அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 10.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.10.1
नमस्ते जायमानायै जाताया उत ते नमः ।
बालेभ्यः शफेभ्यो रूपायाघ्न्ये ते नमः ॥ १०.१०.१ ॥
பிறந்துகொண்டிருப்பவளுக்கு வணக்கம்; பிறந்துவிட்ட உனக்கும் வணக்கம். கன்றுகளுக்கும், குளம்புகளுக்கும், அழகுக்கும், அக்னியா, உனக்கு வணக்கம்.
10.10.2
यो विद्यात्सप्त प्रवतः सप्त विद्यात्परावतः ।
शिरो यज्ञस्य यो विद्यात्स वशां प्रति गृह्णीयात् ॥ १०.१०.२ ॥
ஏழு அருகிலுள்ளவற்றையும் ஏழு தொலைவிலுள்ளவற்றையும் அறிபவன், யாகத்தின் தலையை அறிபவன் — அவனே வஷாவைப் பெற்றுக்கொள்ளட்டும்.
10.10.3
वेदाहं सप्त प्रवतः सप्त वेद परावतः ।
शिरो यज्ञस्याहं वेद सोमं चास्यां विचक्षणम् ॥ १०.१०.३ ॥
ஏழு அருகிலுள்ளவற்றையும் ஏழு தொலைவிலுள்ளவற்றையும் நான் அறிவேன்; யாகத்தின் தலையை நான் அறிவேன்; அவளிடத்திலுள்ள ஒளிரும் சோமத்தையும் நான் அறிவேன்.
10.10.4
यया द्यौर्यया पृथिवी ययापो गुपिता इमाः ।
वशां सहस्रधारां ब्रह्मणाच्छावदामसि ॥ १०.१०.४ ॥
எதனால் வானம், எதனால் பூமி, எதனால் இந்த நீர்கள் காக்கப்படுகின்றனவோ — ஆயிரம் தாரைகளுடைய அந்த வஷாவை பிரம்மத்தால் நாம் அழைக்கிறோம்.
10.10.5
शतं कंसाः शतं दोग्धारः शतं गोप्तारो अधि पृष्ठे अस्याः ।
ये देवास्तस्यां प्राणन्ति ते वशां विदुरेकधा ॥ १०.१०.५ ॥
அவளுடைய முதுகின்மேல் நூறு பாத்திரங்கள், நூறு கறப்பவர்கள், நூறு காப்பவர்கள். அவளில் பிராணனைக் கொள்ளும் தேவர்கள் வஷாவை ஒன்றாகவே அறிகின்றனர்.
10.10.6
यज्ञपदीराक्षीरा स्वधाप्राणा महीलुका ।
वशा पर्जन्यपत्नी देवाँ अप्येति ब्रह्मणा ॥ १०.१०.६ ॥
யாகமே பாதங்களாக உடையவள், ஸ்வதையே பிராணனாக உடையவள், மஹீலுகா — வஷா, பர்ஜன்யனின் மனைவி, பிரம்மத்தால் தேவர்களை அடைகிறாள்.
10.10.7
अनु त्वाग्निः प्राविशदनु सोमो वशे त्वा ।
ऊधस्ते भद्रे पर्जन्यो विद्युतस्ते स्तना वशे ॥ १०.१०.७ ॥
வஷாவே, அக்னி உன்னைப் பின்தொடர்ந்து புகுந்தான்; சோமனும் உன்னைப் பின்தொடர்ந்தான். மங்கலமானவளே, பர்ஜன்யன் உன் மடி; மின்னல்கள் உன் முலைகள், வஷாவே.
10.10.8
अपस्त्वं धुक्षे प्रथमा उर्वरा अपरा वशे ।
तृतीयं राष्ट्रं धुक्षेऽन्नं क्षीरं वशे त्वम् ॥ १०.१०.८ ॥
வஷாவே, நீ முதலில் நீரைக் கறக்கிறாய்; வளமான நிலங்களையும், பின் மற்றவற்றையும் கறக்கிறாய். மூன்றாவதாக அரசை கறக்கிறாய்; அன்னத்தையும் பாலையும் கறக்கிறாய், வஷாவே, நீ.
10.10.9
यदादित्यैर्हूयमानोपातिष्ठ ऋतवरि ।
इन्द्रः सहस्रं पात्रान्त्सोमं त्वापाययद्वशे ॥ १०.१०.९ ॥
ஆதித்யர்களால் அழைக்கப்பட்டு நீ அருகில் வந்தபோது, ரிதவதியே, இந்திரன் ஆயிரம் கலன்களில் சோமத்தை உனக்கு குடிக்கச் செய்தான், வஷாவே.
10.10.10
यदनूचीन्द्रमैरात्त्वा ऋषभोऽह्वयत् ।
तस्मात्ते वृत्रहा पयः क्षीरं क्रुद्धोऽहरद्वशे ॥ १०.१०.१० ॥
பின்தொடர்ந்த பசு இந்திரனை நோக்கிச் சென்றபோது, காளை உன்னை அழைத்தது; அதனால் விருத்திரனைக் கொன்றவன் கோபத்துடன் உன் பாலையும் பாலையும் கவர்ந்தான், வஷாவே.
10.10.11
यत्ते क्रुद्धो धनपतिरा क्षीरमहरद्वशे ।
इदं तदद्य नाकस्त्रिषु पात्रेषु रक्षति ॥ १०.१०.११ ॥
உன் கோபமான செல்வத்தின் அதிபதி பாலை கவர்ந்தபோது, வஷாவே, அது இன்று சொர்க்கம் மூன்று கலன்களில் காக்கப்படுகிறது.
10.10.12
त्रिषु पात्रेषु तं सोममा देव्यहरद्वशा ।
अथर्वा यत्र दीक्षितो बर्हिष्यास्त हिरण्यये ॥ १०.१०.१२ ॥
மூன்று கலன்களிலுள்ள அந்த சோமத்தை தேவி வஷாவே கவர்ந்தாள்; அதர்வன் தீட்சை பெற்று பொன்னிறக் குசத்தில் அமர்ந்த இடத்தில்.
10.10.13
सं हि सोमेनागत समु सर्वेण पद्वता ।
वशा समुद्रमध्यष्ठद्गन्धर्वैः कलिभिः सह ॥ १०.१०.१३ ॥
அவள் சோமத்துடன் வந்தாள், தன் அனைத்துக் கால்களுடனும். வஷா கடலின்மேல் கந்தர்வர்களும் கலிகளும் சேர்ந்து நின்றாள்.
10.10.14
सं हि वातेनागत समु सर्वैः पतत्रिभिः ।
वशा समुद्रे प्रानृत्यदृचः सामानि बिभ्रती ॥ १०.१०.१४ ॥
அவள் காற்றுடன் வந்தாள், எல்லாப் பறவைகளுடனும். வஷா கடலில் ருக்களையும் சாமங்களையும் தாங்கி நடனமாடினாள்.
10.10.15
सं हि सूर्येणागत समु सर्वेण चक्षुषा ।
वशा समुद्रमत्यख्यद्भद्रा ज्योतींषि बिभ्रती ॥ १०.१०.१५ ॥
அவள் சூரியனுடன் வந்தாள், தன் முழுப் பார்வையுடனும். வஷா கடலைக் கடந்து பார்த்தாள், மங்கல ஒளிகளைத் தாங்கி.
10.10.16
अभीवृता हिरण्येन यदतिष्ठ ऋतावरि ।
अश्वः समुद्रो भूत्वाध्यस्कन्दद्वशे त्वा ॥ १०.१०.१६ ॥
ருதத்தை உடையவளே, நீ பொன்னால் சூழப்பட்டு நின்றபோது, கடல் குதிரையாகி வஷாவின் மேல் பாய்ந்தது.
10.10.17
तद्भद्राः समगच्छन्त वशा देष्ट्र्यथो स्वधा ।
अथर्वा यत्र दीक्षितो बर्हिष्यास्त हिरण्यये ॥ १०.१०.१७ ॥
அப்போது மங்கலமானவர்கள் ஒன்றுகூடினர் — கொடையாளியான வஷா, அதுபோல் ஸ்வதா. அதர்வன் தீட்சை பெற்று பொன் பர்ஹிஸில் அமர்ந்த இடத்தில்.
10.10.18
वशा माता राजन्यस्य वशा माता स्वधे तव ।
वशाया यज्ञ आयुधं ततश्चित्तमजायत ॥ १०.१०.१८ ॥
வஷா அரசனின் தாய்; வஷா உன் தாய், ஸ்வதையே. வஷாவின் யாகமே ஆயுதம்; அதிலிருந்து சித்தம் பிறந்தது.
10.10.19
ऊर्ध्वो बिन्दुरुदचरद्ब्रह्मणः ककुदादधि ।
ततस्त्वं जज्ञिषे वशे ततो होताजायत ॥ १०.१०.१९ ॥
பிரம்மனின் ககுதிலிருந்து மேலான ஒரு துளி எழுந்தது. அதிலிருந்து, ஓ வசா, நீ பிறந்தாய்; அதிலிருந்து ஹோதா பிறந்தான்.
10.10.20
आस्नस्ते गाथा अभवन्न् उष्णिहाभ्यो बलं वशे ।
पाजस्याज्जज्ञे यज्ञ स्तनेभ्यो रश्मयस्तव ॥ १०.१०.२० ॥
உன் வாயிலிருந்து காதைகள் தோன்றின; உஷ்ணிஹ் சந்தங்களிலிருந்து, ஓ வசா, வலிமை தோன்றியது. பாஜஸ்யத்திலிருந்து யாகம் பிறந்தது; உன் முலைகளிலிருந்து கதிர்கள் (தோன்றின).
10.10.21
ईर्माभ्यामयनं जातं सक्थिभ्यां च वशे तव ।
आन्त्रेभ्यो जज्ञिरे अत्रा उदरादधि वीरुधः ॥ १०.१०.२१ ॥
உன் இரு விலாக்களிலிருந்து வழி தோன்றியது; ஓ வசா, உன் தொடைகளிலிருந்தும் (தோன்றியது). குடல்களிலிருந்து அத்ரர்கள் பிறந்தனர்; வயிற்றிலிருந்து மூலிகைகள் தோன்றின.
10.10.22
यदुदरं वरुणस्यानुप्राविशथा वशे ।
ततस्त्वा ब्रह्मोदह्वयत्स हि नेत्रमवेत्तव ॥ १०.१०.२२ ॥
ஓ வசா, நீ வருணனின் வயிற்றுக்குள் நுழைந்தபோது, பிரம்மா உன்னை அழைத்தான்; அவனே உன் வழிகாட்டியை அறிந்திருந்தான்.
10.10.23
सर्वे गर्भादवेपन्त जायमानादसूस्वः ।
ससूव हि तामाहु वशेति ब्रह्मभिः कॢप्तः स ह्यस्या बन्धुः ॥ १०.१०.२३ ॥
கருவிலிருந்து பிறக்கும் போது அனைவரும் நடுங்கினர்; அவள் அதைப் பெற்றெடுத்தாள். அவள் 'வசா' என்று அழைக்கப்படுகிறாள், பிரம்மவாதிகளால் நியமிக்கப்பட்டவள்; அவனே அவளுடைய உறவினன்.
10.10.24
युध एकः सं सृजति यो अस्या एक इद्वशी ।
तरांसि यज्ञा अभवन् तरसां चक्षुरभवद्वशा ॥ १०.१०.२४ ॥
போரில் ஒருவனே அவளை அனுப்புகிறான்; அவளுக்கு ஒரே ஒருவனே வசி. விரைந்தவை யாகங்களாயின; விரைந்தவர்களின் கண் வசா ஆனாள்.
10.10.25
वशा यज्ञं प्रत्यगृह्णाद्वशा सूर्यमधारयत् ।
वशायामन्तरविशदोदनो ब्रह्मणा सह ॥ १०.१०.२५ ॥
வசா யாகத்தை ஏற்றுக்கொண்டாள்; வசா சூரியனைத் தாங்கினாள். வசாவுக்குள் ஓதனம் பிரம்மத்துடன் சேர்ந்து புகுந்தது.
10.10.26
वशामेवामृतमाहुर्वशां मृत्युमुपासते ।
वशेदं सर्वमभवद्देवा मनुष्या असुराः पितर ऋषयः ॥ १०.१०.२६ ॥
வசாவையே அமிருதம் என்கிறார்கள்; வசாவையே மிருத்யு வணங்குகிறது. வசாவிலிருந்து இவை அனைத்தும் உண்டாயின — தேவர்கள், மனிதர்கள், அசுரர்கள், பிதிரர்கள், ரிஷிகள்.
10.10.27
य एवं विद्यात्स वशां प्रति गृह्णीयात् ।
तथा हि यज्ञः सर्वपाद्दुहे दात्रेऽनपस्फुरन् ॥ १०.१०.२७ ॥
இவ்வாறு அறிந்தவன் வசாவை ஏற்றுக்கொள்ளட்டும். அவ்வாறே யாகம், எல்லாவற்றையும் காப்பது, கொடையாளிக்குப் பால் கறக்கிறது; தடுமாறாது.
10.10.28
तिस्रो जिह्वा वरुणस्यान्तर्दीद्यत्यासनि ।
तासां या मध्ये राजति सा वशा दुष्प्रतिग्रहा ॥ १०.१०.२८ ॥
வருணனின் மூன்று நாக்குகள் வாயினுள் ஒளிர்கின்றன. அவற்றின் நடுவில் பிரகாசிப்பது வசா; அதை ஏற்றுக்கொள்வது கடினம்.
10.10.29
चतुर्धा रेतो अभवद्वशायाः ।
आपस्तुरीयममृतं तुरीयं यज्ञस्तुरीयं पशवस्तुरीयम् ॥ १०.१०.२९ ॥
வசாவின் விந்து நான்காகப் பிரிந்தது. ஒரு பங்கு நீர், ஒரு பங்கு அமிருதம், ஒரு பங்கு யாகம், ஒரு பங்கு பசுக்கள்.
10.10.30
वशा द्यौर्वशा पृथिवी वशा विष्णुः प्रजापतिः ।
वशाया दुग्धमपिबन्त्साध्या वसवश्च ये ॥ १०.१०.३० ॥
வசா வானம்; வசா பூமி; வசா விஷ்ணு, பிரஜாபதி. வசாவின் பாலை சாத்தியர்களும் வசுக்களும், மற்றும் அவர்களில் உள்ளோரும் அருந்தினர்.
10.10.31
वशाया दुग्धं पीत्वा साध्या वसवश्च ये ।
ते वै ब्रध्नस्य विष्टपि पयो अस्या उपासते ॥ १०.१०.३१ ॥
சாத்தியர்களும் வசுக்களும் யாவரோ அவர்கள் வசா பசுவின் பாலைப் பருகினர்; அவர்கள் உயர்ந்த விஷ்டபத்தில், ப்ருத்னனின் உச்சியில், இவளுடைய பாலையே வழிபடுகின்றனர்.
10.10.32
सोममेनामेके दुह्रे घृतमेक उपासते ।
य एवं विदुषे वशां ददुस्ते गतास्त्रिदिवं दिवः ॥ १०.१०.३२ ॥
சிலர் இவளிடமிருந்து சோமத்தைக் கறக்கின்றனர்; சிலர் நெய்யை வழிபடுகின்றனர். இவ்வாறு அறிந்தவருக்கு வசாவைக் கொடுத்தவர்கள் வானின் மூவுலகான த்ரிதிவத்தை அடைந்தனர்.
10.10.33
ब्राह्मणेभ्यो वशां दत्त्वा सर्वांल्लोकान्त्समश्नुते ।
ऋतं ह्यस्यामार्पितमपि ब्रह्माथो तपः ॥ १०.१०.३३ ॥
பிராமணர்களுக்கு வசாவைக் கொடுத்து, ஒருவன் எல்லா உலகங்களையும் அடைகிறான்; ஏனெனில் இவளில் ருதம், பிரம்மம், தபஸ் ஆகியவையும் நிலைநாட்டப்பட்டுள்ளன.
10.10.34
वशां देवा उप जीवन्ति वशां मनुष्या उत ।
वशेदं सर्वमभवद्यावत्सूर्यो विपश्यति ॥ १०.१०.३४ ॥
வசாவைச் சார்ந்தே தேவர்கள் வாழ்கின்றனர்; மனிதர்களும் அவ்வாறே. வசாவினாலேயே இவை அனைத்தும் ஆயின; சூரியன் பார்க்கும் காலம் வரை.