सामवेद · विभाग 1.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.39.370
वि꣢श्वाः꣣ पृ꣡त꣢ना अभि꣣भू꣡त꣢रं꣣ न꣡रः꣢ स꣣जू꣡स्त꣢तक्षु꣣रि꣡न्द्रं꣢ जज꣣नु꣡श्च꣢ रा꣣ज꣡से꣢ ।
क्र꣢त्वे꣣ व꣡रे꣢ स्थे꣢म꣢न्या꣣मु꣡री꣢मु꣣तो꣡ग्रमोजि꣢꣯ष्ठं त꣣र꣡सं꣢ तर꣣स्वि꣡न꣢म् ॥ ३७० ॥
सर्व सेनांना जिंकणाऱ्या, अत्यंत बलवान इंद्राला माणसांनी एकत्र येऊन घडवले आणि राज्यासाठी उत्पन्न केले; बल व वरासाठी, स्थैर्यात, उग्र, अत्यंत ओजस्वी व वेगवान अशा त्याची (ते स्तुती करतात).
1.39.371
श्र꣡त्ते꣢ दधामि प्रथ꣣मा꣡य꣢ म꣣न्य꣢꣫वेऽह꣣न्य꣢रद्दस्युं꣣ न꣡र्यं꣢ वि꣣वे꣢र꣣पः꣢ ।
उ꣣भे꣢꣫ यत्वा꣣ रो꣡द꣢सी꣣ धा꣡व꣢ता꣣म꣢नु꣣ भ्य꣡सा꣢त्ते꣣ शु꣣ष्मा꣢त्पृथि꣣वी꣡ चि꣢दद्रिवः ॥ ३७१ ॥
पहिल्या पराक्रमासाठी मी तुला (स्तुती) अर्पण करतो; मानवांचा शत्रू दस्यूला मारून जेव्हा तू पाणी मुक्त केलेस; द्यावापृथिवी तुझ्या भीतीने तुझ्या मागे धावोत; हे वज्रधारी, तुझ्या बळाने पृथ्वीही (थरथरते).
1.39.372
स꣣मे꣢त꣣ वि꣢श्वा꣣ ओ꣡ज꣢सा꣣ प꣡तिं꣢ दि꣣वो꣢꣯ य एक꣣ इ꣡द्भूरति꣢꣯थि꣣र्ज꣡नानाम् ।
स꣢ पू꣣र्व्यो꣡ नूत꣢꣯नमा꣣जि꣡गी꣢षं꣣ तं꣡ व꣢र्त्त꣣नी꣡रनु꣢꣯ वावृत꣣ ए꣢क꣣ इ꣢त् ॥ ३७२ ॥
सर्वांनी आपल्या ओजासह एकत्र या; (इंद्र) द्युलोकाचा स्वामी आहे, जो एकटाच माणसांचा अतिथी झाला; तो पुरातन आहे आणि नव्या विजयाची इच्छा करतो; त्याच्या मागे मार्ग परतले आहेत, तो एकटाच आहे.
1.39.373
इ꣣मे꣡ त꣢ इन्द्र꣣ ते꣢ व꣣यं꣡ पु꣢रुष्टुत꣣ ये꣢ त्वा꣣र꣢भ्य꣣ च꣡रा꣢मसि प्रभूवसो ।
न꣢꣫ हि त्वद꣣न्यो꣡ गि꣢र्वणो꣣ गि꣢रः꣣ स꣡घ꣢त्क्षो꣣णी꣡रि꣢व꣣ प्र꣢ति꣣ त꣡द्ध꣢र्य नो꣣ व꣡चः꣢ ॥ ३७३ ॥
हे इंद्रा, हे (आम्ही) तुझेच आहोत; हे बहुप्रशंसित, तुला धरून आम्ही चालतो, हे प्रभूतधना; तुझ्याहून दुसरा कोणी नाही, हे गिरवणः; आमचे इच्छित वचन पृथ्वीप्रमाणे (स्वीकार कर).
1.39.374
च꣣र्षणीधृ꣡तं꣢ म꣣घ꣡वा꣢नमु꣣क्थ्या꣢ऽ३मि꣢न्द्रं꣣ गि꣡रो꣢ बृह꣣ती꣢र꣣꣬भ्यनू꣢꣯षत ।
वा꣣वृधानं꣡ पु꣢रुहू꣣त꣡ꣳ सु꣢वृ꣣क्ति꣢भि꣣र꣡म꣢र्त्यं꣣ ज꣡र꣢माणं दि꣣वे꣡दि꣢वे ॥ ३७४ ॥
लोकांना धारण करणाऱ्या, दानशूर, उक्थ्य इंद्राची बृहती (महान) गीते स्तुती करीत आहेत; जो वाढतो, अनेकांकडून आवाहित, अमर, जो दिवसेंदिवस (स्तुती होतो) — उत्तम स्तोत्रांनी.
1.39.375
अ꣡च्छा꣢ व꣣ इ꣡न्द्रं꣢ म꣣त꣡यः꣢ स्व꣣र्यु꣡वः꣢ स꣣ध्री꣢ची꣣र्वि꣡श्वा꣢ उश꣣ती꣡र꣢नूषत ।
प꣡रि꣢ ष्वजन्त꣣ ज꣡न꣢यो꣣ य꣢था꣣ प꣢तिं꣣ म꣢र्यं꣣ न꣢ शु꣣न्ध्युं꣢ म꣣घ꣡वा꣢नमू꣣त꣡ये꣢ ॥ ३७५ ॥
स्वर्गाची इच्छा करणाऱ्या स्तुतींनो, तुम्ही सर्वजण एकत्र होऊन इंद्राकडे वळून त्याची स्तुती करा. जशा उत्सुक पत्नी पतीला आलिंगन देतात, तसे दानशील इंद्राला संरक्षणासाठी आलिंगन द्या.
1.39.376
अ꣣भि꣢꣫ त्यं मे꣣षं꣡ पु꣢रुहू꣣त꣢मृ꣣ग्मि꣢य꣣मि꣡न्द्रं꣢ गी꣣र्भि꣡र्म꣢दता꣣ व꣡स्वो꣢ अर्ण꣣व꣢म् ।
य꣢स्य꣣ द्या꣢वो꣣ न꣢ वि꣣च꣡र꣢न्ति꣣ मा꣡नु꣢षं भु꣣जे꣡ मꣳहि꣢꣯ष्ठम꣣भि꣡ विप्र꣢꣯मर्चत ॥ ३७६ ॥
त्या बलवान, पुष्कळांनी आवाहन केलेल्या, ऋचांनी स्तुत्य अशा इंद्राला, जो धनाचा सागर आहे, गीतांनी आनंदित करा. ज्याच्यासमोर द्युलोक मानवांमध्ये संचार करतात, त्या अत्यंत दानशील प्रेरित ऋषीची स्तुती करा.
1.39.377
त्य꣢꣫ꣳ सु मे꣣षं꣡ म꣢हया स्व꣣र्वि꣡दꣳश꣣तं꣡ यस्य꣢꣯ सु꣣भु꣡वः꣢ सा꣣क꣡मीर꣢꣯ते ।
अ꣢त्यं꣣ न꣡ वाज꣢꣯ꣳ हवन꣣स्य꣢द꣣ꣳ र꣢थ꣣मि꣡ न्द्रं꣢ ववृत्या꣣म꣡व꣢से सुवृ꣣क्ति꣡भिः꣢ ॥ ३७७ ॥
त्या बलवानाची चांगली थोरवी गा; तो स्वर्गप्रकाशाचा शोधक आहे. शंभर सुजात सहकारी त्याच्यासोबत प्रेरित होतात. हाकेला धावणाऱ्या घोड्यासारख्या, रथरूपी इंद्राकडे मदतीसाठी उत्तम स्तुतींनी आपण वळू.
1.39.378
घृ꣣त꣡व꣢ती꣣ भु꣡व꣢नानामभि꣣श्रि꣢यो꣣र्वी꣢ पृ꣣थ्वी꣡ म꣢धु꣣दु꣡घे꣢ सु꣣पे꣡श꣢सा ।
द्या꣡वा꣢पृथि꣣वी꣡ वरु꣢꣯णस्य ध꣡र्म꣢णा꣣ वि꣡ष्क꣢भिते अ꣣ज꣢रे꣣ भू꣡रि꣢रेतसा ॥ ३७८ ॥
तुपाने भरलेली, लोकांच्या शोभेने तेजस्वी, विशाल आणि विस्तीर्ण, मधु दुहणारी, सुंदर रूपाची द्यावापृथिवी; वरुणाच्या धर्माने धारण केलेली, अजर, विपुल बीजयुक्त.
1.39.379
उ꣣भे꣡ यदि꣢꣯न्द्र꣣ रो꣡द꣢सी आप꣣प्रा꣢थो꣣षा꣡ इ꣡व ।
म꣣हा꣡न्तं꣢ त्वा म꣣ही꣡ना꣢ꣳ स꣣म्रा꣡जं꣢ चर्षणी꣣ना꣢म् ।
दे꣣वी꣡ जनि꣢꣯त्र्यजीजनद्भ꣣द्रा꣡ जनि꣢꣯त्र्यजीजनत् ॥ ३७९ ॥
हे इंद्रा, जेव्हा तू उषेसारखे दोन्ही लोक भरलेस, तेव्हा महान, थोर, मानवांचा सम्राट अशा तुला देवी जननीने जन्म दिला; कल्याणी जननीने जन्म दिला.
1.39.380
प्र꣢ म꣣न्दि꣡ने꣢ पितु꣣म꣡द꣢र्च꣣ता व꣢चो꣣ यः꣢ कृ꣣ष्ण꣡ग꣢र्भा नि꣣र꣡ह꣢न्नृ꣣जि꣡श्व꣢ना ।
अ꣣वस्य꣢वो꣣ वृ꣡ष꣢णं꣣ व꣡ज्र꣢दक्षिणं म꣣रु꣡त्व꣢न्तꣳ स꣣ख्या꣡य꣢ हुवेमहि ॥ ३८० ॥
आनंद देणाऱ्या देवाला अन्नसमृद्ध स्तोत्र उच्चारा; ज्याने काळ्या गर्भांना (शत्रूंना) ऋजिश्वन्सह झोडपून काढले. रक्षण इच्छिणारे आम्ही वर्षणकर्ता, उजव्या हातात वज्र धारण करणारा, मरुतांसह असलेल्या त्याला मैत्रीसाठी आवाहन करतो.