उपनिषद् · Chāndogya 6.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 6.10.1
इमाः सोम्य नद्यः पुरस्तात्प्राच्यः स्यन्दन्ते पश्चात्प्रतीच्यस्ताः समुद्रात्समुद्रमेवापियन्ति स समुद्र एव भवति ता यथा तत्र न विदुरियमहमस्मीयमहमस्मीति ॥ ६.१०.१ ॥
हे सौम्य, ये नदियाँ पूर्व की ओर से पूर्व में बहती हैं और पश्चिम की ओर से पश्चिम में बहती हैं; वे समुद्र से समुद्र में ही लौट जाती हैं और समुद्र ही बन जाती हैं। जैसे वहाँ वे नहीं जानतीं कि 'मैं यह हूँ' या 'मैं यह हूँ'।
Chāndogya 6.10.2
एवमेव खलु सोम्येमाः सर्वाः प्रजाः सत आगम्य न विदुः सत आगच्छामह इति त इह व्याघ्रो वा सिँहो वा वृको वा वराहो वा कीटो वा पतङ्गो वा दँशो वा मशको वा यद्यद्भवन्ति तदाभवन्ति ॥ ६.१०.२ ॥
इसी प्रकार, हे सौम्य, ये सारी प्रजाएँ सत् से आकर नहीं जानतीं कि 'हम सत् से आए हैं'। यहाँ वे बाघ हों या सिंह, भेड़िया हों या सूअर, कीट हों या पक्षी, डंक मारने वाले मच्छर हों या मक्खी — जो-जो वे होती हैं, वही वे बन जाती हैं।
Chāndogya 6.10.3
स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिदँ सर्वं तत्सत्यँ स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इति भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति तथा सोम्येति होवाच ॥ ६.१०.३ ॥
वह जो यह सूक्ष्म सार है, यह सब उसी से आत्मवान है; वह सत्य है, वह आत्मा है, और हे श्वेतकेतु, तू वही है। 'भगवान मुझे फिर समझाएँ' — तब पिता ने कहा, 'ऐसा ही हो, हे सौम्य।'