சாம வேதம் · பகுதி 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.253
श꣣ग्ध्यू꣢३षु꣡ श꣢चीपत꣣ इ꣢न्द्र꣣ वि꣡श्वा꣢भिरू꣣ति꣡भिः꣢ ।
भ꣢गं꣣ न꣡ हि त्वा꣢꣯ य꣣श꣡सं꣢ वसु꣣वि꣢द꣣म꣡नु꣢ शूर꣣ च꣡रा꣢मसि ॥ २५३ ॥
சசீபதியே இந்திரா, எல்லா காப்புகளுடனும் எங்களுக்கு வலிமையை அருள்வாயாக. புகழ்மிக்க செல்வமளிக்கும் பகனைப் பின்தொடர்வது போல, ஓ வீரனே, நாங்கள் உன்னைப் பின்தொடர்கிறோம்.
1.27.254
या꣡ इ꣢न्द्र꣣ भु꣢ज꣣ आ꣡भ꣢रः꣣꣬ स्व꣢꣯र्वा꣣ꣳ अ꣡सु꣢रेभ्यः ।
स्तो꣣ता꣢र꣣मि꣡न्म꣢घवन्नस्य वर्धय꣣ ये꣢ च꣣ त्वे꣢ वृ꣢क्त꣡ब꣢र्हिषः ॥ २५४ ॥
இந்திரா, அசுரர்களிடமிருந்து நீ கொண்டுவந்த அனுபவங்களால், ஓ மகவனே, இந்தத் துதியாளனை வளர்ப்பாயாக; உன்னில் தர்ப்பை வெட்டுபவர்களையும் வளர்ப்பாயாக.
1.27.255
प्र꣢ मि꣣त्रा꣢य꣣ प्रा꣢र्य꣣म्णेइ स꣢च꣣꣬थ्य꣢꣯मृतावसो ।
व꣣रूथ्ये꣢३ वइरु꣢णे꣣ छ꣢न्द्यं꣣ वइचः꣢ स्तो꣣त्रइꣳ राज꣢꣯सु गायत ॥ २५५ ॥
மித்திரனுக்கும் அர்யமனுக்கும், ஓ ருதவசுவே, நண்பர்களாகச் சேர்ந்து முன்னே பாடுங்கள். காப்பாளனான வருணனுக்கு இனிய சொல்லையும் துதியையும் அரசர்களிடையே பாடுங்கள்.
1.27.256
अ꣣भि꣡ त्वा꣢ पू꣣र्व꣡पी꣢तय꣣ इ꣢न्द्र꣣ स्तो꣡मे꣢भिरा꣣य꣡वः꣢ ।
स꣣मीचीना꣡स꣢ ऋ꣣भ꣢वः꣣ स꣡म꣢स्वरन्रु꣣द्रा꣡ गृ꣢णन्त पू꣣र्व्य꣢म् ॥ २५६ ॥
இந்திரா, முதல் பருகலுக்காக ஸ்தோமங்களால் ஆயவர் உன்னை நோக்கி வந்தனர். ஒத்திசைந்த ருபுக்கள் ஒன்றாக ஒலித்தனர்; ருத்ரர்கள் பழைய துதியை முழங்கினர்.
1.27.257
प्र꣢ व꣣ इ꣡न्द्रा꣢य बृह꣣ते꣡ मरु꣢꣯तो꣣ ब्र꣡ह्मा꣢र्चत ।
वृ꣣त्र꣡ꣳ ह꣢नति वृत्र꣣हा꣢ श꣣त꣡क्र꣢तु꣣र्वज्रेण श꣣त꣡प꣢र्वणा ॥ २५७ ॥
ஓ மருத்துகளே, மகத்தான இந்திரனுக்கு பிரம்மத்தை (மந்திரத்தை) அர்ப்பணியுங்கள். வ்ருத்திரனைக் கொல்பவனான நூறு ஆற்றலுடைய இந்திரன் நூறு முடிச்சுகளுள்ள வஜ்ரத்தால் வ்ருத்திரனைக் கொல்கிறான்.
1.27.258
बृ꣣ह꣡दिन्द्रा꣢꣯य गायत꣣ म꣡रु꣢तो वृत्र꣣ह꣡न्त꣢मम् ।
ये꣢न꣣ ज्यो꣢ति꣣र꣡ज꣢नयन्नृता꣣वृ꣡धो꣢ दे꣣वं꣢ दे꣣वा꣢य꣣ जा꣡गृ꣢वि ॥ २५८ ॥
ஓ மருத்துகளே, வ்ருத்திரனை மிகப் பெரிதாக அழிக்கும் மகத்தான இந்திரனுக்குப் பாடுங்கள். ருதத்தை வளர்க்கும் நீங்கள் எதனால் ஒளியை உண்டாக்கினீர்களோ, அந்த விழிப்புள்ள தேவனுக்காகப் பாடுங்கள்.
1.27.259
इ꣢न्द्र꣣ क्र꣡तुं꣢ न꣣ आ꣡ भ꣢र पि꣣ता꣢ पु꣣त्रे꣢भ्यो꣣ य꣡था꣢ ।
शि꣡क्षा꣢ णो अ꣣स्मि꣡न्पु꣢रुहूत꣣ या꣡म꣢नि जी꣣वा꣡ ज्योति꣢꣯रशीमहि ॥ २५९ ॥
இந்திரா, தந்தை மகன்களுக்குக் கொடுப்பதுபோல் எங்களுக்கு உறுதியான சங்கற்பத்தைக் கொடு. பலராலும் அழைக்கப்படுபவனே, இந்த வழியில் எங்களுக்கு உபதேசம் செய்; வாழ்ந்து ஒளியை அடைவோமாக.
1.27.260
मा꣡ न꣢ इन्द्र꣣ प꣡रा꣢ वृण꣣ग्भ꣡वा꣢ नः सध꣣मा꣡द्ये꣢ ।
त्वं꣡ न꣢ ऊ꣣ती꣢꣫ त्वमिन्न꣣ आ꣢प्यं꣣ मा꣡ न꣢ इन्द्र꣣ प꣡रा꣢ वृणक् ॥ २६० ॥
இந்திரா, எங்களை விட்டு விலகாதே; பகிர்ந்த விருந்துக் களிப்பில் எங்களுக்குத் துணையாக இரு. நீயே எங்கள் பாதுகாப்பு, நீயே எங்கள் உறவினன்; இந்திரா, எங்களை விட்டுப் போகாதே.
1.27.261
व꣣यं꣡ घ꣢ त्वा सु꣣ता꣡व꣢न्त꣣ आ꣢पो꣣ न꣢ वृ꣣क्त꣡ब꣢र्हिषः ।
प꣣वि꣡त्र꣢स्य प्र꣣स्र꣡व꣢णेषु वृत्रह꣣न्प꣡रि꣢ स्तो꣣ता꣡र꣢ आसते ॥ २६१ ॥
வ்ருத்ரனைக் கொன்றவனே, சோமத்தைப் பிழிந்த நாங்கள் உன்னை நாடுகிறோம்; வெட்டிய தர்ப்பையை விரித்து நீர்ப் பக்கத்தில் அமர்வதுபோல், தூய வடிகட்டியின் ஓட்டங்களைச் சுற்றி துதிப்பவர்கள் அமர்ந்திருக்கிறோம்.
1.27.262
य꣡दि꣢न्द्र꣣ ना꣡हु꣢षी꣣ष्वा꣡ ओजो꣢꣯ नृ꣣म्णं꣡ च꣢ कृ꣣ष्टि꣡षु꣢ ।
य꣢द्वा꣣ प꣡ञ्च꣢ क्षिती꣣नां꣢ द्यु꣣म्न꣡मा भ꣢꣯र स꣣त्रा꣡ विश्वा꣢꣯नि꣣ पौ꣡ꣳस्या꣢ ॥ २६२ ॥
இந்திரா, நாகுஷ மக்களிடையே உள்ள வலிமையையும் ஆண்மையையும், மக்களிடையே உள்ளவற்றையும், ஐந்து குடியிருப்பு மக்களின் ஒளியையும், எல்லாவற்றையும் ஒருங்கே எங்களுக்குக் கொடு.