सामवेद · विभाग 1.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.28.263
स꣣त्य꣢मि꣣त्था꣡ वृषे꣢꣯दसि꣣ वृ꣡ष꣢जूतिर्नोऽवि꣣ता꣢ ।
वृ꣢षा꣣꣬ ह्यु꣢꣯ग्र शृण्वि꣣षे꣡ प꣢रा꣢व꣣ति꣢ वृ꣡षो꣢ अर्वा꣣व꣡ति꣢ श्रु꣣तः꣢ ॥ २६३ ॥
खरोखर तू असा वृषभ आहेस; वृषभ-वेग असलेला, आमचा रक्षक. हे उग्रा, वृषभा, दुरूनही तू ऐकला जातोस; जवळूनही तू प्रसिद्ध आहेस.
1.28.264
य꣢च्छ꣣क्रा꣡सि꣢ परा꣣व꣢ति꣣ य꣡द꣢र्वा꣣व꣡ति꣢ वृत्रहन् ।
अ꣡त꣢स्त्वा गी꣣र्भि꣢र्द्यु꣣ग꣡दि꣢न्द्र के꣣शि꣡भिः꣢ सु꣣ता꣢वा꣣ꣳआ꣡ वि꣢वासति ॥ २६४ ॥
हे शक्रा, तू दूरवर असताना आणि जवळ असताना; हे वृत्रहंता, म्हणून हे इंद्रा, स्तोत्रांनी आकाशात फिरणाऱ्या (घोड्यांसह) तुला सोम पिळणारा यजमान इच्छितो.
1.28.265
अ꣣भि꣡ वो꣢ वी꣣र꣡मन्ध꣢꣯सो꣣ म꣡दे꣢षु गाय गि꣣रा꣢ म꣣हा꣡ विचे꣢꣯तसम् ।
इ꣢न्द्रं꣣ ना꣢म꣣ श्रु꣡त्य꣢ꣳ शा꣣कि꣢नं꣣ व꣢चो꣣ य꣣था꣢ ॥ २६५ ॥
सोमाच्या उल्हासात तुमच्या वीराकडे, महान आणि विशाल-बुद्धी इंद्राकडे स्तोत्राने गा; इंद्राचे नाम, प्रसिद्ध, सामर्थ्यवान वचनासारखे.
1.28.266
इ꣡न्द्र꣢ त्रि꣣धा꣡तु꣢ शर꣣णं꣢ त्रि꣣व꣡रू꣢थꣳ स्व꣣स्त꣡ये꣢ ।
छ꣣र्दि꣡र्य꣢च्छ म꣣घ꣡व꣢द्भ्यश्च꣣ म꣡ह्यं꣢ च या꣣व꣡या꣢ दि꣣द्यु꣡मे꣢भ्यः ॥ २६६ ॥
हे इंद्रा, त्रिधातु शरण, त्रिवरूथ आश्रय, कल्याणासाठी. मघवानांना आणि मला आश्रय दे; यांच्यापासून विजेला दूर सार.
1.28.267
श्रा꣡य꣢न्त इव꣣ सू꣢र्यं꣣ वि꣡श्वेदिन्द्र꣢꣯स्य भक्षत ।
व꣡सू꣢नि जा꣣तो꣡ जनि꣢꣯मा꣣न्यो꣡ज꣢सा꣣ प्र꣡ति꣢ भा꣣गं꣡ न दी꣢꣯धिमः ॥ २६७ ॥
जणू सूर्य शिजवल्यासारखे, इंद्राचे सर्व धन उपभोगा. जन्मलेला, जन्मसिद्ध, ओजाने; भागाच्या बदल्यात आम्ही प्रकाशतो.
1.28.268
न꣢ सी꣣म꣡दे꣢व आप꣣ तदिषं꣢꣯ दीर्घायो꣣ म꣡र्त्यः꣢ ।
ए꣡त꣢ग्वा꣣ चि꣣द्य꣡ एत꣢꣯शो यु꣣यो꣡ज꣢त꣣ इ꣢न्द्रो꣣ ह꣡री꣢ यु꣣यो꣡ज꣢ते ॥ २६८ ॥
देव, दीर्घायू मर्त्याला ते अन्न खरोखर मिळाले नाही; वेगवान घोडे जोडणारे जोडतात, इंद्र आपले दोन हरी जोडतो.
1.28.269
आ꣢ नो꣣ वि꣡श्वा꣢सु꣣ ह꣢व्य꣣मि꣡न्द्र꣢ꣳ स꣣म꣡त्सु꣢ भूषत ।
उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि꣣ स꣡व꣢नानि वृत्रहन्परम꣣ज्या꣡ ऋ꣢चीषम ॥ २६९ ॥
सर्व युद्धांमध्ये पूज्य इंद्राला आमच्यासाठी अलंकृत करा. हे वृत्रहन्ता, प्रार्थना आणि सोमसवनांजवळ ये; उंच धनुष्याची दोरी असलेल्या, ऋचांनी सर्वाधिक स्तुत झालेल्या.
1.28.270
त꣡वेदि꣢꣯न्द्राव꣣मं꣢꣫ वसु꣣ त्वं꣡ पु꣢ष्यसि मध्य꣣म꣢म् ।
स꣣त्रा꣢ विश्व꣢꣯स्य पर꣣म꣡स्य꣢ राजसि꣣ न꣡ कि꣢ष्ट्वा꣣ गो꣡षु꣢ वृण्वते ॥ २७० ॥
हे इंद्रा, धन तुझेच आहे; कनिष्ठ, मध्यम आणि श्रेष्ठ सर्वांना तूच पोषतोस. खरोखर तूच सर्वोच्चाचा राजा आहेस; गाईंच्या बाबतीत कोणीही तुझ्याशी स्पर्धा करत नाही.
1.28.271
क्वे꣢꣯यथ꣣ क्वे꣡द꣢सि पुरु꣣त्रा꣢ चि꣣द्धि꣢ ते꣣ मइनः꣢ ।
अ꣡ल꣢र्षि युध्म खजकृत्पुरन्दर꣣ प्र꣡ गा꣢य꣣त्रा꣡ अ꣢गासिषु ॥ २७१ ॥
तू कुठे जातोस, कुठे असतोस? अनेक ठिकाणी तुझे मन धावते. हे योद्ध्या, गोंधळ करणाऱ्या, किल्ले फोडणाऱ्या, गायत्री गीतांसह त्यांनी गायले.
1.28.272
व꣣य꣡मे꣢नमि꣣दा꣢ ह्योपी꣢꣯पेमे꣣ह꣢ व꣣ज्रि꣡ण꣢म् ।
त꣡स्मा꣢ उ꣣ अ꣡द्य सव꣢꣯ने सु꣣तं꣢ भ꣣रा꣢ नू꣣नं꣡ भू꣢षत श्रु꣣ते꣢ ॥ २७२ ॥
आम्ही आता इथे वज्रधाऱ्याजवळ पोहोचलो आहोत. आज सवनात त्याच्यासाठी पिळलेला सोम आणा; आता ऐकलेल्या वेदवचनासाठी त्याला अलंकृत करा.