Atharvaveda · Sūkta 10.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.7.1
कस्मिन्न् अङ्गे तपो अस्याधि तिष्ठति कस्मिन्न् अङ्ग ऋतमस्याध्याहितम् ।
क्व व्रतं क्व श्रद्धास्य तिष्ठति कस्मिन्न् अङ्गे सत्यमस्य प्रतिष्ठितम् ॥ १०.७.१ ॥
¿En qué miembro de él reposa su tapas? ¿En qué miembro está depositado su ṛta? ¿Dónde está su vrata, dónde se sostiene su śraddhā? ¿En qué miembro está establecida su satya?
10.7.2
कस्मादङ्गाद्दीप्यते अग्निरस्य कस्मादङ्गात्पवते मातरिश्व ।
कस्मादङ्गाद्वि मिमीतेऽधि चन्द्रमा मह स्कम्भस्य मिमानो अङ्गम् ॥ १०.७.२ ॥
¿De qué miembro suyo arde Agni? ¿De qué miembro sopla Mātariśvan? ¿De qué miembro mide y extiende la luna, midiendo el miembro del gran pilar?
10.7.3
कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठति भूमिरस्य कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्यन्तरिक्षम् ।
कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्याहिता द्यौः कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्युत्तरं दिवः ॥ १०.७.३ ॥
¿En qué miembro suyo se sostiene la tierra? ¿En qué miembro se sostiene el antarikṣa? ¿En qué miembro se sostiene el cielo establecido? ¿En qué miembro se sostiene lo que está más allá del cielo?
10.7.4
क्व प्रेप्सन् दीप्यत ऊर्ध्वो अग्निः क्व प्रेप्सन् पवते मातरिश्वा ।
यत्र प्रेप्सन्तीरभियन्त्यावृतः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.४ ॥
¿Dónde, deseando, arde el Agni elevado? ¿Dónde, deseando, sopla Mātariśvan? Dime aquel pilar hacia el que van las que desean, el encerrado: ¿cuál es él?
10.7.5
क्वार्धमासाः क्व यन्ति मासाः संवत्सरेण सह संविदानाः ।
यत्र यन्त्यृतवो यत्रार्तवाः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.५ ॥
¿Adónde van las quincenas, y los meses, de común acuerdo con el año? Adónde van las estaciones, adónde van los periodos estacionales, dime ese sostén (skambha): ¿quién es?
10.7.6
क्व प्रेप्सन्ती युवती विरूपे अहोरात्रे द्रवतः संविदाने ।
यत्र प्रेप्सन्तीरभियन्त्यापः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.६ ॥
¿Adónde corren, de común acuerdo, las jóvenes de distinta forma, el día y la noche, deseando alcanzar? Dónde se acercan las aguas que desean alcanzar, dime ese sostén (skambha): ¿quién es?
10.7.7
यस्मिन्त्स्तब्ध्वा प्रजापतिर्लोकान्त्सर्वामधारयत् ।
स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.७ ॥
En el cual, habiéndolo fijado firme, Prajāpati sostuvo todos los mundos: dime ese sostén (skambha), ¿quién es?
10.7.8
यत्परममवमं यच्च मध्यमं प्रजापतिः ससृजे विश्वरूपम् ।
कियता स्कम्भः प्र विवेश तत्र यन् न प्राविशत्कियत्तद्बभूव ॥ १०.७.८ ॥
Prajāpati creó lo supremo, lo inferior y lo intermedio, en forma universal: ¿cuánto del sostén (skambha) entró allí? ¿Cuánto llegó a ser lo que no entró allí?
10.7.9
कियता स्कम्भः प्र विवेश भूतं कियद्भविष्यदन्वाशयेऽस्य ।
एकं यदङ्गमकृणोत्सहस्रधा कियता स्कम्भः प्र विवेश तत्र ॥ १०.७.९ ॥
¿Cuánto del sostén (skambha) entró en lo que ha sido, y cuánto en lo que será? En su morada hizo un miembro de mil maneras: ¿cuánto del sostén entró allí?
10.7.10
यत्र लोकाम्श्च कोशांश्चापो ब्रह्म जना विदुः ।
असच्च यत्र सच्चान्त स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१० ॥
Donde los mundos y los tesoros, las aguas y Brahman son conocidos por los hombres, y donde terminan el no-ser y el ser — dime ese sostén: ¿cuál es?
10.7.11
यत्र तपः पराक्रम्य व्रतं धारयत्युत्तरम् ।
ऋतं च यत्र श्रद्धा चापो ब्रह्म समाहिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.११ ॥
Donde, por la austeridad y el esfuerzo, se sostiene el voto como supremo, y donde el orden cósmico, la fe, las aguas y Brahman están reunidos — dime ese sostén: ¿cuál es?
10.7.12
यस्मिन् भूमिरन्तरिक्षं द्यौर्यस्मिन्न् अध्याहिता ।
यत्राग्निश्चन्द्रमाः सूर्यो वातस्तिष्ठन्त्यार्पिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१२ ॥
En el que están asentados la tierra, el espacio intermedio y el cielo, y en el que fuego, luna, sol y viento permanecen fijados — dime ese sostén: ¿cuál es?
10.7.13
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा अङ्गे सर्वे समाहिताः ।
स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१३ ॥
En cuyo miembro están reunidos todos los treinta y tres dioses — dime ese sostén: ¿cuál es?
10.7.14
यत्र ऋषयः प्रथमजा ऋचः साम यजुर्मही ।
एकर्षिर्यस्मिन्न् आर्पितः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१४ ॥
En el que los videntes primogénitos, las estrofas, los cantos, las fórmulas sacrificiales y el gran Ekarṣi están fijados — dime ese sostén: ¿cuál es?
10.7.15
यत्रामृतं च मृत्युश्च पुरुषेऽधि समाहिते ।
समुद्रो यस्य नाड्यः पुरुषेऽधि समाहिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१५ ॥
En quien la inmortalidad y la muerte están puestas juntas, cuyos canales son un océano colocado en el ser humano: dime cuál es ese sostén, quién es él.
10.7.16
यस्य चतस्रः प्रदिशो नाड्यस्तिष्ठन्ति प्रथमाः ।
यज्ञो यत्र पराक्रान्तः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१६ ॥
Cuyos cuatro primeros canales se yerguen en las cuatro direcciones, donde el sacrificio ha avanzado: dime ese sostén, quién es él.
10.7.17
ये पुरुषे ब्रह्म विदुस्ते विदुः परमेष्ठिनम् ।
यो वेद परमेष्ठिनं यश्च वेद प्रजापतिम् ।
ज्येष्ठं ये ब्राह्मणं विदुस्ते स्कम्भमनुसंविदुः ॥ १०.७.१७ ॥
Quienes conocen el brahman en el ser humano conocen al Supremo Morador; quien conoce al Supremo Morador y quien conoce a Prajāpati, quienes conocen al brāhmaṇa primogénito, ellos conocen el sostén conforme a ello.
10.7.18
यस्य शिरो वैश्वानरश्चक्षुरङ्गिरसोऽभवन् ।
अङ्गानि यस्य यातवः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१८ ॥
Cuya cabeza es Vaiśvānara, cuyos ojos se hicieron los Aṅgiras, cuyos miembros son los Yātu: dime ese sostén, quién es él.
10.7.19
यस्य ब्रह्म मुखमाहुर्जिह्वां मधुकशामुत ।
विराजमूधो यस्याहुः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१९ ॥
Cuya boca llaman brahman, cuya lengua el látigo de miel, y cuya ubre llaman Virāj: dime ese sostén, quién es él.
10.7.20
यस्मादृचो अपातक्षन् यजुर्यस्मादपाकषन् ।
सामानि यस्य लोमान्यथर्वाङ्गिरसो मुखं स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.२० ॥
De quien fueron tallados los ṛc, de quien fueron extraídos los yajus, cuyos pelos son los sāman, cuyo rostro son Atharvan y Aṅgiras — dime quién es ese Skambha.
10.7.21
असच्शाखां प्रतिष्ठन्तीं परममिव जना विदुः ।
उतो सन्मन्यन्तेऽवरे ये ते शाखामुपासते ॥ १०.७.२१ ॥
La rama del no-ser firme, la gente la conoce como si fuera suprema; y los inferiores, que la creen ser, rinden culto a esa rama.
10.7.22
यत्रादित्याश्च रुद्राश्च वसवश्च समाहिताः ।
भूतं च यत्र भव्यं च सर्वे लोकाः प्रतिष्ठिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.२२ ॥
Donde los Ādityas, los Rudras y los Vasus están reunidos, donde el pasado y el futuro y todos los mundos están establecidos — dime quién es ese Skambha.
10.7.23
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा निधिं रक्षन्ति सर्वदा ।
निधिं तमद्य को वेद यं देवा अभिरक्षथ ॥ १०.७.२३ ॥
Cuyo tesoro los treinta y tres dioses guardan siempre — ese tesoro que vosotros, oh dioses, custodiáis, ¿quién lo conoce hoy?
10.7.24
यत्र देवा ब्रह्मविदो ब्रह्म ज्येष्ठमुपासते ।
यो वै तान् विद्यात्प्रत्यक्षं स ब्रह्मा वेदिता स्यात् ॥ १०.७.२४ ॥
Donde los dioses que conocen el brahman adoran el brahman supremo, quien los conozca directamente, que sea el brahmā y el conocedor.
10.7.25
बृहन्तो नाम ते देवा येऽसतः परि जज्ञिरे ।
एकं तदङ्गं स्कम्भस्यासदाहुः परो जनाः ॥ १०.७.२५ ॥
Aquellos grandes dioses llamados bṛhanta, que nacieron del no-ser — un miembro del Skambha se dice que es el no-ser, dicen los otros pueblos.
10.7.26
यत्र स्कम्भः प्रजनयन् पुराणं व्यवर्तयत् ।
एकं तदङ्गं स्कम्भस्य पुराणमनुसंविदुः ॥ १०.७.२६ ॥
Donde Skambha, al generar, puso en movimiento lo antiguo, ese único miembro de Skambha es conocido por ellos como lo antiguo.
10.7.27
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा अङ्गे गात्रा विभेजिरे ।
तान् वै त्रयस्त्रिंशद्देवान् एके ब्रहमविदो विदुः ॥ १०.७.२७ ॥
En cuyos miembros los treinta y tres dioses repartieron sus partes; a esos treinta y tres dioses, en verdad, los conocen algunos conocedores del Brahman.
10.7.28
हिरण्यगर्भं परममनत्युद्यं जना विदुः ।
स्कम्भस्तदग्रे प्रासिञ्चद्धिरण्यं लोके अन्तरा ॥ १०.७.२८ ॥
El supremo vientre dorado, que surge y respira, lo conocen los hombres; Skambha primero lo rocío como oro entre los mundos.
10.7.29
स्कम्भे लोकाः स्कम्भे तपः स्कम्भेऽध्यृतमाहितम् ।
स्कम्भ त्वा वेद प्रत्यक्षमिन्द्रे सर्वं समाहितम् ॥ १०.७.२९ ॥
En Skambha están los mundos, en Skambha el ascetismo, en Skambha el orden cósmico establecido. Oh Skambha, te conozco cara a cara; en Indra todo está reunido.
10.7.30
इन्द्रे लोका इन्द्रे तप इन्द्रेऽध्यृतमाहितम् ।
इन्द्रं त्वा वेद प्रत्यक्षं स्कम्भे सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १०.७.३० ॥
En Indra están los mundos, en Indra el ascetismo, en Indra el orden cósmico establecido. Oh Indra, te conozco cara a cara; en Skambha todo está firmemente establecido.
10.7.31
नाम नाम्ना जोहवीति पुरा सूर्यात्पुरोषसः ।
यदजः प्रथमं संबभूव स ह तत्स्वराज्यमियाय यस्मान् नान्यत्परमस्ति भूतम् ॥ १०.७.३१ ॥
El nombre invoca al nombre, antes del sol, antes de la aurora. Él, el no nacido, que primero llegó a ser, alcanzó su autosoberanía, más allá del cual no hay otro ser superior.
10.7.32
यस्य भूमिः प्रमान्तरिक्षमुतोदरम् ।
दिवं यश्चक्रे मूर्धानं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३२ ॥
Cuya tierra es su medida, la atmósfera su vientre, y quien hizo del cielo su cabeza: homenaje a aquel Brahman primogénito.
10.7.33
यस्य सूर्यश्चक्षुश्चन्द्रमाश्च पुनर्णवः ।
अग्निं यश्चक्र आस्यं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३३ ॥
Cuyo ojo es el sol y la luna que se renueva, quien hizo del fuego su boca: homenaje a aquel Brahman primogénito.
10.7.34
यस्य वातः प्राणापानौ चक्षुरङ्गिरसोऽभवन् ।
दिशो यश्चक्रे प्रज्ञानीस्तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३४ ॥
Cuyo aliento y exhalación son el viento, cuyos ojos fueron los Aṅgiras, quien hizo conscientes a las direcciones: homenaje a aquel Brahman primogénito.
10.7.35
स्कम्भो दाधार द्यावापृथिवी उभे इमे स्कम्भो दाधारोर्वन्तरिक्षम् ।
स्कम्भो दाधार प्रदिशः षडुर्वीः स्कम्भ इदं विश्वं भुवनमा विवेश ॥ १०.७.३५ ॥
El soporte sostuvo estos dos, cielo y tierra; el soporte sostuvo la amplia atmósfera; el soporte sostuvo las seis anchas direcciones; el soporte entró en este mundo entero.
10.7.36
यः श्रमात्तपसो जातो लोकान्त्सर्वान्त्समानशे ।
सोमं यश्चक्रे केवलं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३६ ॥
Nacido del esfuerzo y del tapas, quien penetró todos los mundos, quien hizo solo al Soma: homenaje a aquel Brahman primogénito.
10.7.37
कथं वातो नेलयति कथं न रमते मनः ।
किमापः सत्यं प्रेप्सन्तीर्नेलयन्ति कदा चन ॥ १०.७.३७ ॥
¿Cómo no descansa el viento? ¿Cómo no se deleita la mente? ¿Por qué las aguas, deseando la verdad, nunca reposan?
10.7.38
महद्यक्षं भुवनस्य मध्ये तपसि क्रान्तं सलिलस्य पृष्ठे ।
तस्मिन् छ्रयन्ते य उ के च देवा वृक्षस्य स्कन्धः परित इव शाखाः ॥ १०.७.३८ ॥
Un gran ser maravilloso, surgido en el calor del ascetismo, en medio del mundo, sobre la superficie de las aguas. En él descansan los dioses que hay, como las ramas alrededor del tronco de un árbol.
10.7.39
यस्मै हस्ताभ्यां पादाभ्यां वाचा श्रोत्रेण चक्षुषा ।
यस्मै देवाः सदा बलिं प्रयच्छन्ति विमितेऽमितं स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.३९ ॥
Para quien se realizan obras con las manos, los pies, la palabra, el oído y la vista, a quien los dioses siempre traen ofrenda: en lo medido, lo inmensurable. Dinos ese sostén: ¿quién es él?
10.7.40
अप तस्य हतं तमो व्यावृत्तः स पाप्मना ।
सर्वाणि तस्मिन् ज्योतींषि यानि त्रीणि प्रजापतौ ॥ १०.७.४० ॥
Por él la oscuridad es destruida; se aparta del mal. En él están todas las luces, que son tres, en Prajāpati.
10.7.41
यो वेतसं हिरण्ययं तिष्ठन्तं सलिले वेद ।
स वै गुह्यः प्रजापतिः ॥ १०.७.४१ ॥
Quien conoce la caña dorada que se alza en las aguas, ese es verdaderamente el oculto Prajāpati.
10.7.42
तन्त्रमेके युवती विरूपे अभ्याक्रामं वयतः षण्मयूखम् ।
प्रान्या तन्तूंस्तिरते धत्ते अन्या नाप वृञ्जाते न गमातो अन्तम् ॥ १०.७.४२ ॥
Algunos avanzan hacia una urdimbre de seis rayos, dos jóvenes de formas distintas tejiendo en ella. Una tira los hilos hacia adelante, la otra los sostiene; ni se deshacen ni llegan al final.
10.7.43
तयोरहं परिनृत्यन्त्योरिव न वि जानामि यतरा परस्तात् ।
पुमान् एनद्वयत्युद्गृणन्ति पुमान् एनद्वि जभाराधि नाके ॥ १०.७.४३ ॥
De aquellas dos que danzan en torno, no sé con claridad cuál es la primera. El varón teje esto, los hombres lo alaban; el varón lo ha extendido sobre la bóveda celeste.
10.7.44
इमे मयूखा उप तस्तभुर्दिवं सामानि चक्रुस्तसराणि वातवे ॥ १०.७.४४ ॥
Estos rayos sostuvieron el cielo; para el viento hicieron de los cantos husos en movimiento.