ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.51

1.51.487

उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣢म꣣प्तु꣢रं꣣ गो꣡भि꣢र्भ꣣ङ्गं꣡ परि꣢꣯ष्कृतम् ।
इ꣡न्दुं꣢ दे꣣वा꣡ अ꣡यासिषु ॥ ४८७ ॥

ଜଳରେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ଗୋରସରେ ସଜ୍ଜିତ, ଜାତ ଏହି ସୋମ ନିକଟକୁ ଦେବତାମାନେ ଆସିଲେ।

पु꣣नानो꣡ अ꣢क्रमीद꣣भि꣢꣫ विश्वा꣣ मृ꣢धो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
शु꣣म्भ꣢न्ति꣣ वि꣡प्रं꣢ धी꣣ति꣡भिः꣢ ॥ ४८८ ॥

ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ସୋମ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ; ଧୀ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବିପ୍ରଙ୍କୁ ସଜାନ୍ତି।

आ꣣विश꣢न्क꣣ल꣡श꣢ꣳ सु꣣तो꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣡र्ष꣢न्न꣣भि꣡ श्रियः꣢꣯ ।
इ꣢न्दु꣣रि꣡न्द्रा꣢य धीयते ॥ ४८९ ॥

କଳସରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା, ପିଶାଯାଇଥିବା ସୋମ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଆଡ଼କୁ ବହେ; ସୋମବିନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ରଖାଯାଏ।

अ꣡स꣢र्जि꣣ र꣢थ्यो꣣ य꣡था꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ च꣣꣬म्वोः꣢꣯ सु꣣तः꣢ ।
का꣡र्ष्म꣢न्वा꣣जी꣡ न्य꣢क्रमीत् ॥ ४९० ॥

ରଥ ଘୋଡ଼ା ପରି, ପବିତ୍ରରେ, ଦୁଇ ପାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ଛଡ଼ାଗଲା; ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ସେ ତଳକୁ ଧାଇଁଲା।

प्र꣢꣫ यद्गावो꣣ न꣡ भूर्ण꣢꣯यस्त्वे꣣षा꣡ अ꣣या꣢सो꣣ अ꣡क्र꣢मुः ।
घ्न꣡न्तः꣢ कृ꣣ष्णा꣢꣫मप꣣ त्व꣡च꣢म् ॥ ४९१ ॥

ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଗାଈ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଧାରା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା ବେଳେ, କୃଷ୍ଣ ଚର୍ମକୁ ଆଘାତ କରି ଦୂର କଲା।

अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वसे꣣ मृ꣡धः꣢ क्रतु꣣वि꣡त्सो꣢म मत्स꣣रः꣢ ।
नु꣣द꣡स्वादे꣢꣯वयुं꣣ ज꣡न꣢म् ॥ ४९२ ॥

ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତଡ଼ି ତୁମେ ବହୁଛ, ହେ ସୋମ, ସଂକଳ୍ପଜ୍ଞ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ; ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦିଅ।

अ꣣या꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ सू꣢र्य꣣म꣡रो꣢चयः ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षीर꣣पः꣢ ॥ ४९३ ॥

ହେ ସୋମ, ଯେଉଁ ଧାରାରେ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଥିଲ, ସେହି ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଜଳକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ।

स꣡ प꣢वस्व꣣ य꣢꣫ आवि꣣थे꣡न्द्रं꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
व꣣व्रिवा꣡ꣳसं꣢ म꣣ही꣢र꣣पः꣢ ॥ ४९४ ॥

ହେ ସୋମ, ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ମହା ଜଳକୁ ରୋକିଥିବାକୁ।

अ꣣या꣢ वी꣣ती꣡ परि꣢꣯ स्रव꣣ य꣡स्त꣢ इन्दो꣣ म꣢दे꣣ष्वा꣢ ।
अ꣣वा꣡ह꣢न्नव꣣ती꣡र्नव꣢꣯ ॥ ४९५ ॥

ଏହିପରି ତୁମ ଗତିରେ ଚାରିଆଡ଼େ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ଇନ୍ଦୁ; ଆନନ୍ଦରେ ନବେ ନବେ ଆଣିଥିବା ତୁମେ।

प꣡रि꣢ द्यु꣣क्ष꣡ꣳ सन꣢꣯द्रा꣣यिं꣢꣫ भर꣣द्वा꣡जं꣢ नो꣣ अ꣡न्ध꣣सा ।
स्वा꣣नो꣡ अ꣢र्ष प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣣ ॥ ४९६ ॥

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରାଚୀନ ଧନଦାତା, ଆମ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ସୋମରସରେ (ପୂର୍ଣ୍ଣ କର); ଧ୍ୱନିତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ଛାଙ୍କଣୀରେ ଏଠାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।