സാമവേദം · ഭാഗം 1.51

1.51.487

उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣢म꣣प्तु꣢रं꣣ गो꣡भि꣢र्भ꣣ङ्गं꣡ परि꣢꣯ष्कृतम् ।
इ꣡न्दुं꣢ दे꣣वा꣡ अ꣡यासिषु ॥ ४८७ ॥

വെള്ളത്തിൽ വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന, ഗോരസങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, ജനിച്ച ഈ സോമത്തെ ദേവന്മാർ സമീപിച്ചു.

पु꣣नानो꣡ अ꣢क्रमीद꣣भि꣢꣫ विश्वा꣣ मृ꣢धो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
शु꣣म्भ꣢न्ति꣣ वि꣡प्रं꣢ धी꣣ति꣡भिः꣢ ॥ ४८८ ॥

സ്വയം ശുദ്ധമാക്കുന്ന, സർവദർശിയായ സോമൻ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും കടന്നു മുന്നേറി; ബുദ്ധികളാൽ അവർ വിപ്രനെ അലങ്കരിക്കുന്നു.

आ꣣विश꣢न्क꣣ल꣡श꣢ꣳ सु꣣तो꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣡र्ष꣢न्न꣣भि꣡ श्रियः꣢꣯ ।
इ꣢न्दु꣣रि꣡न्द्रा꣢य धीयते ॥ ४८९ ॥

കലശത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന, പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമൻ എല്ലാ ശ്രീകളിലേക്കും ഒഴുകുന്നു; സോമബിന്ദു ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വയ്ക്കപ്പെടുന്നു.

अ꣡स꣢र्जि꣣ र꣢थ्यो꣣ य꣡था꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ च꣣꣬म्वोः꣢꣯ सु꣣तः꣢ ।
का꣡र्ष्म꣢न्वा꣣जी꣡ न्य꣢क्रमीत् ॥ ४९० ॥

രഥാശ്വം പോലെ, അരിപ്പയിൽ, രണ്ടു പാത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ സോമൻ ഒഴുക്കപ്പെട്ടു; ഓടുന്ന കുതിരപോലെ അവൻ താഴേക്ക് കുതിച്ചു.

प्र꣢꣫ यद्गावो꣣ न꣡ भूर्ण꣢꣯यस्त्वे꣣षा꣡ अ꣣या꣢सो꣣ अ꣡क्र꣢मुः ।
घ्न꣡न्तः꣢ कृ꣣ष्णा꣢꣫मप꣣ त्व꣡च꣢म् ॥ ४९१ ॥

വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ തേജസ്വിയായ പ്രവാഹങ്ങൾ മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയപ്പോൾ, കറുത്ത ത്വക്ക് അടിച്ചകറ്റി.

अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वसे꣣ मृ꣡धः꣢ क्रतु꣣वि꣡त्सो꣢म मत्स꣣रः꣢ ।
नु꣣द꣡स्वादे꣢꣯वयुं꣣ ज꣡न꣢म् ॥ ४९२ ॥

ശത്രുക്കളെ അകറ്റിക്കൊണ്ട് നീ ഒഴുകുന്നു, ഹേ സോമാ, സങ്കൽപം അറിയുന്നവനേ, ആനന്ദം നൽകുന്നവനേ; ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ ഓടിക്കൂ.

अ꣣या꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ सू꣢र्य꣣म꣡रो꣢चयः ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षीर꣣पः꣢ ॥ ४९३ ॥

സോമാ, ഏത് ധാരയാൽ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുവോ, ആ ധാരയാൽ ഒഴുകുക; മനുഷ്യർക്കുള്ള ജലത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.

स꣡ प꣢वस्व꣣ य꣢꣫ आवि꣣थे꣡न्द्रं꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
व꣣व्रिवा꣡ꣳसं꣢ म꣣ही꣢र꣣पः꣢ ॥ ४९४ ॥

സോമാ, വൃത്രനെ കൊല്ലാൻ ഇന്ദ്രനെ രക്ഷിച്ച നീ ഒഴുകുക; മഹാജലത്തെ തടഞ്ഞവനെ.

अ꣣या꣢ वी꣣ती꣡ परि꣢꣯ स्रव꣣ य꣡स्त꣢ इन्दो꣣ म꣢दे꣣ष्वा꣢ ।
अ꣣वा꣡ह꣢न्नव꣣ती꣡र्नव꣢꣯ ॥ ४९५ ॥

ഇങ്ങനെ നിന്റെ ഗതിയാൽ ചുറ്റും ഒഴുകുക, ഇന്ദുവേ; ആനന്ദങ്ങളിൽ തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതിനെ കൊണ്ടുവന്നവനേ.

प꣡रि꣢ द्यु꣣क्ष꣡ꣳ सन꣢꣯द्रा꣣यिं꣢꣫ भर꣣द्वा꣡जं꣢ नो꣣ अ꣡न्ध꣣सा ।
स्वा꣣नो꣡ अ꣢र्ष प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣣ ॥ ४९६ ॥

തിളങ്ങുന്നവനേ, പുരാതന സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനേ, ഞങ്ങളുടെ ഭരദ്വാജനെ സോമരസത്താൽ (നിറയ്ക്കുക); മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് പവിത്രത്തിൽ ഇവിടെ ഒഴുകുക.