સામવેદ · વિભાગ 1.51

1.51.487

उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣢म꣣प्तु꣢रं꣣ गो꣡भि꣢र्भ꣣ङ्गं꣡ परि꣢꣯ष्कृतम् ।
इ꣡न्दुं꣢ दे꣣वा꣡ अ꣡यासिषु ॥ ४८७ ॥

પાણીમાં વેગથી ચાલતા, ગોરસથી શણગારેલા, જન્મેલા આ સોમ પાસે દેવો આવ્યા.

पु꣣नानो꣡ अ꣢क्रमीद꣣भि꣢꣫ विश्वा꣣ मृ꣢धो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
शु꣣म्भ꣢न्ति꣣ वि꣡प्रं꣢ धी꣣ति꣡भिः꣢ ॥ ४८८ ॥

પોતાને શુદ્ધ કરતો, સર્વદર્શી સોમ બધા શત્રુઓ પર આગળ વધ્યો; ધીઓ વડે તેઓ વિપ્રને શણગારે છે.

आ꣣विश꣢न्क꣣ल꣡श꣢ꣳ सु꣣तो꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣡र्ष꣢न्न꣣भि꣡ श्रियः꣢꣯ ।
इ꣢न्दु꣣रि꣡न्द्रा꣢य धीयते ॥ ४८९ ॥

કલશમાં પ્રવેશતો, નિચોવાયેલો સોમ બધી શોભાઓ તરફ વહે છે; સોમબિંદુ ઇન્દ્ર માટે રાખવામાં આવે છે.

अ꣡स꣢र्जि꣣ र꣢थ्यो꣣ य꣡था꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ च꣣꣬म्वोः꣢꣯ सु꣣तः꣢ ।
का꣡र्ष्म꣢न्वा꣣जी꣡ न्य꣢क्रमीत् ॥ ४९० ॥

રથના ઘોડા જેમ, ગાળણીમાં, બે પાત્રો વચ્ચે સોમ છોડવામાં આવ્યો; દોડતા ઘોડાની જેમ તે નીચે દોડ્યો.

प्र꣢꣫ यद्गावो꣣ न꣡ भूर्ण꣢꣯यस्त्वे꣣षा꣡ अ꣣या꣢सो꣣ अ꣡क्र꣢मुः ।
घ्न꣡न्तः꣢ कृ꣣ष्णा꣢꣫मप꣣ त्व꣡च꣢म् ॥ ४९१ ॥

વેગથી ચાલતી ગાયોની જેમ તેજસ્વી પ્રવાહો આગળ વધ્યા ત્યારે, કાળી ત્વચાને પ્રહાર કરીને દૂર કરી.

अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वसे꣣ मृ꣡धः꣢ क्रतु꣣वि꣡त्सो꣢म मत्स꣣रः꣢ ।
नु꣣द꣡स्वादे꣢꣯वयुं꣣ ज꣡न꣢म् ॥ ४९२ ॥

શત્રુઓને દૂર હાંકતો તું વહે છે, હે સોમ, સંકલ્પ જાણનાર, આનંદદાયક; દેવોને ઇચ્છતા માણસને દૂર હાંક.

अ꣣या꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ सू꣢र्य꣣म꣡रो꣢चयः ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षीर꣣पः꣢ ॥ ४९३ ॥

હે સોમ, જે ધારાથી તેં સૂર્યને પ્રકાશિત કર્યો, તે ધારાથી જ વહે; મનુષ્યોનાં જળને પ્રેરતો.

स꣡ प꣢वस्व꣣ य꣢꣫ आवि꣣थे꣡न्द्रं꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
व꣣व्रिवा꣡ꣳसं꣢ म꣣ही꣢र꣣पः꣢ ॥ ४९४ ॥

હે સોમ, વૃત્રને હણવા ઇન્દ્રનું રક્ષણ કરનાર તું વહે; મહાન જળને રોકનારને.

अ꣣या꣢ वी꣣ती꣡ परि꣢꣯ स्रव꣣ य꣡स्त꣢ इन्दो꣣ म꣢दे꣣ष्वा꣢ ।
अ꣣वा꣡ह꣢न्नव꣣ती꣡र्नव꣢꣯ ॥ ४९५ ॥

આ રીતે તારી ગતિથી ચારે બાજુ વહે, હે ઇન્દુ; મદમાં નવ્વાણું લાવનાર તું.

प꣡रि꣢ द्यु꣣क्ष꣡ꣳ सन꣢꣯द्रा꣣यिं꣢꣫ भर꣣द्वा꣡जं꣢ नो꣣ अ꣡न्ध꣣सा ।
स्वा꣣नो꣡ अ꣢र्ष प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣣ ॥ ४९६ ॥

તેજસ્વી, પ્રાચીન ધન આપનાર, અમારા ભરદ્વાજને સોમરસથી (ભર); ગૂંજતો પવિત્ર ગાળણીમાં અહીં વહે.