सामवेद · विभाग 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.602
मयि वर्चो अथो यशोऽथो यज्ञस्य यत्पयः ।
परमेष्ठी प्रजापतिर्दिवि द्यामिव दृंहतु ॥ ६०२ ॥
माझ्यामध्ये तेज व यश असो, आणि यज्ञाचा जो पोषक रस तोही असो. परमेष्ठी प्रजापती आकाशात द्युलोकाला दृढ करो.
1.62.603
सं꣢ ते꣣ प꣡या꣢ꣳसि꣣ स꣡मु꣢ यन्तु꣣ वा꣢जाः꣣ सं꣡ वृष्ण्या꣢꣯न्यभिमाति꣣षा꣡हः꣢ ।
स्युत्त꣣मा꣡नि꣢ धिष्व ॥ ६०३ ॥
हे सोमा, तुझे पोषक रस एकत्र येवोत; तुझी बळे एकत्र येवोत; वीर्यशक्ती आणि शत्रूंना जिंकणारे सामर्थ्य एकत्र येवो. अमरत्वासाठी वाढणाऱ्या हे सोमा, आकाशात उत्तम कीर्ती स्थापन कर.
1.62.604
त्व꣢मि꣣मा꣡ ओष꣢꣯धीः सोम꣣ वि꣢श्वा꣣स्त्व꣢म꣣पो꣡ अ꣢जनय꣣स्त्वं꣡ गाः ।
त्व꣡मात꣢꣯नोरु꣣र्वा꣢३न्त꣡रि꣢क्षं꣣ त्वं꣡ ज्योति꣢꣯षा꣣ वि꣡ तमो꣢꣯ ववर्थ ॥ ६०४ ॥
हे सोमा, ही सर्व औषधी तू निर्माण केलीस, सर्व जल तू निर्माण केलेस, गायी (किरणे) तू निर्माण केल्यास. विस्तीर्ण अंतरिक्ष तू पसरवलेस; प्रकाशाने अंधार तू दूर केलास.
1.62.605
अ꣣ग्नि꣡मी꣢डे पु꣣रो꣡हि꣢तं य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ दे꣣व꣢मृ꣣त्वि꣡ज꣢म् ।
रत्न꣣धा꣡त꣢मम् ॥ ६०५ ॥
मी अग्नीची स्तुती करतो — यज्ञाचा पुरोहित, देव, ऋत्विज, होता, रत्ने सर्वाधिक देणारा.
1.62.606
ते꣡म꣢न्वत प्र꣣थ꣢꣫मं नाम꣣ गो꣢नां꣣ त्रिः꣢ स꣣प्त꣡ प꣢र꣣मं꣡ नाम꣢꣯ जनान् ।
ता꣡ जा꣢न꣣ती꣢र꣡भ्य꣢꣯नूषत꣣ क्षा꣢ आ꣣वि꣡र्भु꣢वन्नरु꣣णी꣡र्यश꣢꣯सा꣣ गा꣡वः꣢ ॥ ६०६ ॥
त्यांनी गायींचे (किरणांचे) पहिले नाव विचारले; तीनदा सात हे जनांसाठीचे परम नाव. त्या जाणत्या होऊन पृथ्वीकडे स्तुती करत राहिल्या; तांबड्या गायी कीर्तीसह प्रकट झाल्या.
1.62.607
स꣢म꣣न्या꣡ यन्त्युप꣢꣯यन्त्य꣣न्याः꣡ स꣢मा꣣न꣢मू꣣र्वं꣢ न꣣꣬द्य꣢꣯स्पृणन्ति ।
शु꣡च꣢यो दीदि꣣वा꣡ꣳस꣢म꣣पा꣡न्नपा꣢꣯त꣣मु꣢प꣢ य꣣न्त्या꣡पः꣢ ॥ ६०७ ॥
एकाच जातीची काही जातात, इतर जवळ येतात; नद्या एकाच गर्भाधाराला भरतात. त्या शुद्ध, तेजस्वी, पाण्यांच्या पुत्राकडे (अग्नीकडे) शुद्ध पाणी जाते.
1.62.608
आ꣡ प्रागा꣢꣯द्भ꣣द्रा꣡ यु꣢व꣣ति꣡रह्नः꣢꣯ के꣣तूं꣡त्समी꣢꣯र्त्सति ।
अ꣡भू꣢द्भ꣣द्रा꣡ नि꣣वे꣡श꣢नी꣣ वि꣡श्व꣢स्य꣣ ज꣡ग꣢तो꣣ रा꣡त्री꣢ ॥ ६०८ ॥
दिवसाच्या ध्वजांना उंचावत कल्याणी तरुणी आली आहे. सर्व जगाला शुभ विश्रांती देणारी रात्रीही झाली आहे.
1.62.609
प्र꣣क्ष꣢स्य꣣ वृ꣡ष्णो꣢ अरु꣣ष꣢स्य꣣ नू꣢꣫ महः꣣ प्र꣢ नो꣣ व꣡चो꣢ वि꣣द꣡था꣢ जा꣣त꣡वे꣢दसे ।
वै꣣श्वानरा꣡य꣢ म꣣ति꣡र्नव्य꣢꣯से꣣ शु꣢चिः꣣ सो꣡म꣢ इव पवते꣣ चा꣡रु꣢र꣣ग्न꣡ये꣢ ॥ ६०९ ॥
बलवान, वर्षक, तांबड्या, महान अग्नीसाठी आता आमचे वचन यज्ञात अर्पण होवो. वैश्वानरासाठी नवी मती शुद्ध होऊन सोमाप्रमाणे वाहते, सुंदर अग्नीसाठी.
1.62.610
वि꣡श्वे꣢ दे꣣वा꣡ मम꣢꣯ शृण्वन्तु य꣣ज्ञ꣢मु꣣भे꣡ रोद꣢꣯सी अ꣣पां꣡ नपा꣢꣯च्च꣣ म꣡न्म꣢ ।
सि परि꣣च꣡क्ष्या꣢णि वोचꣳ सु꣣म्ने꣢꣫ष्विद्वो꣣ अ꣡न्त꣢मा मदेम ॥ ६१० ॥
सर्व देवांनी माझा यज्ञ ऐकावा; दोन्ही द्यावापृथिवी आणि अपांनपात माझे मंत्र ऐकोत. तुमच्यासाठी दिखाव्याचे शब्द मी बोलणार नाही; तुमच्या कृपेतच आम्ही तुमच्या अधिक जवळ राहून आनंदी होऊ.
1.62.611
य꣡शो꣢ मा꣣ द्या꣡वा꣢पृथि꣢वी꣡ यशो꣢꣯ मेन्द्रबृहस्प꣣ती꣢ ।
य꣢शो꣣ भ꣡ग꣢स्य विन्दतु꣣ य꣡शो꣢ मा꣣ प्र꣡ति꣢मुच्यताम् ।
स꣢दो꣣ऽहं꣡ प्र꣢वदि꣣ता꣡ स्या꣢म् ॥ ६११ ॥
द्यावापृथिवी मला यश देवोत; इंद्र-बृहस्पती मला यश देवोत. भगाला यश मिळो; यश मला परत दिले जावो. या सभेत यशस्वी होऊन मी वक्ता होवो.
1.62.612
इ꣡न्द्र꣢स्य꣣ नु꣢ वी꣣क्या꣢꣯णि꣣ प्र꣡वो꣢चं꣣ या꣡नि꣢ च꣣का꣡र꣢ प्रथ꣣मा꣡नि꣢ व꣣ज्री꣢ ।
अ꣢ह꣣न्न꣢हि꣣म꣢न्व꣣प꣡स्त꣢तर्द꣣ प्र꣢ व꣣क्ष꣡णा꣢ अभिन꣣त्प꣡र्व꣢तानाम् ॥ ६१२ ॥
आता इंद्राची ती वीरकर्मे मी सांगतो, जी वज्रधाऱ्याने प्रथम केली. त्याने अहीला मारले, मग पाणी मोकळे केले; पर्वतांचे नदीमार्ग फोडले.
1.62.613
अ꣣ग्नि꣡र꣢स्मि꣣ ज꣡न्म꣢ना जा꣣त꣡वे꣢दा घृ꣣तं꣢ मे꣣ च꣡क्षु꣢र꣣मृ꣡तं꣢ म आ꣣स꣢न् ।
त्रि꣣धा꣡तु꣢र꣣र्को꣡ रज꣢꣯सो वि꣣मा꣡नोऽज꣢꣯स्रं꣣ ज्यो꣡ति꣢र्ह꣣वि꣡र꣢स्मि꣣ स꣡र्व꣢म् ॥ ६१३ ॥
मी अग्नी आहे, जन्मापासूनच जातवेदा. घृत हे माझे डोळे आहेत, अमृत माझ्या मुखात आहे. मी त्रिधातू, रजसाचा (अंतरिक्षाचा) तेजस्वी मापक आहे; मी अखंड प्रकाश आणि सर्व हविः आहे.
1.62.614
पात्यग्निर्विपो अग्रं पदं वेः पाति यह्वश्चरणं सूर्यस्य ।
पाति नाभा सप्तशीर्षाणमग्निः ॥ ६१४ ॥
अग्नी मेधावी ऋषींचे अग्रपद राखतो; महाशक्तिमान अग्नी सूर्याचा मार्ग राखतो; नाभीत सप्तशीर्ष अग्नीचे रक्षण करतो.