ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 1.5

1.5.45

ए꣣ना꣡ वो꣢ अ꣣ग्निं꣡ नम꣢꣯सो꣣र्जो꣡ नपा꣢꣯त꣣मा꣡ हु꣢वे ।
प्रि꣣यं꣡ चेति꣢꣯ष्ठमर꣣ति꣡ꣳ स्व꣢ध्व꣣रं꣡ विश्व꣢꣯स्य दू꣣त꣢म꣣मृ꣡त꣢म् ॥ ४५ ॥

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਮਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਊਰਜ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਪਿਆਰੇ, ਅਤਿ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਤੇਜ਼, ਸੁੰਦਰ ਯਗ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇ ਦੂਤ ਅਤੇ ਅਮਰ ਹਨ।

शे꣢षे꣣ वने꣡षु꣢ मा꣣तृ꣢षु꣣ सं꣢ त्वा꣣ म꣡र्ता꣢स इन्धते ।
अ꣡त꣢न्द्रो ह꣣व्यं꣡ व꣢हसि हवि꣣ष्कृ꣢त꣣ आ꣢꣫दिद्दे꣣वे꣡षु꣢ राजसि ॥ ४६ ॥

ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਤਾਵਾਂ (ਜਲਾਂ) ਵਿੱਚ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਮਰਤ ਮਿਲ ਕੇ ਬਾਲਦੇ ਹਨ; ਬਿਨਾਂ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਹਵਿਆ ਢੋਂਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਹਵਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।

अ꣡द꣢र्शि गातु꣣वि꣡त्त꣢मो꣣ य꣡स्मि꣢न्व्र꣣ता꣡न्या꣢द꣣धुः꣢ ।
उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣡मार्य꣢꣯स्य व꣡र्ध꣢नम꣣ग्निं꣡ न꣢क्षन्तु नो꣣ गि꣡रः꣢ ॥ ४७ ॥

ਰਾਹ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਰਯ ਦਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ ਅਗਨੀ ਤੱਕ ਸਾਡੀਆਂ ਉਸਤਤਾਂ ਪਹੁੰਚਣ।

अ꣣ग्नि꣢रु꣣क्थे꣢ पु꣣रो꣡हि꣢तो꣣ ग्रा꣡वा꣢णो ब꣣र्हि꣡र꣢ध्व꣣रे꣢ ।
ऋ꣣चा꣡ या꣢मि मरुतो ब्रह्मणस्पते꣣ दे꣢वा꣣ अ꣢वो꣣ व꣡रे꣢ण्यम् ॥ ४८ ॥

ਅਗਨੀ ਉਕਥ ਸਤੋਤਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ; ਅਧਵਰ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਬਰਹਿਸ ਘਾਹ ਹਨ। ਰਿਚਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹਾਂ — ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਉੱਤਮ ਰੱਖਿਆ ਵੱਲ।

अ꣣ग्नि꣡मी꣢डि꣣ष्वा꣡व꣢से꣣ गा꣡था꣢भिः शी꣣र꣡शो꣢चिषम् ।
अ꣣ग्नि꣢ꣳ रा꣣ये꣡ पु꣢रुमीढ श्रु꣣तं꣢꣫ नरो꣣ऽग्निः꣡ सु꣢दी꣣त꣡ये꣢ छ꣣र्दिः꣢ ॥ ४९ ॥

ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਗਾਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤਿੱਖੀ ਲਾਟ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰੋ; ਧਨ ਲਈ, ਹੇ ਪੁਰੁਮੀਢ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰੋ; ਹੇ ਨਰੋ, ਚੰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਈ ਅਗਨੀ ਆਸਰਾ ਹੈ।

श्रु꣣धि꣡ श्रु꣢त्कर्ण꣣ व꣡ह्नि꣢भिर्दे꣣वै꣡र꣢ग्ने स꣣या꣡व꣢भिः ।
आ꣡ सी꣢दतु ब꣣र्हि꣡षि꣢ मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣡ प्रा꣢त꣣र्या꣡व꣢भिरध्व꣣रे꣢ ॥ ५० ॥

ਹੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਕੰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ, ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੁਣ; ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਧਵਰ ਵਿੱਚ ਬਰਹਿਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ।

प्र꣡ दैवो꣢꣯दासो अ꣣ग्नि꣢र्दे꣣व꣢꣫ इन्द्रो꣣ न꣢ म꣣ज्म꣡ना꣢ ।
अ꣡नु꣢ मा꣣त꣡रं꣢ पृथि꣣वीं꣡ वि वा꣢꣯वृते त꣣स्थौ꣡ नाक꣢꣯स्य꣣ श꣡र्म꣢णि ॥ ५१ ॥

ਦਿਵੋਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਗਨੀ, ਦੇਵ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਿਆ।

अ꣢ध꣣ ज्मो꣡ अध꣢꣯ वा दि꣣वो꣡ बृ꣢ह꣣तो꣡ रो꣢च꣣ना꣡दधि꣢꣯ ।
अ꣣या꣡ व꣢र्धस्व त꣣꣬न्वा꣢꣯ गि꣣रा꣢꣫ ममा जा꣣ता꣡ सु꣢क्रतो पृण ॥ ५२ ॥

ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਦਿਓਲੋਕ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਉੱਪਰੋਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਵਧ। ਹੇ ਸੁਕਰਮਾ, ਜਨਮੇ ਅਗਨੀ, [ਸਾਨੂੰ] ਭਰ ਦੇ।

का꣡य꣢मानो व꣣ना꣢꣫ त्वं यन्मा꣣तृ़꣡रज꣢꣯गन्न꣣पः꣢ ।
न꣡ तत्ते꣢꣯ अग्ने प्र꣣मृ꣡षे꣢ नि꣣व꣡र्त꣢नं꣣ य꣢द्दू꣣रे꣢꣫ सन्नि꣣हा꣡भुवः꣢ ॥ ५३ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦਾ ਮਾਤਾਵਾਂ [ਅਰਣੀਆਂ] ਕੋਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤੇਰੀ ਉਹ ਵਾਪਸੀ ਮੈਂ ਭੁੱਲਦਾ ਨਹੀਂ।

नि꣡ त्वाम꣢꣯ग्ने꣣ म꣡नु꣢र्दधे꣣ ज्यो꣢ति꣣र्ज꣡ना꣢य꣣ श꣡श्व꣢ते ।
दी꣣दे꣢थ꣣ क꣡ण्व꣢ ऋ꣣त꣡जा꣢त उक्षि꣣तो꣡ यं न꣢꣯म꣣स्य꣡न्ति꣢ कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ॥ ५४ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮਨੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ, ਸਨਾਤਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚਾਨਣ ਵਜੋਂ। ਕਣ੍ਵ, ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਛਿੜਕਿਆ ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।