सामवेद · विभाग 1.51

1.51.487

उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣢म꣣प्तु꣢रं꣣ गो꣡भि꣢र्भ꣣ङ्गं꣡ परि꣢꣯ष्कृतम् ।
इ꣡न्दुं꣢ दे꣣वा꣡ अ꣡यासिषु ॥ ४८७ ॥

पाण्यात वेगाने जाणारा, गोरसाने अलंकृत, जन्मलेल्या या सोमाजवळ देव आले.

पु꣣नानो꣡ अ꣢क्रमीद꣣भि꣢꣫ विश्वा꣣ मृ꣢धो꣣ वि꣡च꣢र्षणिः ।
शु꣣म्भ꣢न्ति꣣ वि꣡प्रं꣢ धी꣣ति꣡भिः꣢ ॥ ४८८ ॥

स्वतःला शुद्ध करणारा, सर्वदर्शी सोम सर्व शत्रूंवर पुढे सरला; धीतींनी ते विप्राला सजवतात.

आ꣣विश꣢न्क꣣ल꣡श꣢ꣳ सु꣣तो꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣡र्ष꣢न्न꣣भि꣡ श्रियः꣢꣯ ।
इ꣢न्दु꣣रि꣡न्द्रा꣢य धीयते ॥ ४८९ ॥

कलशात प्रवेश करणारा, पिळलेला सोम सर्व श्रींकडे वाहतो; सोमबिंदू इंद्रासाठी ठेवला जातो.

अ꣡स꣢र्जि꣣ र꣢थ्यो꣣ य꣡था꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ च꣣꣬म्वोः꣢꣯ सु꣣तः꣢ ।
का꣡र्ष्म꣢न्वा꣣जी꣡ न्य꣢क्रमीत् ॥ ४९० ॥

रथाच्या घोड्याप्रमाणे, गाळणीत, दोन पात्रांमध्ये सोम सोडला गेला; धावणाऱ्या घोड्याप्रमाणे तो खाली धावला.

प्र꣢꣫ यद्गावो꣣ न꣡ भूर्ण꣢꣯यस्त्वे꣣षा꣡ अ꣣या꣢सो꣣ अ꣡क्र꣢मुः ।
घ्न꣡न्तः꣢ कृ꣣ष्णा꣢꣫मप꣣ त्व꣡च꣢म् ॥ ४९१ ॥

वेगवान गायींसारखे तेजस्वी प्रवाह पुढे सरले तेव्हा, काळी त्वचा प्रहार करून दूर केली.

अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वसे꣣ मृ꣡धः꣢ क्रतु꣣वि꣡त्सो꣢म मत्स꣣रः꣢ ।
नु꣣द꣡स्वादे꣢꣯वयुं꣣ ज꣡न꣢म् ॥ ४९२ ॥

शत्रूंना दूर सारत तू वाहतोस, हे सोमा, संकल्प जाणणाऱ्या, आनंददायका; देवांची इच्छा करणाऱ्या माणसाला दूर हाकल.

अ꣣या꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ सू꣢र्य꣣म꣡रो꣢चयः ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षीर꣣पः꣢ ॥ ४९३ ॥

हे सोमा, ज्या धारेने तू सूर्याला प्रकाशित केलेस, त्याच धारेने वाहा; मानवांसाठी पाणी प्रवर्तित करीत.

स꣡ प꣢वस्व꣣ य꣢꣫ आवि꣣थे꣡न्द्रं꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
व꣣व्रिवा꣡ꣳसं꣢ म꣣ही꣢र꣣पः꣢ ॥ ४९४ ॥

हे सोमा, वृत्राला मारण्यासाठी इंद्राचे रक्षण करणारा तू वाहा; महान पाण्याला अडवून ठेवणाऱ्याला.

अ꣣या꣢ वी꣣ती꣡ परि꣢꣯ स्रव꣣ य꣡स्त꣢ इन्दो꣣ म꣢दे꣣ष्वा꣢ ।
अ꣣वा꣡ह꣢न्नव꣣ती꣡र्नव꣢꣯ ॥ ४९५ ॥

अशा प्रकारे तुझ्या गतीने चहूकडे वाहा, हे इंदो; मदांमध्ये नव्व्याण्णव आणणारा तू.

प꣡रि꣢ द्यु꣣क्ष꣡ꣳ सन꣢꣯द्रा꣣यिं꣢꣫ भर꣣द्वा꣡जं꣢ नो꣣ अ꣡न्ध꣣सा ।
स्वा꣣नो꣡ अ꣢र्ष प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣣ ॥ ४९६ ॥

तेजस्वी, पुरातन धन देणाऱ्या, आमच्या भरद्वाजाला सोमरसाने (भर); गर्जत पवित्र गाळणीत येथे वाह.