼ਸਵੀ ਧਨਦਾਤਾ ਭਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਸੂਰਮੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।

या꣡ इ꣢न्द्र꣣ भु꣢ज꣣ आ꣡भ꣢रः꣣꣬ स्व꣢꣯र्वा꣣ꣳ अ꣡सु꣢रेभ्यः ।
स्तो꣣ता꣢र꣣मि꣡न्म꣢घवन्नस्य वर्धय꣣ ये꣢ च꣣ त्वे꣢ वृ꣢क्त꣡ब꣢र्हिषः ॥ २५४ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਲਿਆਂਦੇ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਇਸ ਸਤੋਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਓ; ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਕੱਟਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾਓ।

प्र꣢ मि꣣त्रा꣢य꣣ प्रा꣢र्य꣣म्णेइ स꣢च꣣꣬थ्य꣢꣯मृतावसो ।
व꣣रूथ्ये꣢३ वइरु꣢णे꣣ छ꣢न्द्यं꣣ वइचः꣢ स्तो꣣त्रइꣳ राज꣢꣯सु गायत ॥ २५५ ॥

ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾ ਲਈ, ਹੇ ਰਿਤਵਸੂ, ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ। ਰੱਖਿਅਕ ਵਰੁਣ ਲਈ ਮਨਭਾਉਂਦੇ ਬੋਲ ਅਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਓ।

अ꣣भि꣡ त्वा꣢ पू꣣र्व꣡पी꣢तय꣣ इ꣢न्द्र꣣ स्तो꣡मे꣢भिरा꣣य꣡वः꣢ ।
स꣣मीचीना꣡स꣢ ऋ꣣भ꣢वः꣣ स꣡म꣢स्वरन्रु꣣द्रा꣡ गृ꣢णन्त पू꣣र्व्य꣢म् ॥ २५६ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪਹਿਲੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸਤੋਮਾਂ ਨਾਲ ਆਯੂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਆਏ। ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਿਭੂ ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਜੇ; ਰੁਦਰਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਉਸਤਤ ਉਚਾਰੀ।

प्र꣢ व꣣ इ꣡न्द्रा꣢य बृह꣣ते꣡ मरु꣢꣯तो꣣ ब्र꣡ह्मा꣢र्चत ।
वृ꣣त्र꣡ꣳ ह꣢नति वृत्र꣣हा꣢ श꣣त꣡क्र꣢तु꣣र्वज्रेण श꣣त꣡प꣢र्वणा ॥ २५७ ॥

ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ (ਮੰਤਰ) ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਇੰਦਰ ਸ਼ਤਪਰਵਾ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

बृ꣣ह꣡दिन्द्रा꣢꣯य गायत꣣ म꣡रु꣢तो वृत्र꣣ह꣡न्त꣢मम् ।
ये꣢न꣣ ज्यो꣢ति꣣र꣡ज꣢नयन्नृता꣣वृ꣡धो꣢ दे꣣वं꣢ दे꣣वा꣢य꣣ जा꣡गृ꣢वि ॥ २५८ ॥

ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਓ। ਰਿਤ ਦੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਜਾਗਦੇ ਦੇਵ ਲਈ ਗਾਓ।

इ꣢न्द्र꣣ क्र꣡तुं꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र पि꣣ता꣢ पु꣣त्रे꣢भ्यो꣣ य꣡था꣢ ।
शि꣡क्षा꣢ णो अ꣣स्मि꣡न्पु꣢रुहूत꣣ या꣡म꣢नि जी꣣वा꣡ ज्योति꣢꣯रशीमहि ॥ २५९ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ। ਹੇ ਪੁਰੂਹੂਤ, ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਜੀਵਿਤ ਰਹਿ ਕੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਾਈਏ।

मा꣡ न꣢ इन्द्र꣣ प꣡रा꣢ वृण꣣ग्भ꣡वा꣢ नः सध꣣मा꣡द्ये꣢ ।
त्वं꣡ न꣢ ऊ꣣ती꣢꣫ त्वमिन्न꣣ आ꣢प्यं꣣ मा꣡ न꣢ इन्द्र꣣ प꣡रा꣢ वृणक् ॥ २६० ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਨਾ ਮੋੜ; ਸਾਂਝੇ ਜਸ਼ਨ ਦੇ ਪਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡਾ ਬੰਧੂ ਹੈਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਿਆਗੀਂ ਨਾ।

व꣣यं꣡ घ꣢ त्वा सु꣣ता꣡व꣢न्त꣣ आ꣢पो꣣ न꣢ वृ꣣क्त꣡ब꣢र्हिषः ।
प꣣वि꣡त्र꣢स्य प्र꣣स्र꣡व꣢णेषु वृत्रह꣣न्प꣡रि꣢ स्तो꣣ता꣡र꣢ आसते ॥ २६१ ॥

ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ, ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਬੈਠਣ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਨਣੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਦੁਆਲੇ ਉਸਤਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੈਠੇ ਹਨ।

य꣡दि꣢न्द्र꣣ ना꣡हु꣢षी꣣ष्वा꣡ ओजो꣢꣯ नृ꣣म्णं꣡ च꣢ कृ꣣ष्टि꣡षु꣢ ।
य꣢द्वा꣣ प꣡ञ्च꣢ क्षिती꣣नां꣢ द्यु꣣म्न꣡मा भ꣢꣯र स꣣त्रा꣡ विश्वा꣢꣯नि꣣ पौ꣡ꣳस्या꣢ ॥ २६२ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਾਹੁਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਲ ਤੇ ਪੌਰਖ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਵਸਨੀਕ ਜਨਾਂ ਦਾ ਜੋ ਤੇਜ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।