सामवेद · विभाग 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.303
प्र꣡त्यु꣢ अदर्श्याय꣣त्यू꣢ऽ३च्छ꣡न्ती꣢ दुहि꣣ता꣢ दि꣣वः꣢ ।
अ꣡पो꣢ म꣣ही꣡ वृ꣢णुते꣣ च꣡क्षु꣢षा꣣ त꣢मो꣣ ज्यो꣡ति꣢ष्कृणोति सू꣣न꣡री꣢ ॥ ३०३ ॥
आकाशाची कन्या (उषा) समोर प्रकट झाली, येत आणि चमकत. ती महान अंधार दूर करते; दृष्टीने प्रकाश निर्माण करते, हे सुमार्गदायिनी.
1.32.304
इ꣣मा꣡ उ꣢ वां꣣ दि꣡वि꣢ष्टय उ꣣स्रा꣡ ह꣢वन्ते अश्विना ।
अ꣣यं꣡ वा꣢म꣣ह्वे꣡ऽव꣢से शचीवसू꣣ वि꣡शं꣢विश꣣ꣳ हि꣡ गच्छ꣢꣯थः ॥ ३०४ ॥
ही स्तुती तुम्हा दोघांसाठी आहेत, हे अश्विनौ, किरण (उस्राः) हाक मारतात. संरक्षणासाठी मी तुम्हा दोघांना बोलावतो, हे शक्तिसंपन्नांनो; तुम्ही प्रत्येक जनसमूहाकडे जाता.
1.32.305
कु꣢ष्ठः꣣ को꣡ वा꣢मश्विना तपा꣣नो꣡ दे꣢वा꣣ म꣡र्त्यः꣢ ।
घ्न꣣ता꣡ वा꣢मश्म꣣या꣡ क्षप꣢꣯माणो꣣ꣳशु꣢ने꣣त्थ꣢मु꣢ आ꣢दु꣣न्य꣡था꣢ ॥ ३०५ ॥
हे अश्विनौ, ते कुठे आहे, तुम्हा दोघांसाठी तपश्चर्या करणारा मर्त्य कोण? हे देवांनो, दगडाने तुम्हा दोघांना प्रहार करा; सोमलतेच्या भागाने असे, मग तसे.
1.32.306
अ꣣यं꣢ वां꣣ म꣡धु꣢मत्तमः सु꣣तः꣢꣫ सोमो꣣ दि꣡वि꣢ष्टिषु ।
त꣡म꣢श्विना पिबतं ति꣣रो꣡ अ꣢ह्न्यं ध꣣त्त꣡ꣳरत्ना꣢꣯नि दा꣣शु꣡षे꣢ ॥ ३०६ ॥
हा अत्यंत मधुर सोम तुम्हा दोघांसाठी, दिव्य यज्ञांमध्ये पिळलेला आहे. हे अश्विनौ, तो प्या, दिवसभर पुढे चला; अर्पण करणाऱ्या भक्ताला रत्ने द्या.
1.32.307
आ꣢ त्वा꣣ सो꣡म꣢स्य꣣ ग꣡ल्द꣢या꣣ स꣢दा꣣ या꣡च꣢न्न꣣हं꣡ ज्या꣢ ।
भू꣡र्णिं꣢ मृ꣣गं꣡ न सव꣢꣯नेषु चुक्रुधं꣣ क꣡ ईशा꣢꣯नं꣣ या꣢चिषत् ॥ ३०७ ॥
सोमाच्या पेयाने मी तुला नेहमी येथे बोलावतो, याचना करत; धनुष्याच्या दोरीसारखे तुला माझ्याकडे ओढतो. सवनांमध्ये वेगवान हरिणासारख्या उग्र तुला, कोणता ईशान याचना करील?
1.32.308
अ꣡ध्व꣢र्यो द्रा꣣व꣢या꣣ त्व꣢꣫ꣳ सोम꣣मि꣡न्द्रः꣢ पिपासति ।
उ꣡पो꣢ नू꣣नं꣡ यु꣢युजे꣣ वृ꣡ष꣢णा꣣ ह꣢री꣣ आ꣡ च꣢ जगाम वृत्र꣣हा꣢ ॥ ३०८ ॥
हे अध्वर्यू, तू सोम वाहव, कारण इंद्र तो पिण्याची इच्छा करतो. त्याने आता निश्चितच आपले दोन बलवान घोडे जुंपले; वृत्रहंता येथे आला.
1.32.309
अ꣣भी꣢ ष꣣त꣢꣫स्तदा भ꣣रे꣢न्द्र꣣ ज्या꣢यः꣣ क꣡नी꣢यसः ।
पु꣣रूव꣢सु꣣र्हि꣡ म꣢घवन्ब꣣भू꣡वि꣢थ꣣ भ꣡रे꣢भरे च꣣ ह꣡व्यः꣢ ॥ ३०९ ॥
हे इंद्रा, शेकडोंतून ते आण, मोठ्यांसाठी आणि लहानांसाठी. हे मघवन्, तू खरोखर बहुधनी झालास; प्रत्येक संग्रामात आवाहन करण्यायोग्य आहेस.
1.32.310
य꣡दि꣢न्द्र꣣ या꣡व꣢त꣣स्त्व꣢मे꣣ता꣡व꣢द꣣ह꣡मीशी꣢꣯य ।
स्तो꣣ता꣢र꣣मि꣡द्द꣢धिषे रदावसो꣣ न꣡ पा꣢प꣣त्वा꣡य꣢ रꣳसिषम् ॥ ३१० ॥
हे इंद्रा, तुझ्याजवळ जितके आहे तितके मी शासन करू शकलो असतो, तर हे धनदात्या, स्तोत्रकर्त्याला नक्कीच आधार दिला असता; पापासाठी मी आनंदित होणार नाही.
1.32.311
त्व꣡मि꣢न्द्र꣣ प्र꣡तू꣢र्तिष्व꣣भि꣡ विश्वा꣢꣯ असि꣣ स्पृ꣡धः꣢ ।
अ꣣शस्तिहा꣡ ज꣢नि꣣ता꣡ वृ꣢त्र꣣तू꣡र꣢सि꣣ त्वं꣡ तू꣢र्य तरुष्य꣣तः꣢ ॥ ३११ ॥
हे इंद्रा, स्पर्धांमध्ये तू सर्व शत्रूंवर विजयी आहेस. शापाचा नाश करणारा, जनक, वृत्रावर विजय मिळवणारा तूच; हे विजेत्या, तू पार जाणाऱ्याचे रक्षण करतोस.
1.32.312
प्र꣡ यो रि꣢꣯रि꣣क्ष꣡ ओज꣢꣯सा दि꣣वः꣡ सदो꣢꣯भ्य꣣स्प꣡रि꣢ ।
न꣡ त्वा꣢ विव्याच꣣ र꣡ज꣢ इन्द्र꣣ पा꣡र्थि꣢व꣣म꣢ति꣣ वि꣡श्वं꣢ ववक्षिथ ॥ ३१२ ॥
ओजाने स्वर्गाच्या आसनांपलीकडे वाढणारा तू आहेस; हे इंद्रा, पृथ्वीचे लोक तुला वेढू शकले नाहीत; सर्वांवर मात करून तू वाढला आहेस.