சாம வேதம் · பகுதி 1.51

1.51.487

उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣢म꣣प्तु꣢रं꣣ गो꣡भि꣢र्भ꣣ङ्गं꣡ परि꣢꣯ष्कृतम् ।
इ꣡न्दुं꣢ दे꣣वा꣡ अ꣡यासिषु ॥ ४८७ ॥

நீரில் விரைந்து செல்லும், பசுப்பால்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பிறந்த இந்த சோமத்தை தேவர்கள் அருகில் வந்தனர்.

पु꣣नानो꣡ अ꣢क्रमीद꣣भि꣢꣫ विश्वा꣣ मृ꣢धो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
शु꣣म्भ꣢न्ति꣣ वि꣡प्रं꣢ धी꣣ति꣡भिः꣢ ॥ ४८८ ॥

தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தும், எல்லாம் காணும் சோமம் அனைத்துப் பகைவர்களையும் கடந்து முன்னேறியது; எண்ணங்களால் அவர்கள் கவிஞரை அலங்கரிக்கின்றனர்.

आ꣣विश꣢न्क꣣ल꣡श꣢ꣳ सु꣣तो꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣡र्ष꣢न्न꣣भि꣡ श्रियः꣢꣯ ।
इ꣢न्दु꣣रि꣡न्द्रा꣢य धीयते ॥ ४८९ ॥

கலசத்தில் நுழையும், பிழியப்பட்ட சோமம், எல்லாப் பெருமைகளையும் நோக்கிப் பாய்கிறது; சோமத் துளி இந்திரனுக்காக வைக்கப்படுகிறது.

अ꣡स꣢र्जि꣣ र꣢थ्यो꣣ य꣡था꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ च꣣꣬म्वोः꣢꣯ सु꣣तः꣢ ।
का꣡र्ष्म꣢न्वा꣣जी꣡ न्य꣢क्रमीत् ॥ ४९० ॥

தேர்க் குதிரை போல, வடிகட்டியில், இரு கலன்களுக்கு இடையே சோமம் பாய்ச்சப்பட்டது; ஓடும் குதிரையைப் போல அது கீழே விரைந்தது.

प्र꣢꣫ यद्गावो꣣ न꣡ भूर्ण꣢꣯यस्त्वे꣣षा꣡ अ꣣या꣢सो꣣ अ꣡क्र꣢मुः ।
घ्न꣡न्तः꣢ कृ꣣ष्णा꣢꣫मप꣣ त्व꣡च꣢म् ॥ ४९१ ॥

விரைந்த பசுக்களைப் போல ஒளிமிக்க ஓட்டங்கள் முன்னேறும்போது, கருமையான தோலை அடித்து அகற்றின.

अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वसे꣣ मृ꣡धः꣢ क्रतु꣣वि꣡त्सो꣢म मत्स꣣रः꣢ ।
नु꣣द꣡स्वादे꣢꣯वयुं꣣ ज꣡न꣢म् ॥ ४९२ ॥

பகைவர்களை விரட்டி நீ பாய்கிறாய், ஓ சோமா, சங்கல்ப அறிந்தவனே, மகிழ்ச்சி அளிப்பவனே; தேவர்களை விரும்பும் மனிதனை விரட்டு.

अ꣣या꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ सू꣢र्य꣣म꣡रो꣢चयः ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षीर꣣पः꣢ ॥ ४९३ ॥

சோமனே, எந்த தாரையால் சூரியனை ஒளிரச் செய்தாயோ, அந்த தாரையால் ஓடு; மனிதர்களுக்கான நீரை செலுத்தியபடி.

स꣡ प꣢वस्व꣣ य꣢꣫ आवि꣣थे꣡न्द्रं꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
व꣣व्रिवा꣡ꣳसं꣢ म꣣ही꣢र꣣पः꣢ ॥ ४९४ ॥

சோமனே, விருத்திரனைக் கொல்ல இந்திரனைக் காத்தவனாய் ஓடு; பெரிய நீரை மறைத்து வைத்தவனை (வெல்ல).

अ꣣या꣢ वी꣣ती꣡ परि꣢꣯ स्रव꣣ य꣡स्त꣢ इन्दो꣣ म꣢दे꣣ष्वा꣢ ।
अ꣣वा꣡ह꣢न्नव꣣ती꣡र्नव꣢꣯ ॥ ४९५ ॥

இவ்வாறு உன் வேகத்தால் சுற்றிலும் ஓடு, இந்துவே; மகிழ்வுகளில் தொண்ணூற்றொன்பதைக் கொண்டு வந்தவனே.

प꣡रि꣢ द्यु꣣क्ष꣡ꣳ सन꣢꣯द्रा꣣यिं꣢꣫ भर꣣द्वा꣡जं꣢ नो꣣ अ꣡न्ध꣣सा ।
स्वा꣣नो꣡ अ꣢र्ष प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣣ ॥ ४९६ ॥

ஒளிரும், பழைய செல்வம் அளிப்பவனே, எங்கள் பரத்வாஜனை சோமரசத்தால் (நிரப்பு); ஒலித்தபடி தூய வடிகட்டியில் இங்கே ஓடு.