ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.602
मयि वर्चो अथो यशोऽथो यज्ञस्य यत्पयः ।
परमेष्ठी प्रजापतिर्दिवि द्यामिव दृंहतु ॥ ६०२ ॥
ମୋ ମଧ୍ୟରେ ତେଜ ଓ ଯଶ ହେଉ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ଯେଉଁ ପୋଷକ ରସ ତାହା ହେଉ। ପରମେଷ୍ଠୀ ପ୍ରଜାପତି ଆକାଶରେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ।
1.62.603
सं꣢ ते꣣ प꣡या꣢ꣳसि꣣ स꣡मु꣢ यन्तु꣣ वा꣢जाः꣣ सं꣡ वृष्ण्या꣢꣯न्यभिमाति꣣षा꣡हः꣢ ।
स्युत्त꣣मा꣡नि꣢ धिष्व ॥ ६०३ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମ ପୋଷକ ରସସବୁ ମିଳୁ; ତୁମ ବଳସବୁ ମିଳୁ; ବୀର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ଶତ୍ରୁ-ଜୟୀ ପରାକ୍ରମ ମିଳୁ। ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ବଢ଼ୁଥିବା ହେ ସୋମ, ଆକାଶରେ ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କର।
1.62.604
त्व꣢मि꣣मा꣡ ओष꣢꣯धीः सोम꣣ वि꣢श्वा꣣स्त्व꣢म꣣पो꣡ अ꣢जनय꣣स्त्वं꣡ गाः ।
त्व꣡मात꣢꣯नोरु꣣र्वा꣢३न्त꣡रि꣢क्षं꣣ त्वं꣡ ज्योति꣢꣯षा꣣ वि꣡ तमो꣢꣯ ववर्थ ॥ ६०४ ॥
ହେ ସୋମ, ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧି ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କଲ, ସମସ୍ତ ଜଳ ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କଲ, ଗାଭୀ (ରଶ୍ମି) ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କଲ। ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ତୁମେ ବିସ୍ତାର କଲ; ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କଲ।
1.62.605
अ꣣ग्नि꣡मी꣢डे पु꣣रो꣡हि꣢तं य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ दे꣣व꣢मृ꣣त्वि꣡ज꣢म् ।
रत्न꣣धा꣡त꣢मम् ॥ ६०५ ॥
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ — ଯଜ୍ଞର ପୁରୋହିତ, ଦେବ, ଋତ୍ୱିଜ, ହୋତା, ରତ୍ନ ଦାନରେ ସର୍ବାଧିକ।
1.62.606
ते꣡म꣢न्वत प्र꣣थ꣢꣫मं नाम꣣ गो꣢नां꣣ त्रिः꣢ स꣣प्त꣡ प꣢र꣣मं꣡ नाम꣢꣯ जनान् ।
ता꣡ जा꣢न꣣ती꣢र꣡भ्य꣢꣯नूषत꣣ क्षा꣢ आ꣣वि꣡र्भु꣢वन्नरु꣣णी꣡र्यश꣢꣯सा꣣ गा꣡वः꣢ ॥ ६०६ ॥
ସେମାନେ ଗାଭୀ (ରଶ୍ମି)ଙ୍କ ପ୍ରଥମ ନାମ ଚିନ୍ତା କଲେ; ତିନିଗୁଣ ସାତ ଏହି ପରମ ନାମ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ସେମାନେ ଜାଣି ପୃଥିବୀ ଆଡ଼କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ; ରକ୍ତିମ ଗାଭୀମାନେ ଯଶ ସହ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
1.62.607
स꣢म꣣न्या꣡ यन्त्युप꣢꣯यन्त्य꣣न्याः꣡ स꣢मा꣣न꣢मू꣣र्वं꣢ न꣣꣬द्य꣢꣯स्पृणन्ति ।
शु꣡च꣢यो दीदि꣣वा꣡ꣳस꣢म꣣पा꣡न्नपा꣢꣯त꣣मु꣢प꣢ य꣣न्त्या꣡पः꣢ ॥ ६०७ ॥
ଏକ ଜାତିର କେତେକ ଯାଆନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ନଦୀମାନେ ଏକ ଗର୍ଭାଧାରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ସେହି ଶୁଚି, ଦୀପ୍ତ, ଜଳପୁତ୍ର (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଯାଏ।
1.62.608
आ꣡ प्रागा꣢꣯द्भ꣣द्रा꣡ यु꣢व꣣ति꣡रह्नः꣢꣯ के꣣तूं꣡त्समी꣢꣯र्त्सति ।
अ꣡भू꣢द्भ꣣द्रा꣡ नि꣣वे꣡श꣢नी꣣ वि꣡श्व꣢स्य꣣ ज꣡ग꣢तो꣣ रा꣡त्री꣢ ॥ ६०८ ॥
ଦିନର ପତାକାଗୁଡ଼ିକୁ ଉଠାଇ ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଯୁବତୀ ଆସିଛନ୍ତି। ବିଶ୍ୱ ଜଗତ ପାଇଁ ଶୁଭ ବିଶ୍ରାମଦାୟିନୀ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟ ହୋଇଛି।
1.62.609
प्र꣣क्ष꣢स्य꣣ वृ꣡ष्णो꣢ अरु꣣ष꣢स्य꣣ नू꣢꣫ महः꣣ प्र꣢ नो꣣ व꣡चो꣢ वि꣣द꣡था꣢ जा꣣त꣡वे꣢दसे ।
वै꣣श्वानरा꣡य꣢ म꣣ति꣡र्नव्य꣢꣯से꣣ शु꣢चिः꣣ सो꣡म꣢ इव पवते꣣ चा꣡रु꣢र꣣ग्न꣡ये꣢ ॥ ६०९ ॥
ବଳବାନ, ବର୍ଷକ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ମହାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ଏବେ ଆମ ବାକ୍ୟ ଯଜ୍ଞରେ ଅର୍ପିତ ହେଉ। ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ମତି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସୋମ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସୁନ୍ଦର ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ।
1.62.610
वि꣡श्वे꣢ दे꣣वा꣡ मम꣢꣯ शृण्वन्तु य꣣ज्ञ꣢मु꣣भे꣡ रोद꣢꣯सी अ꣣पां꣡ नपा꣢꣯च्च꣣ म꣡न्म꣢ ।
सि परि꣣च꣡क्ष्या꣢णि वोचꣳ सु꣣म्ने꣢꣫ष्विद्वो꣣ अ꣡न्त꣢मा मदेम ॥ ६१० ॥
ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋ ଯଜ୍ଞ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଓ ଅପାଂନପାତ୍ ମଧ୍ୟ ମୋ ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣନ୍ତୁ। ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଖାଣିଆ କଥା ମୁଁ କହିବି ନାହିଁ; ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମେ ତୁମ ନିକଟରେ ରହି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
1.62.611
य꣡शो꣢ मा꣣ द्या꣡वा꣢पृथि꣢वी꣡ यशो꣢꣯ मेन्द्रबृहस्प꣣ती꣢ ।
य꣢शो꣣ भ꣡ग꣢स्य विन्दतु꣣ य꣡शो꣢ मा꣣ प्र꣡ति꣢मुच्यताम् ।
स꣢दो꣣ऽहं꣡ प्र꣢वदि꣣ता꣡ स्या꣢म् ॥ ६११ ॥
ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ମୋତେ ଯଶ ଦେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର-ବୃହସ୍ପତି ମୋତେ ଯଶ ଦେଉ। ଭଗଙ୍କୁ ଯଶ ମିଳୁ; ଯଶ ମୋତେ ଫେରାଇ ଦିଆଯାଉ। ଏହି ସଭାରେ ଯଶସ୍ୱୀ ହୋଇ ମୁଁ ବକ୍ତା ହେଉ।
1.62.612
इ꣡न्द्र꣢स्य꣣ नु꣢ वी꣣क्या꣢꣯णि꣣ प्र꣡वो꣢चं꣣ या꣡नि꣢ च꣣का꣡र꣢ प्रथ꣣मा꣡नि꣢ व꣣ज्री꣢ ।
अ꣢ह꣣न्न꣢हि꣣म꣢न्व꣣प꣡स्त꣢तर्द꣣ प्र꣢ व꣣क्ष꣡णा꣢ अभिन꣣त्प꣡र्व꣢तानाम् ॥ ६१२ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସେହି ବୀର କର୍ମ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରେ, ଯାହା ବଜ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଥମେ କରିଥିଲେ। ସେ ଅହିକୁ ମାରିଲେ, ପରେ ଜଳ ମୁକ୍ତ କଲେ; ପର୍ବତର ନଦୀ-ପଥ ଫଟାଇଲେ।
1.62.613
अ꣣ग्नि꣡र꣢स्मि꣣ ज꣡न्म꣢ना जा꣣त꣡वे꣢दा घृ꣣तं꣢ मे꣣ च꣡क्षु꣢र꣣मृ꣡तं꣢ म आ꣣स꣢न् ।
त्रि꣣धा꣡तु꣢र꣣र्को꣡ रज꣢꣯सो वि꣣मा꣡नोऽज꣢꣯स्रं꣣ ज्यो꣡ति꣢र्ह꣣वि꣡र꣢स्मि꣣ स꣡र्व꣢म् ॥ ६१३ ॥
ମୁଁ ଅଗ୍ନି, ଜନ୍ମରୁ ଜାତବେଦା। ଘୃତ ମୋ ଆଖି, ଅମୃତ ମୋ ମୁଖରେ ଅଛି। ମୁଁ ତ୍ରିଧାତୁ, ରଜସ (ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ)ର ତେଜସ୍ୱୀ ମାପକ; ମୁଁ ଅବିରତ ଆଲୋକ ଓ ସର୍ବ ହବି।
1.62.614
पात्यग्निर्विपो अग्रं पदं वेः पाति यह्वश्चरणं सूर्यस्य ।
पाति नाभा सप्तशीर्षाणमग्निः ॥ ६१४ ॥
ଅଗ୍ନି ମେଧାବୀ ଋଷିମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରପଦ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ମହାଶକ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପଥ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ନାଭିରେ ସପ୍ତଶୀର୍ଷ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।