உஷஸ், விடியல்

காட்சி 1

சூரியன் உதிக்கும் முன், ரிக்வேதக் கவிஞர்கள் விடியலின் தேவியான உஷஸைப் பாடினர்; ஏறக்குறைய வேறு எந்தத் தேவியையும்விட அவளையே அதிகம் பாடினர். இந்தத் துதிப்பாடல் ஆங்கிரஸின் மகனான குத்ஸ முனிவருடையது என்று கூறப்படுகிறது.

உஷஸ். விடியலின் தேவி; இரவின் சகோதரி, வானத்தின் (த்யௌஸ்) மகள். இந்தச் சொல் கிரேக்க மொழியின் Eos, லத்தீன் மொழியின் Aurora ஆகிய சொற்களுடன் தொடர்புடையது.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 1.113 (anukramaṇī)

காட்சி 2

"ஒளிகளில் சிறந்த இந்த ஒளி வந்துவிட்டது" என்று துதிப்பாடல் தொடங்குகிறது. அவளுடைய பல வண்ணக் கொடி வானமெங்கும் விரிகிறது.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 1.113.1 · rigveda/1.113.1

காட்சி 3

இரவும் விடியலும் முடிவில்லாத ஒரே பாதையில் செல்லும் இரு சகோதரிகள். அவர்கள் மாறி மாறி வருகிறார்கள்; ஒருபோதும் மோதுவதில்லை, ஒருபோதும் நின்றுவிடுவதில்லை: ஒரே மனம், வெவ்வேறு வடிவங்கள்.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 1.113.2–3 · rigveda/1.113.3

காட்சி 4

வீட்டின் வாயில்களைத் திறப்பதுபோல் அவள் உலகின் கதவுகளைத் திறக்கிறாள்; அசையும் உயிர்கள் அனைத்தும் விழித்தெழுகின்றன.

The seer: உஷஸ் எல்லா உயிர்களையும் எழுப்பிவிட்டாள்.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 1.113.4–6 · rigveda/1.113.4

காட்சி 5

அவள் வருகையில் வீட்டு அக்னி மூட்டப்படுகிறது; காலை வழிபாட்டுக்காக மக்கள் ஒன்றுகூடுகிறார்கள்.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 1.113.9 · rigveda/1.113.9

காட்சி 6

கவிஞர் சிந்தனையில் ஆழ்கிறார். நமக்கு முன் விடியலைக் கண்டவர்கள் மறைந்துவிட்டார்கள்; நமக்குப் பின் வருபவர்களும் அவளைக் காண்பார்கள், அதே வழியில் சென்றுவிடுவார்கள்.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 1.113.10–11 · rigveda/1.113.11

காட்சி 7

ஆனால் இந்தக் காலையில் ஒளி இருக்கிறது. "உயிர்மூச்சைப் போல உஷஸ் எழுந்துவிட்டாள்; இருள் அகன்றுவிட்டது." அவள் சூரியனுக்காகப் பாதையைத் திறந்து வைக்கிறாள்.

நூலிலிருந்து · Ṛgveda 1.113.16 · rigveda/1.113.16