सामवेद · विभाग 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.332
त्य꣢मू꣣ षु꣢ वा꣣जि꣡नं꣢ दे꣣व꣡जू꣢तꣳ सहो꣣वा꣡नं꣢ तरु꣢ता꣢र꣣ꣳ र꣡था꣢नाम् ।
अ꣡रि꣢ष्टनेमिं पृत꣣ना꣡ज꣢मा꣢शु꣣ꣳ स्व꣣स्त꣢ये꣣ ता꣡र्क्ष्य꣢मि꣣हा꣡ हु꣢वेम ॥ ३३२ ॥
त्या वाजीला, देवांनी प्रेरित केलेल्याला, बलाने जिंकणाऱ्याला, रथांना पार नेणाऱ्याला, अरिष्टनेमीला, युद्धांवर विजय मिळवणाऱ्याला, वेगवान तार्क्ष्याला — कल्याणासाठी आपण येथे आवाहन करू.
1.35.333
त्रा꣣ता꣢र꣣मि꣡न्द्र꣢मवि꣣ता꣢र꣣मि꣢न्द्र꣣ꣳ ह꣡वे꣢हवे सु꣣ह꣢व꣣ꣳ शू꣢र꣣मि꣡न्द्र꣢म् ।
हु꣣वे꣢꣫ नु श꣣क्रं꣡ पु꣢रुहू꣣त꣡मिन्द्र꣢꣯मि꣣द꣢ꣳ ह꣣वि꣢र्म꣣घ꣡वा꣢ वे꣣त्वि꣡न्द्रः꣢ ॥ ३३३ ॥
रक्षक इंद्राला, पालक इंद्राला, प्रत्येक हाकेत सहज हाक मारता येणाऱ्या वीर इंद्राला — आता शक्तिमान, अनेकांनी आवाहन केलेल्या इंद्राला मी बोलावतो; हे हविर्द्रव्य दाता इंद्राने स्वीकारावे.
1.35.334
य꣡जा꣢म꣣ह इ꣢न्द्रं꣣ व꣡ज्र꣢दक्षिण꣣ꣳ ह꣡री꣢णाꣳ र꣣थ्या꣢ऽ३ वि꣡व्र꣢तानाम् ।
प्र꣡ श्म श्रु꣢꣯भि꣣र्दो꣡धु꣢वदू꣣र्ध्व꣡धा꣢ भुव꣣द्वि꣡ सेना꣢꣯भि꣣र्भ꣡य꣢मानो꣣ वि꣡ राध꣢꣯सा ॥ ३३४ ॥
वज्र उजव्या हातात धरणाऱ्या इंद्राची आम्ही पूजा करतो; हरी घोड्यांचा रथी, विविध व्रते असणारा; दाढीचे केस हलवत उंच उभा राहून, सेना व धनासह भय उत्पन्न करणारा.
1.35.335
स꣣त्राह꣢णं꣣ दा꣡धृ꣢षिं꣣ तु꣢म्र꣣मि꣡न्द्रं꣢ म꣣हा꣡म꣢पा꣣रं꣡ वृ꣢ष꣣ भ꣢ꣳ सुवज्रम् ।
ह꣢न्ता꣣ यो꣢ वृ꣣त्र꣡ꣳ सनि꣢꣯तो꣣त꣢꣫ वाजं꣣ दा꣡ता꣢ म꣣घा꣡नि꣢ म꣣घ꣡वा꣢ सु꣣रा꣡धाः꣢ ॥ ३३५ ॥
एकाच वेळी शत्रूंना मारणारा, धाडसी, बलवान, महान, अपार, वृषभ, सुंदर वज्रधारी इंद्राला — वृत्राचा वध करणारा, बल व बक्षीस जिंकणारा, धने देणारा, दाता, उत्तम धन देणारा.
1.35.336
यो꣡ नो꣢ वनु꣣ष्य꣡न्न꣢भि꣣दा꣢ति꣣ म꣢र्त꣣ उ꣡ग꣢णा वा꣣ म꣡न्य꣢मानस्तु꣣रो꣡ वा꣡ ।
क्षि꣣धी꣢ यु꣣धा꣡ शव꣢꣯सा वा꣣ त꣡मि꣢न्द्रा꣣भी꣡ ष्या꣢म वृषमण꣣स्त्वो꣡ताः꣢ ॥ ३३६ ॥
आमचे नुकसान करू इच्छिणारा, आक्रमण करणारा माणूस — तो टोळीने असो, स्वतःला मोठे मानणारा असो, वेगवान असो, भुकेने, युद्धाने वा बळाने — हे इंद्रा, त्याच्यावर आम्ही विजय मिळवो; हे वृषमनः, तुझ्या रक्षणाने रक्षित होऊन.
1.35.337
यं꣢ वृ꣣त्रे꣡षु꣢ क्षि꣣त꣢य꣣ स्प꣡र्ध꣢माना꣣ यं꣢ यु꣣क्ते꣡षु꣢ तु꣣र꣡य꣢न्तो꣣ ह꣡व꣢न्ते ।
य꣡ꣳ शूर꣢꣯सातौ꣣ य꣢म꣣पा꣡मुप꣢꣯ज्म꣣न्यं꣡ विप्रा꣢꣯सो वा꣣ज꣡य꣢न्ते꣣ स꣡ इन्द्रः꣢꣯ ॥ ३३७ ॥
युद्धांत लोक स्पर्धा करीत असता, रथांत वेगाने धावणारे ज्याला हाक मारतात, वीरांच्या स्पर्धेत, पाण्याच्या सखल भूमीत, प्रेरित कवी धनासाठी ज्याला प्रेरणा देतात — तोच इंद्र.
1.35.338
इ꣡न्द्रा꣢पर्वता बृह꣣ता꣡ रथे꣢꣯न वा꣣मी꣢꣯रिष꣣ आ꣡ व꣢हतꣳ सु꣣वी꣡राः꣢ ।
वी꣣त꣢ꣳ ह꣣व्या꣡न्य꣢ध्व꣣रे꣡षु꣢ देवा꣣ व꣡र्धे꣢थां गी꣣र्भी꣡रिड꣢꣯या꣣ म꣡द꣢न्ता ॥ ३३८ ॥
हे इंद्रा आणि पर्वतांनो! मोठ्या रथाने सुंदर अन्न आणि उत्तम वीरपुत्र आणा. यज्ञांत हविर्द्रव्ये भोगा, हे देवांनो; स्तुती व इडेने वाढत आनंदित व्हा.
1.35.339
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ गि꣢रो꣣ अ꣡नि꣢शितसर्गा अ꣣पः꣡ प्रैर꣢꣯य꣣त्स꣡ग꣢रस्य꣣ बु꣡ध्ना꣢त् ।
यो꣡ अक्षे꣢꣯णेव च꣣क्रि꣢यौ꣣ श꣡ची꣢भि꣣र्वि꣡ष्व꣢क्त꣣स्त꣡म्भ꣢ पृथि꣣वी꣢मु꣣त꣢ द्याम् ॥ ३३९ ॥
इंद्रासाठी स्तुती, ज्यांचा वेग कधी मंद होत नाही; त्याने समुद्राच्या तळातून पाणी प्रेरित केले. आसाभोवती चाकांप्रमाणे आपल्या शक्तींनी पृथ्वी व द्युलोक सर्वत्र पसरवून धरले.
1.35.340
आ꣢ त्वा꣣ स꣡खा꣢यः स꣣ख्या꣡ व꣢वृत्युस्ति꣣रः꣢ पु꣣रू꣡ चि꣢दर्ण꣣वां꣡ ज꣡गम्याः ।
पि꣣तु꣡र्नपा꣢꣯त꣣मा꣡ द꣢धित वे꣣धा꣢ अ꣣स्मि꣡न्क्षये꣢꣯ प्रत꣣रां꣡ दीद्या꣢꣯नः ॥ ३४० ॥
मित्रांनी मैत्रीने तुला इथे वळवून आणले आहे; अनेक प्रवाह पार कर. विधात्याने पित्याच्या नातवाला या निवासात स्थापले; तो अधिकच तेजाने चमकतो.
1.35.341
को꣢ अ꣣द्य꣡ यु꣢ङ्क्ते धु꣣रि꣢꣫ गा ऋ꣣त꣢स्य꣣ शि꣡मी꣢वतो भा꣣मि꣡नो꣢ दुर्हृणा꣣यू꣢न् ।
आ꣣स꣡न्ने꣢षामप्सु꣣वा꣡हो꣢ मयो꣣भू꣡न्य ए꣢꣯षां भृ꣣त्या꣢मृ꣣ण꣢ध꣣त्स꣡ जी꣢वात् ॥ ३४१ ॥
आज ऋताच्या धुरेला गायी (किरणे) कोण जोडतो — त्या चपळ, अग्नीसारख्या, सहज न रागावणाऱ्या (सोमांना)? पाण्यात वाहून नेणारा, कल्याण करणारा, ज्याने यांची सेवा पूर्ण केली तो जगो.